IV SA/Po 194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Józef Maleszewski WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Rolniczego Kombinatu Spółdzielczego im. [...] P. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego Rolniczego Kombinatu Spółdzielczego im. [...] w W. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], Wójt Gminy K.działając na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 i art.54 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 104 i art. 107 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J.P. działającego w imieniu i na rzecz E.sp. z o.o. Oddział Dystrybucji P., ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego na rzecz E.Sp. z o.o. z siedzibą w P., polegającą na budowie elektroenergetycznej linii kablowej [...], przewidzianej do realizacji na dz. Nr [...], obręb ., gm. K.. W uzasadnieniu organ podniósł, iż teren objęty wnioskiem stanowi własność Skarbu Państwa w dyspozycji PGL Nadleśnictwo P., Rolniczego Kombinatu [...]oraz osób fizycznych. Przedmiotowa inwestycja, z uwagi na swoją specyfikę – infrastruktura podziemna i nadziemna oraz obiekty punktowe nie zmienia przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Wnioskowany teren znajduje się na obszarze nieobjętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Decyzja została wydana po uzgodnieniach ze Starostą S., P. Związkiem Spółek Wodnych, W. Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych, Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, Marszałkiem Województwa W.. Od decyzji organu I instancji odwołanie wniósł Rolniczy Kombinat [...] reprezentowany przez pełnomocnika. Domagał się uchylenia decyzji organu I instancji, zarzucając jej : naruszenie art.52 ust.2 u.p.z.p. w zw. z art.6 kpa poprzez wydanie decyzji obejmującej swoim przedmiotem inne działki niż wskazane przez inwestora we wniosku – nie obejmuje działki nr 58/1, naruszenie art.53 ust.2a u.p.z.p. poprzez niezawiadomienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o toczącym się postępowaniu, naruszenie art.53 ust.4 pkt 6 i 8 u.p.z.p. poprzez niedokonanie uzgodnień z RDOŚ i Gminną Spółką Wodną K., obrazę przepisów postępowania poprzez : niezawiadomienie o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczenia, na tablicy ogłoszeń sołectwa Kaźmierz i w sposób zwyczajowo przyjęty, niezapewnienie odwołującej możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału przed wydaniem decyzji (naruszenie art.10 kpa), niedokładnie wyjaśnienie stanu faktycznego (naruszenie art.7,77 i 80kpa) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 50 - art. 58 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji, Kolegium przytoczyło treść przepisów art. 52, art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, regulujących procedurę postępowania poprzedzającą wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz art. 54 tej ustawy, wyszczególniającego obligatoryjne składniki omawianej decyzji. Dokonując analizy akt sprawy organ stwierdził, że uzupełniony wniosek inwestora, który wpłynął do organu I instancji w dniu [...] kwietnia 2014r. składający się również z załącznika mapowego wyraźnie wskazuje, że działka nr [...] jest również objęta tym postępowaniem. Zasadne było niezawiadamianie o postępowaniu Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, gdyż postępowanie dotyczy wyłącznie przebudowy linii energetycznej niskiego napięcia 0,4 kV, która ma być ułożona do budynku leśniczówki B.. Takie zamierzenie nie wymaga udziału UKE w tym postępowaniu. Nadto ułożenie pod ziemią kabla energetycznego niskiego napięcia 0,4 kV nie należy do przedsięwzięć zawsze lub potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko zatem nie wymaga uzgodnienia z RDOŚ. Ponadto kabel ten nie będzie prowadzony przez obszary chronione prawem Natura 2000, obszary chronionego krajobrazu lub parki krajobrazowe. Zatem brak podstaw do wystąpienia o takie uzgodnienie zamierzenia z RDOŚ. Ponieważ zamierzenie w żadnej mierze nie skutkuje oddziaływaniem na urządzenia wodne, będące we władaniu i opiece przez Spółkę Wodną K. brak podstaw do uznania, że spółce tej przysługuje przymiot organu opiniującego to zamierzenie. Nadto organ wskazał, że Rolniczy Kombinat [...] był pisemnie zawiadamiany o toczącym się postępowaniu, o wszczęciu postępowania. Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania wywieszone było w siedzibie Urzędu Gminy K.. Tak samo strona zawiadomiona została o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem. Decyzję organu drugiej instancji zaskarżył do Sądu Rolniczy Kombinat [...] reprezentowany przez pełnomocnika, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego : art. 52 ust. 2 u.p.z.p. w zw. z art.6 kpa poprzez wydanie decyzji obejmującej inne działki niż wskazane we wniosku z dnia 16.04.2014r.; art. 53 ust.2a u.p.z.p. poprzez niezawiadomienie prezesa UKE o toczącym się postępowaniu; art.53 ust.4 pkt 6 i 8 u.p.z.p. poprzez niedokonanie uzgodnień z RDOŚ oraz z Gminną Spółką Wodną K.; naruszenie przepisów postępowania : art.10 kpa poprzez niezapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału; art.15 kpa poprzez nieprzeprowadzenie przez organ II instancji postępowania w sposób merytoryczny; art. 33 § 2 kpa poprzez niedostrzeżenie działania J. P. w niniejszej sprawie bez umocowania; art. 7, art. 77 , art. 80 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w tym nieustalenie właściwego kręgu stron postępowania oraz kwestii własnościowych przedmiotowych nieruchomości, nieustalenie czy działki zawarte w decyzji nie znajdują się w obszarze chronionym Natura 2000, rezerwatu przyrody B. B., parku krajobrazowego. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy K.ustalającą na rzecz inwestora E.Sp. z o.o. z siedzibą w P., lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na budowie elektroenergetycznej linii kablowej nn-0,4kV, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] obręb B.. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 50 i nast. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa). Inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku – w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 50 ustawy). Nie ulega wątpliwości, że na terenie, na którym planowana jest realizacja inwestycji nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem inwestycja taka jest lokalizowana w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 50 ust. 1 ustawy). Ustalenie lokalizacji takiej inwestycji następuje na wniosek inwestora, który zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy powinien zawierać: 1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000; 2) charakterystykę inwestycji, obejmującą: a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów, b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej, c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. Nie ma racji skarżący, iż decyzja organu I instancji dotyczy innych działek niż wskazane we wniosku z dnia [...] kwietnia 2015r. Należy bowiem mieć na uwadze, że pierwotny wniosek dotyczył innych działek, jednak po wezwaniu do przedłożenia mapy z określeniem granic terenu objętego wnioskiem inwestor objął również nim działkę nr [...]. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszym postępowaniu strony zostały zawiadomione na piśmie. Ponadto obwieszczenie o wszczęciu postępowania ogłoszono na tablicy informacyjnej w Urzędzie Gminy K., na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Gminy K. oraz na tablicy ogłoszeń sołectwa B.. Nadto Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może występować na prawach strony w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Pod pojęciem łączności publicznej należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów prawa telekomunikacyjnego. Publicznie dostępna usługa telekomunikacyjna natomiast to usługa telekomunikacyjna dostępna dla ogółu użytkowników (art.4 pkt 18 i 31 u.g.n.). Niewątpliwie przedmiotowa sprawa nie obejmuje spraw wskazanych w powołanych przepisach, a więc wymagających udziału prezesa UKE bowiem dotyczy przebudowy linii energetycznej niskiego napięcia. W myśl art.53 ust.4 pkt 6 powołanej ustawy, decyzje, o których mowa w art.51 ust.1 wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. W ocenie Sądu, zgodnie z pismem P. Związku Spółek Wodnych z dnia [...]05.2014r. w myśl którego niedopuszczalne jest rozpoczęcie realizacji budowy bez uzgodnienia szczegółowego projektu elektroenergetycznej linii kablowej nn-0,4kV z Gminną Spółką Wodną K. zrzeszoną w PZSW, nie ma racji skarżący zarzucając w skardze niedokonanie przez organ uzgodnienia z Gminną Spółką Wodną K. w zakresie oddziaływania inwestycji na urządzenia wodne znajdujące się w zarządzie tej spółki. W ocenie Sądu organ dokonał uzgodnienia z organem właściwym, natomiast konieczność uzgodnienia z Gminną Spółką Wodną będzie wymagana na etapie uzgodnienia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nadto w aktach administracyjnych znajduje się postanowienie Marszałka Województwa W. z dnia [...]czerwca 2014r. uzgadniające pozytywnie projekt decyzji w zakresie melioracji urządzeń wodnych, o których mowa w art.53 ust.4 pkt 6 u.p.z.p. Niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art.10 kpa. Strona skarżąca od samego początku miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, była pisemnie zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Zawiadomienie o zakończeniu postępowania z dnia [...] czerwca 2014r. skarżący odebrał w dniu [...] czerwca 2014r. Zakreślony w nim termin 3 dni do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań jest terminem co prawda krótkim, ale skarżący nie wykazał w jaki sposób doszło do naruszenia tego przepisu, jakich wniosków i dowodów nie mógł złożyć. Również krąg stron postępowania został ustalony prawidłowo w ocenie Sądu. Wypis z ewidencji gruntów stanowi dokument urzędowy i na jego podstawie organ ustalił strony postępowania. Bowiem to dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art.21 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Wątpliwości natomiast w ocenie Sądu budzi brak dokonania uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w zakresie ustalenia czy tereny na których ma zostać przeprowadzona budowa linii elektroenergetycznej są prawem chronione i to na podstawie art.53 ust.4 pkt 8 powołanej wyżej ustawy. Organ uznał na podstawie rozmowy z przedstawicielką Nadleśnictwa P., że działka nr [...] stanowiąca drogę nie należy do przedmiotowego obszaru. Inwestycja będzie jednak przebiegać jeszcze przez inne działki. Organ winien był tą kwestię wyjaśnić, jak również to czy inwestycja częściowo nie będzie przebiegała przez obszar Natura 2000, czy działki objęte decyzją nie znajdują się w obszarze chronionym rezerwatu przyrody G. B. (B. B.), bądź też parku krajobrazowego. Ponadto rację ma skarżący, co uszło uwadze organów, iż w aktach administracyjnych brak załączonego do wniosku inwestora pierwotnego pełnomocnictwa nr [...] z dnia [...] lipca 2012r., na podstawie którego udzielono pełnomocnictwa substytucyjnego J. P., co uniemożliwia kontrolę sądową w tym zakresie i faktyczne ustalenie, czy J. P. był rzeczywiście umocowany do reprezentowania spółki. Ponadto nie wiadomo, czy pełnomocnictwo z dnia [...]lipca 2012r. zostało udzielone przez osoby uprawnione – brak odpisu KRS oraz czy nie obejmowało zastrzeżenia, że nie uprawnia do ustanawiania dalszego pełnomocnika, jak ma to miejsce w przypadku pełnomocnictwa z dnia [...]marca 2014r. Tym samym doszło do naruszenia art.33 § 2 kpa. Analiza przytoczonych przepisów w odniesieniu do zgromadzonych akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wynikającą z art. 7 K.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1K.p.a.), a następnie ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Wskazane uchybienia w ocenie Sądu mają istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę, organ drugiej instancji powinien uzupełnić materiał dowodowy we wskazanym przez Sąd zakresie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a i c orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O punkcie 2 wyroku orzeczono w myśl art.152 P.p.s.a. Sąd, zgodnie z art. 200 P.p.s.a. orzekł o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Do kosztów tych Sąd zaliczył, stosownie do art. 205 § 1 tej ustawy, koszt wpisu sądowego w wysokości 500 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł na podstawie w przepisu § 18 ust.1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 461).