IV SA/Po 199/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/B. Popowska Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż brak możliwości korzystania z samochodu wiąże się z koniecznością odmowy wykonywania poleceń służbowych związanych z wyjazdami, a w konsekwencji może prowadzić do utraty pracy, a więc pozbawienia środków egzystencji. Skarżący podkreślił, iż nie będzie można mu wynagrodzić szkody polegającej na utracie miejsca pracy i związanej z nią utracie środków do życia i prowadzenia normalnej egzystencji. W załączeniu skarżący załączył umowę o pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej: Ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że znaczna szkoda to taka szkoda majątkowa i niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 2 czerwca 2004r., FZ 86/04, niepubl., za B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 161). Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Skarżący wykazał, że cofnięcie mu prawa jazdy może spowodować trudne do odwrócenia skutki polegające możliwości pozbawienia go pracy co w dalszej konsekwencji może pozbawić go środków egzystencji. Jak wynika z załączonej do skargi umowy o pracę skarżący swoje obowiązki pracownicze obowiązany jest wykonywać w siedzibie pracodawcy. Jednakże jak wskazano w umowie właściwe wykonywanie obowiązków przez pracownika może wymagać podróży służbowych dotyczących którejkolwiek ze spółek Grupy na terenie Rzeczpospolitej Polskiej i za granicą. Wobec powyższego uznać należy, że brak możliwości posługiwania się samochodem z uwagi na cofnięcie prawa jazdy znacznie utrudni wykonywanie przez skarżącego powierzonych mu obowiązków pracowniczych, co może w konsekwencji prowadzić do utraty przez niego zatrudnienia. Powyższe wskazuje zatem, iż istnieje realne ryzyko, że wykonanie zaskarżonej decyzji zrodzi po stronie skarżącego znaczną szkody, jak i może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty pracy, a tym samym środków egzystencji. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/B. Popowska