IV SA/Po 20/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) sędziowie: sędzia WSA Tomasz Grossmann sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. i R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Macieja Busza od rozpoznania sprawy ze skargi B. S. i R. S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 20/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę B. S. i R. S. (dalej jako Skarżące) na decyzję opisaną w rubrum. Oddzielnymi postanowieniami z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 20/15 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał Skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu. Następnie, postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 20/15 sąd odrzucił skargę kasacyjną Skarżących. W piśmie z dnia 7 marca 2015 r. Skarżące zawarły między innymi wniosek o wyłączenie w sprawie sędziego WSA Macieja Busza (k. 64-73). Pismo, będące zażaleniem na ww. postanowienie z dnia 24 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi, zostało wysłane bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, po czym przekazane przez ten sąd, według właściwości do WSA w Poznaniu. Uzasadniając wniosek o wyłączenie w sprawie sędziego Skarżące wskazały na art. 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Skarżące oceniły, że ten sam sędzia, skoro wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, nie mógł następnie wydać postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co uczynił, pomijając wniosek Skarżących o przyznanie prawa pomocy i przedłużenie terminu na uzupełnienie przez adwokata skargi kasacyjnej – poprzez podpisanie skargi kasacyjnej. Skarżące podkreśliły, że zachowały termin do wniesienia skargi kasacyjnej jak i z zachowaniem terminu wnioskowały o jego przedłużenie, ze względu na ustawowy wymóg sporządzenia (podpisania) skargi przez zawodowego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziego jest bezzasadny. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak wynika z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 § 1 p.p.s.a. strona zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia sędziego oraz uprawdopodobnienia tej przyczyny. Sąd stwierdza, że we wniosku o wyłączenie sędziego Skarżące nie przedstawiły okoliczności, które wskazywałyby, na istnienie przesłanek wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wydał ten sam sędzia, który wydał wcześniej postanowienie o odrzuceniu skargi zauważyć należy, że kwestia ta została rozstrzygnięta w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt I OPS 3/05 (ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 110). Zgodnie z powyższą uchwałą sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaskarżonego następnie skargą kasacyjną, nie jest wyłączony od badania w trybie art. 178 tej ustawy, czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne, w tym także od udziału w wydaniu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Uchwała ta będzie miała zastosowanie również w sprawie niniejszej, w której ten sam sędzia wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, a następnie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd stwierdza i to, że z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego WSA Macieja Busza wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w sprawie ze skargi Skarżących. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Wobec powyższego, uznając, że nie zaszły podstawy do wyłączenia sędziego w sprawie, sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił wniosek. Sąd zaznacza, że z akt sprawy wynika, że dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu wyznaczył dla Skarżących pełnomocnika z urzędu; pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Sąd poinformował adw. M. S. o wyznaczeniu pełnomocnikiem dla Skarżących, przesyłając oddzielnie Skarżącym odpis pisma informującego – do wiadomości (k. 77-80v).