IV SA/Po 200/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., W. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. M. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przywrócił A. i W. małżonkom M. termin do uzupełnienia braku skargi, w postaci dołączenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego M. M. do działania w imieniu skarżących. Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących nie dokonał w terminie czynności bez swojej winy. Zarządzeniem z tego samego dnia Sąd wezwał A. M. do podpisania skargi wyjaśniając, że M. M. nie może być jej pełnomocnikiem (k. 29 akt sądowych). Z przedłożonego pełnomocnictwa wynika bowiem, iż pełnomocnik jest teściem skarżącej, a więc nie należy od kręgu osób wskazanych przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Wezwanie zaopatrzono rygorem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – w myśl wskazanego przepisu nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi (k. 30). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga A. M. podlega odrzuceniu. Przepis art. 35 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika zawarte w przytoczonym przepisie ma charakter wyczerpujący. Niewymienione w tym przepisie osoby, np. teść, nie mogą reprezentować strony przed sądami administracyjnymi, o czym zgodnie z art. 6 p.p.s.a. pouczono skarżącą (k. 30). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone skarżącej w formie podwójnego awiza (k. 41). Pismo zostało złożone w placówce pocztowej dnia 18 stycznia 2011 r., awizowane powtórnie dnia 26 stycznia 2011 r. i – w związku z niepodjęciem pisma w terminie – zwrócone na adres Sądu. Zgodnie z art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia złożenia wezwania w placówce pocztowej, a więc należy uważać, że wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 01 lutego 2011 r. Ostatnim dniem do uzupełnienia w terminie braku formalnego skargi był więc dzień 08 lutego 2011 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu. Na marginesie Sąd wskazuje, że skutecznie wniesiona skarga W. M., reprezentowanego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu przez ojca, M. M., podlegać będzie dalszym czynnościom procesowym.