IV SA/Po 200/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z [...] stycznia 2014 r. T. O. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...], o odmowie przyznania Skarżącemu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad bratem, D. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13 (sprostowanym postanowieniem z 13 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne – zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą akt P 1/14 – czy art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowił właśnie przywołany przepis art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przy czym organy obu instancji odmówiły Skarżącemu przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wyłącznie z powołaniem się na okoliczność, że Skarżący nie udokumentował faktu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad bratem. Mając wszystko to na względzie Sąd doszedł do przekonania, że od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt P 1/14, zainicjowanej przytoczonym na wstępie pytaniem prawnym, zależy niewątpliwie treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w ww. sprawie. Na podstawie art. 131 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do dyspozycji art. 6 p.p.s.a. Sąd informuje, że zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.