IV SA/Po 200/16

IV SA/Po 200/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 200/16 w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić zażalenie IV SA/Po 200/16 Uzasadnienie A. Z. wniosła skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. skarżąca uiściła wpis a następnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. A. Z. pismem z dnia [...] maja 2016 r. złożyła sprzeciw od ww. postanowienia z dnia 10 maja 2016 r. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazała, że Sąd wziął pod uwagę stan sprzed kilku lat, gdy wnioskodawczyni była zdrowa i miała zdolność kredytową. Wskazała, że obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim i spłaca raty określone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i nie jest w stanie ponieść żadnych innych kosztów bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego: [...] czerwca 2016 r.) A. Z. zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd uznał, że pismo skarżącej z dnia [...] czerwca 2016 r. jest zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a. Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia