IV SA/Po 201/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego im. K.M. w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nie przyjęcia na studia postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu w dniu 28 maja 2013r. wydał wyrok, w którym oddalił skargę J. W. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego im. K.M. w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nie przyjęcia na studia. W terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej J. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką, z którą zamieszkuje w lokalu o powierzchni [...] m2. Wnioskodawca i jego matka nie posiadają rachunków bankowych, jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego jest emerytura matki, która po potrąceniach m.in. z tytułu egzekucji wynosi [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca wraz z matką posiada stwierdzone orzeczeniem sądowym zaległości z tytułu opłat do spółdzielni mieszkaniowej za zajmowany lokal. Matka wnioskodawcy jest ponadto zadłużona z tytułu zaciągniętego kredytu oraz nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne. Z dodatkowych informacji wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną. Na wstępie należy stwierdzić, iż postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 marca 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z jego żądaniem zawartym w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 marca 2013 r. Żądanie strony zawarte we wniosku z dnia 5 lipca 2013 r. dotyczące ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Oceniając zakres żądania wniosku należy mieć jednak na uwadze, że poprzednio złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i strona uzyskała prawo pomocy w tym zakresie. W sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w dwóch etapach – w pierwszym etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie to uzyskuje, zaś w drugim etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, uznać należy, że w istocie strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem do skarżącego ubiegającego się obecnie o ustanowienie radcy prawnego, a uprzednio zwolnionego od kosztów, zastosowanie będzie miał przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z w/w przepisem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając aktualną sytuację materialną skarżącego, przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 lipca 2013r. stwierdzić należy, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika bowiem, że skarżący zamieszkuje razem z matką, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura matki, która po potrąceniach (w tym komornika) wynosi [...] zł. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności (niski dochód strony, brak zasobów finansowych i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania), oraz znaczne zadłużenie uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia radcy prawnego z wyboru. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie