IV SA/Po 201/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 06 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Sygn. akt: IV SA/Po [...] UZASADNIENIE A. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 19 stycznia 2016 r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 18 listopada 2015 r., wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania obowiązków nałożonych na Skarżącą, do czasu ponownego rozstrzygnięcia i przeanalizowania sprawy w Kancelarii Prezydenta RP. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na Skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do Wnioskodawczyni wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym osoba wnioskująca musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy." Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że Skarżąca nie uzasadniła odrębnie swojego wniosku. Sąd zaznacza, że ewentualne zwrócenie się przez Skarżącą do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nie ma wpływu na kontrolę zaskarżonego postanowienia, przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z tego powodu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.