IV SA/Po 207/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na Starostwo Powiatowe w [...] w przedmiocie zwrotu strzelnicy [...] p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 09 lutego 2011 r. B. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Starosty [...] skargę, wskazując, iż dotyczy ona "strzelnicy [...]". Skarżący napisał, że Starosta jest wykonawcą postanowienia Trybunału Konstytucyjnego odnośnie zwrotu majątków przejętych przez Skarb Państwa prawowitym właścicielom. Zasiedzenie nie jest zgodne z prawem, postępowanie sądowe toczące się przed Sądem w [...] podlega kasacji z uwagi na błędy legislacyjne. Decyzja Wojewody jest sprzeczna z prawem unijnym i Konstytucją. Ponadto skarżący zawarł w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starosta [...] razem ze skargą przesłał w załączeniu kopie odpowiedzi udzielonych B. S. w ostatnim czasie w sprawie. Wynika z nich, że o przejściu na własność Skarbu Państwa, poprzez zasiedzenie, działek nr [...] (strzelnica) w [...], postanowił Sąd Rejonowy w [...]. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. stwierdził nabycie przez gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, ww. działek, a decyzja stała się ostateczna dnia [...] lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotowa skarga dotyczy zwrotu nieruchomości, której właścicielem, poprzez zasiedzenie, stał się Skarb Państwa, a następnie gmina. Ponieważ taka problematyka nie mieści się w ww. kategorii spraw, które podlegają kontroli sądu administracyjnego, skargę jako niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. należało odrzucić. Z uwagi na odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a., odstąpił od rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przez "oczywistą bezzasadność" rozumie się sytuację, w której bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa w sposób oczywisty (tj. już "na pierwszy rzut oka", bez potrzeby głębszej analizy prawnej), jasny i jednoznaczny wykluczają uwzględnienie skargi w danych okolicznościach. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.