IV SA/Po 212/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-07-28
Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiada dom mieszkalny i otrzymuje stałe dochody z emerytur oraz pracy, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego lub ponieść ich w pełnym zakresie, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Pomimo posiadania domu mieszkalnego i stałych dochodów z emerytur oraz pracy żony, pozostająca do dyspozycji kwota po odjęciu deklarowanych wydatków pozwala na realizację zasady prawa do sądu. W związku z tym, sąd odmówił przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Po wydaniu wyroku oddalającego skargę na decyzję w przedmiocie warunków zabudowy, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiada dom mieszkalny, a jego miesięczne dochody netto wynoszą (...) zł, pochodzące z emerytur i pracy żony. Deklarowane miesięczne wydatki obejmują koszty utrzymania domu oraz pomoc dla syna.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) nr(...) w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy /-/ E. Makosz-Frymus
Wyrokiem z dnia (...) sygn. akt IV SA/Po 212/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy. Po doręczeniu odpisu wyroku wraz uzasadnieniem, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu (k. 84-87). Na podstawie treści wniosku ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni mieszkalnej (...) m2, przy braku zasobów pieniężnych jak i braku przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody rodziny wynoszą (...) zł. netto i składają się z emerytur małżonków oraz wykonywanej przez małżonkę wnioskodawcy dodatkowo pracy na ½ etatu. Średni miesięczny koszt utrzymania domu (gaz, woda, prąd, telefon) został przez wnioskodawcę określony na ok. (...)zł., ponadto wnioskodawca zadeklarował finansową pomoc dla syna kwotą (...) zł. miesięcznie na utrzymanie synowej i wnuka.
Na podstawie art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (opłaty lub wydatki) może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu, przy czym chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin. Co do zasady prawo pomocy nie powinno być więc udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody w wysokości przewyższającej kwotę przeznaczaną na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenia postępowania przed sądem administracyjnym.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał, aby można było uznać Go za osobę, która nie jest w stanie zgromadzić koniecznych środków, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym bardziej nie można uznać, że nie jest On w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazywane miesięczne dochody wnioskodawcy i żony ((...) zł netto) po odjęciu deklarowanych miesięcznych wydatków (ok. (...) zł.) każą ocenić, że pozostająca do dyspozycji kwota pozwala wnioskodawcy na realizację zasady prawa do sądu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
/-/ E. Makosz-Frymus
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło