IV SA/Po 212/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] Wojewoda , na podstawie art. 134 w zw. z art.144 k.p.a. stwierdził, uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] listopada 2013r. nr [...]w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wymeldowanie L. H. z pobytu stałego w lokalu przy ul. P. [...] w C. Jak wskazał organ orzekający, zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie na postanowienie organu administracji wydanego w I instancji można wnieść do organu administracji wyższego stopnia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Wójt Gminy C. , w dniu [...] listopada 2013 r. na podstawie art.61a kpa, orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania L. H. z pobytu stałego. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej B. S. w dniu 14 listopada 2013r. – zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy. W dniu 21 listopada 2013r. upływał termin do wniesienia zażalenia. Zażalenie natomiast zostało wniesione przez skarżącą B. S. w dniu 27 listopada 2013r.(data stempla pocztowego). Zażalenie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu. W myśl art. 57 § 1 k.p.a., w przypadku terminu liczonego w dniach, jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Złożenie zażalenia nastąpiło zatem z przekroczeniem ustawowego, 7-dniowego terminu, co w konsekwencji uniemożliwiło organowi II instancji merytoryczne rozpatrzenie sprawy, bowiem zaskarżona postanowienie było ostateczne (z dniem 22 listopada 2013r.), a więc już w dniu złożenia zażalenia. Na powyższe postanowienie skargę do Sądu złożyła B. S. reprezentowana przez pełnomocnika – siostrę B. S.. W skardze opisała stan faktyczny i podniosła zarzuty do postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (zażalenia) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania (zażalenia) od decyzji organu I instancji. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przesłankę wydanego w tym trybie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia stanowi nie tylko ustalenie faktu złożenia zażalenia po upływie terminu siedmiu dni od daty doręczenia stronie, lecz również stwierdzenie braku wniesienia przez stronę prośby o przywrócenie tego terminu. Przy czym, złożenie wniosku w adresowanej do sądu administracyjnego skardze, nie może odnieść pożądanego przez skarżącą skutku. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania (zażalenia) nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Po myśli art. art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie na postanowienie organu administracji wydanego w I instancji można wnieść do organu administracji wyższego stopnia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia zażalenia zobowiązany jest więc w pierwszej kolejności ustalić, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Z dokonanej przez Sąd analizy akt sprawy wynika, że postanowienie organu I instancji pełnomocnik skarżącej osobiście odebrał w dniu 14 listopada 2013 r. Natomiast zażalenie od tego postanowienia (błędnie zwane odwołaniem), pomimo zawartego w nim prawidłowego pouczenia, skarżąca osobiście wniosła w dniu 27 listopada 2013 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu na dokonanie tej czynności, gdyż ten upływał dnia 21 listopada 2013 r. Przy czym podkreślenia wymaga, że składając zażalenie skarżąca nie wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia. Zatem, skoro w sprawie oczywistym jest, że skarżąca uchybiła 7-dniowemu terminowi, o jakim stanowi art. 141 § 2 k.p.a., to niezbędnym było wydanie rozstrzygnięcia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w trybie art. 134 k.p.a. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną. Rozpoznając skargę na postanowienie wydane w trybie art.134 kpa sąd wojewódzki nie może badać legalności rozstrzygnięcia organu I instancji. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku.