IV SA/Po 217/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S., P.S. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia K.S. i P.S. reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wraz ze skargą skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, że jego wykonanie narazi ich na znaczną szkodę i doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego, nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). Co do zasady, cechy wykonalności nie posiadają zatem rozstrzygnięcia odmowne, ponieważ nie posiadają one przedmiotu wykonania, tj. nie ustanawiają praw ani obowiązków mogących podlegać wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył wstrzymania wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji, w którym organ ten odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego. Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie stanowi rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności, na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.