IV SA/Po 238/11
WyrokWSA w Poznaniu2011-07-13
Skład orzekający: Ewa Kręcichwost-Durchowska, Donata Starosta, Izabela Bąk - Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego może zostać wydana, jeśli na działce inwestora nie przewidziano miejsc parkingowych, mimo że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nakazuje ich zapewnienie w obrębie tego obszaru?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ organ administracyjny błędnie uznał, że ogólnodostępne miejsca parkingowe znajdujące się w pobliżu działki inwestora spełniają wymóg zapewnienia miejsc parkingowych na terenie działki inwestora, wynikający z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak miejsc parkingowych na działce inwestora stanowi naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi H.R. i A.R. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego. Skarżący kwestionowali m.in. umieszczenie otworu okiennego w ścianie granicznej oraz brak miejsc parkingowych. Organy administracji obu instancji wydały decyzje pozytywne dla inwestora, uznając, że projekt jest zgodny z prawem i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w tym w zakresie miejsc parkingowych.Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty M. z dnia [...] listopada 2010 r. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana i zasądził od Wojewody Wielkopolskiego solidarnie na rzecz H.R. i A.R. zwrot kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi H.R., A.R. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty M. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana 3. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego solidarnie na rzecz H.R. i A.R. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych
J. K. i J. K. w dniu [...] lutego 2010 r. złożyli wniosek o udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego na dz. [...]w M..
Starosta M. decyzją dnia [...]czerwca 2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane ( t.j. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm. ), zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego na dz. [...] ( [...] ) w M..
W wyniku odwołania wniesionego przez H. R. i A. R. Wojewoda W. działając na podstawia art. 138 § 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm. – dalej kpa ) decyzją z dnia [...].08.2010 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że działka inwestora położona jest na obszarze miasta objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. w obrębie M., B., D., W.oraz części obrębu M., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...]grudnia 2007 r. i ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] poz. [...]. Nieruchomość inwestora położona jest na obszarze oznaczonym w tym, planie symbolem [...] tj. na terenie z istniejącą funkcją podstawową usługową-handlu. Działka inwestora przylega od strony południowo-wschodniej do obszaru oznaczonego w planie symbolem [...] [...], od strony północno-wschodniej do obszaru [...], od strony północno-zachodniej i południowo-zachodniej do działki nr [...]. Przy tych granicach zaprojektowano ściany rozbudowy przedmiotowego budynku. Taka lokalizacja nie narusza obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, ponieważ działki położone na tych obszarach ( tj. na obszarze [...] działka nr [...] i [...] i na obszarze [...] działka nr [...] ) nie są działkami budowlanymi w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm. – dalej rozporządzenie ).
Ustalenia te zawierają również dla obszaru [...] ( § 46 ust. 1 pkt 6g ) nakaz zapewnienia miejsca parkingowego dla pojazdów właścicieli w obrębie tego obszaru. Zatwierdzony plan zagospodarowania terenu nie przewiduje żadnego miejsca parkingowego na działce nr [...] Organ odwoławczy wskazał również, że zaprojektowanie w granicy z działką nr [...] i [...] ściany budynku nie odpowiadają rygorom przepisu § 232 ust. 1, ust. 4 i ust. 6 rozporządzenia regulujących wymagania dla ściany oddzielenia pożarowego. Ponadto ustalono, iż decyzja nie jest zgodna ze wzorcem decyzji określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 listopada 2004 r. zmieniającym rozporządzenia w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę ( Dz. U. Nr 242 poz. 2421 ), ponieważ nie zawiera wymaganego tym wzorcem żadnego uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Starosta M. decyzją z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego na dz. [...] ( [...] ) w M.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] r. zobowiązano inwestora do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z § 46 ust. 1 pkt 6g miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. i doprowadzenia murów przy granicy do zgodności z § 232 i § 273 ust. 3 rozporządzenia. Starosta M. uznając, że inwestor obowiązki te wykonał, spełniając tym samym wymagania określone w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, stwierdził że zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w sprawie nie wystąpiła przesłanka do wydania odmowy pozwolenia na budowę.
H. R. i A. R. kwestionując powyższą decyzję wnieśli odwołanie podnosząc, iż w ich ocenie ściana zaprojektowana w styku z działką nr [...] posiada jeden otwór okienny. Z tego powodu odwołujący nie zgadzają się z wydaną decyzją o pozwoleniu na rozbudowę.
Wojewoda W. po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.j. Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm. – dalej ustawa ) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że działka inwestora nr [...] położona jest na obszarze miasta objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten dla działki inwestora (obszar oznaczony w planie symbolem [...]) nie ustala linii zabudowy. Z tego powodu zlokalizowanie rozbudowy przy granicy z działką nr [...] i [...] w sposób przedstawiony, jak w zatwierdzonym planie zagospodarowania działki nie narusza przepisów ustawy. Działka nr [...] położona jest na obszarze oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...] [...] ( istniejące i planowane ulice wewnętrzne ) natomiast działka nr [...] na obszarze oznaczonym symbolem [...] (teren z istniejącą funkcją zieleni urządzonej, niskiej, z zakazem wprowadzania jakiejkolwiek zabudowy). Taki stan faktyczny oznacza, że rozbudowywany budynek usługowo-handlowy lokalizowany w części granic z działkami nr [...] i [...] (teren ulic wewnętrznych i zieleni urządzonej) nie podlega rygorom przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia. Projektowany obiekt zlokalizowany jest na obszarze przewidzianym na cele publiczne (usług handlu) w sąsiedztwie działek nie będących działkami budowlanymi. Organ odwoławczy wskazując na zgromadzone dowody stwierdził również, że projekt spełnił pozostałe w warunki określone w art. 35 ust. 1 pkt 1 i art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy (projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane).
H. R. i A. R. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze wniesiono aby zostało zachowane i jednoznacznie określone w planie zagospodarowania dotyczącym planowanej rozbudowy stanowisko Burmistrza M. zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] września 2010 r. dotyczące zachowaniu odstępu [...] m od działki nr [...], która jest we władaniu Urzędu Gminy M.. Ponadto zdaniem skarżących należy wyeliminować otwór okienny w ścianie granicznej nowo projektowanej rozbudowy istniejącego budynku usługowo-handlowego, gdyż zgodnie z obowiązującymi zasadami co do bezpieczeństwa przeciwpożarowego, ściana graniczna musi spełniać odpowiednią odporność ogniową.
Wojewoda W. odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych powodów niż podniesione w skardze.
Na wstępie należy zauważyć, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa ), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że granice rozpoznania sądu administracyjnego wyznaczone zostały przez granice sprawy administracyjnej będącej przedmiotem rozstrzygnięcia. Cytowany wyżej przepis ustanowił też obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji zasadę niezwiązania sądu granicami skargi. O ile więc w sprawie, której dotyczy skarga, doszło do naruszenia prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 ppsa Sąd może, a nawet powinien swoim rozstrzygnięciem (zakresem orzekania) objąć również te naruszenia, przyczyny czy uchybienia, które nie zostały wskazane w skardze, a których stwierdzenie rodzi konieczność uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie w tym uchylenie w całości lub w części zaskarżonej decyzji lub postanowienia organu administracyjnego czy podatkowego.
Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena wydanej na podstawie art. 34 ust. 4 ustawy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom pozwolenia na rozbudowę budynku handlowo-usługowego na dz. [...]([...] ) w M.. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy pierwszym i podstawowym obowiązkiem organu rozpatrującego podanie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę jest sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak tej zgodności uniemożliwia bowiem zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenie (arg. ex art. 35 ust. 3 i 4 cyt. ustawy), gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest źródłem prawa - aktem prawa miejscowego i wiąże organy orzekające w sprawach pozwoleń budowlanych.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu i wyrysu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka inwestora położona jest na obszarze miasta objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. w obrębie M., B., D., W. oraz części obrębu M., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej M. z dnia [...] grudnia 2007 r. ( Dz. Urz. Woj. Wlkp. z [...] r. nr [...], poz. [...]). Nieruchomość inwestora położona jest na obszarze oznaczonym w tym planie symbolem [...] tj. na terenie z istniejącą funkcją podstawową usługową-handlu. Działka inwestora przylega od strony południowo-wschodniej do obszaru oznaczonego w planie symbolem [...], od strony północno-wschodniej do obszaru [...], od strony północno-zachodniej i południowo-zachodniej do działki nr [...]. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla działki inwestora nie ustala linii zabudowy. Z tego powodu zlokalizowanie rozbudowy przy granicy z działką nr [...] i [...] nie narusza przepisów ustawy. Działka nr [...] położona jest na obszarze oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...] (istniejące i planowane ulice wewnętrzne) natomiast działka nr [...] na obszarze oznaczonym symbolem [...] (teren z istniejącą funkcją zieleni urządzonej, niskiej, z zakazem wprowadzania jakiejkolwiek zabudowy). Taki stan faktyczny oznacza, że rozbudowywany budynek usługowo-handlowy lokalizowany w części granic z działkami nr [...] i [...] ( teren ulic wewnętrznych i zieleni urządzonej ) nie podlega rygorom przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących umieszczenia otworu okiennego w ścianie od strony działki nr [...], stwierdzić należy, iż działka ta przeznaczona jest na potrzeby zieleni urządzonej - niskiej i wysokiej z pieszą komunikacją i zakazem wprowadzania jakiejkolwiek zabudowy ( § 48 ust. 1 pkt 2a i 2d ). Oznacza to, iż w ścianie budynku rozbudowywanego na działce nr [...], położonej na obszarze oznaczonym w planie miejscowym, symbolem [...] ( zabudowa usługowa ) od strony przestrzeni publicznej [...] mogą być otwory okienne. Przepisy prawa budowlanego nie wymagają bowiem, by od strony działek stanowiących przestrzeń publiczną, ściany stanowiły przegrody oddzielenia pożarowego.
Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w § 46 ust. 1 pkt 6g dla działki objętej niniejszym postępowaniem w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę położonej na obszarze określonym symbolem [...], przewiduje nakaz zapewnienia miejsca parkingowego dla pojazdów właścicieli w obrębie tego obszaru. Jak wynika z akt sprawy na działce objętej zakresem niniejszego postępowania nie przewidziano miejsc parkingowych ze względu na bliską lokalizację parkingów położonych na działce nr [...], [...] i [...] Starosta M. udzielając pozwolenia na budowę uznał jednak, że znajdujące się pobliżu miejsca parkingowe spełniają warunki określone w § 46 ust. 1 pkt 6g uchwały. Organ administracyjny szczególnie wskazał na pismo Z-cy Burmistrza Gminy M. z dnia [...] września 2010r., z którego wynika że gmina w obszarze określonym [...] udostępniła część działki nr [...] stanowiącą drogę wewnętrzną pod ogólnodostępne miejsca parkingowe. Zwrócić należy jednak uwagę, że znajdujące się w pobliżu ogólnodostępne miejsca parkingowe w żaden sposób nie wpływają na ocenę spełnienia przez inwestora warunków określonych w § 46 ust. 1 pkt 6g uchwały w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe w żaden sposób nie zmienia bowiem zapisów tego planu dotyczących obowiązków zapewnienia miejsca parkingowego na terenie działki inwestorów. Oznacza to, iż decyzja zatwierdzająca i udzielająca pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy niespornym jest brak miejsca parkingowego na terenie planowanej inwestycji narusza art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lita a ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 ppsa, a o wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło