IV SA/Po 250/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.R. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji G.R. reprezentowana przez adwokata P.D. wniosła skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Wraz ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując przy tym na okoliczność, że wykonanie decyzji o nakazie rozbiórki przed rozpoznaniem skargi będzie skutkować nieodwracalnymi skutkami i narazi stronę na niepowetowane straty. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy dyspozycji art. 61 §3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który domaga się ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając charakter i zakres obowiązku jaki został nałożony na skarżącą zaskarżoną decyzją, stwierdzić należy iż jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 §3 i §5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.