IV SA/Po 253/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 09 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z dnia 10 kwietnia 2012 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt 4/II SA/Po 1085/02 postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 253/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt 4/II SA/Po 1085/02. Pismem z dnia 13 września 2012 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jednocześnie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z przyczyny mającej charakter nieusuwalny, bowiem została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 285f § 3 i art. 285b p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę taką wnosi Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pomimo zatem tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, skarga ta została sporządzona osobiście przez M. P., co uchybia powyższej regulacji, w konsekwencji czyniąc ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 285l oraz art. 285a § 1 i art. 175 § 1 i § 3 w zw. z art. 285f § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.