IV SA/Po 261/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 15 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w O. W. z dnia [...] kwietnia 2008 r.- sygn. [...] w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia i wierzytelności zasiłku chorobowego postanawia odrzucić skargę /-/ M. Dybowski Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. H. P. skargą z dnia 24 czerwca 2008 r. (omyłkowo nazwaną "zażaleniem") zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2008 r.- [...] (k. 2, 5-6 akt sądowych). Z art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa) wynika, że ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4; sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 1-3 ppsa). W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z żadną z ww. form działalności administracji publicznej. Postanowienia wydawane przez Sąd Rejonowy nie należą do aktów poddanych kontroli Sądu administracyjnego- w szczególności na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. W sprawie nie ma również zastosowania art. 3 § 3 ppsa, zgodnie z którym Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, gdyż żaden przepis ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 43/64/296 ze zm.- dalej kpc) nie przewiduje takiej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Z art. 177 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. 78/97/483, sprost. 28/01/319, zm. 200/06/1471) wynika, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów, a jak zaznaczono wyżej, sprawy orzeczeń (wyroków i postanowień), wydawanych przez sądy powszechne, nie są ustawowo zastrzeżone dla sądu szczególnego, jakim jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, stąd podlegają kognicji sądów powszechnych. Wskazuje na to wprost art. 767 [4] § 1 i 2, i art. 397 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 kpc. Wskazane regulacje prawne przesądzają o właściwości sądu powszechnego w sprawach rozpatrywania zażaleń na postanowienia wydawane przez Sąd Rejonowy w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym. Znajduje to także potwierdzenie w dokumentach, które Skarżąca dołączyła do skargi, bowiem pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Sądu Rejonowego wskazuje, że zażalenie wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżone postanowienie (a więc Sądu Rejonowego), a odpis postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r.- [...] Sądu Okręgowego w K. wskazuje, że to właśnie Sąd powszechny (Sąd Okręgowy) to zażalenie rozpatrzył (k. 3, 6 akt sądowych). Rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W zakresie objętym zarzutami, skarga H. P. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa. Wydając niniejsze postanowienie, Sąd nie naruszył art. 58 § 4 ppsa, bowiem Sąd administracyjny uznał się za niewłaściwy, a Sąd powszechny nie uznał się za taki. /-/ M. Dybowski AT