IV SA/Po 265/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy p o s t a n a w i a 1. odrzucić zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismem z 6 lutego 2018 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję opisaną w rubrum. Skarga nie została podpisana. Postanowieniem z 24 kwietnia 2018 r., IV SA/Po 265/18 Sąd odrzucił skargę oraz zwrócił uiszczony wpis, w kwocie 200 złotych. Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego IV Wydziału Sądu, wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, oraz uiszczenie wpisu sądowego, w kwocie 200 zł; w zakreślonym terminie Skarżący uiścił wpis, nie został natomiast uzupełniony brak formalny skargi. Odpis postanowienia, opatrzony stosownym pouczeniem, doręczono Skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2018 r. (k. 25). Pismem z 11 maja 2018 r. (k. 28, 35) Skarżący złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, razem z wnioskiem o przywrócenie terminu "do złożenia skargi". Wyjaśnił, że nie podpisywał skargi ponieważ nie znał treści pisma. Ma chorą żonę jak również ma problem z orientacją w przepisach (k. 27, 32). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia zażalenia liczyć należy od 27 kwietnia 2018 r. Termin kończył się zatem z upływem 4 maja 2018 r. Skarżący tymczasem nadał zażalenie (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) dopiero w dniu 11 maja 2018 r., zatem po upływie ustawowego 7-dniowego terminu do skutecznego wniesienia zażalenia. Sąd zaznacza, że także data nagłówkowa pisma wskazuje, że zostało ono sporządzone po upływie terminu. W tym stanie sprawy Sąd uznał, że zażalenie zostało wniesione po terminie do jego skutecznego złożenia, zatem zażalenie Skarżącego należało odrzucić. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 194 § 1a) P.p.s.a. i art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 86 i art. 87 P.p.s.a. uchybiony termin, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim Sąd stwierdza, że interpretuje wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu "do złożenia skargi" z wyjaśnieniem, że Skarżący nie podpisywał skargi, jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Dalej Sąd stwierdza, że wniosek podlega odrzuceniu, jako spóźniony. Wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Nawet przyjęcie korzystnej dla Skarżącego interpretacji kwestii ustania przyczyny uchybienia terminu do podpisania skargi, zgodnie z którą termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczyć można od dnia, w którym strona w sposób niewątpliwy dowiedziała się o uchybieniu terminu (co w konkretnych okolicznościach może nastąpić później niż samo ustanie przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu), nie prowadzi w niniejszej sprawie do wniosku o spełnieniu przez Skarżącego przesłanek umożliwiających skorzystanie z dobrodziejstwa instytucji przywrócenia terminu. Siedmiodniowy termin z art. 87 § 1 P.p.s.a. zaczął bowiem bieg najpóźniej dnia 27 kwietnia 2018 r., a więc z dniem doręczenia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi – w uzasadnieniu postanowienia wskazano expressis verbis, że skarga nie została podpisana, mimo wezwania. W takiej sytuacji ostatnim dniem terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu był dzień 4 maja 2018 r. Tymczasem Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi – podpisanie skargi, dopiero w dniu 11 maja 2018 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd zaznacza, że wnioskowi o przywrócenie terminu do podpisania skargi nie towarzyszyła podpisana skarga, jednak powyższa okoliczność nie ma znaczenia z uwagi na odrzucenie wniosku, jako wniesionego po terminie.