IV SA/Po 266/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia dalszych robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...]; 2. zasadza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. P. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z [...] grudnia 2018r. na podstawie art. 49b ust.2 ustawy z dnia 7 lipca l994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) wstrzymał prowadzenie dalszych robót budowlanych dotyczących rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce oznaczonej nr ewidencyjnym gruntów [...], w obrębie geodezyjnym J., gm. S., o ganek o wymiarach w rzucie 3,15 m x 1,06 m o wysokości max 2,90 i wysokości min. 2,70 m stanowiącego własność P. M. i R. P. i nałożyć na powyższych obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia następujących dokumentów: - projektu zagospodarowania działki lub terenu - zaświadczenia Wójta Gminy S. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - określenia rodzaju, zakresu i sposobu wykonanych robót - wykonania odpowiednich szkiców lub rysunków - w razie potrzeby uzgodnień i opinii wymaganych odrębnymi przepisami - dokumentów, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowanego, tj oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na skutek zażalenia Pani M. P., która kwestionowała wykonanie przez inwestorów jakichkolwiek robót budowlanych Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] stycznia 2019r. uchylił zaskarżone postanowienie w części wskazującej termin wykonania nałożonego obowiązku w tej sposób, że zamiast "w terminie do 30 dni od daty doręczenia postanowienia" w to miejsce orzekł "w terminie do dnia 31 marca 2019 r." a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan sprawy i wskazał, że w związku z pismem Pana B. P. organ I instancji przeprowadził kontrolę rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego należącego do P. M. i R. P. i stwierdził, że na działce oznaczonej nr ewid. [...] w miejscowości J., gm. S. znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny o wymiarach w rzucie 12,30 m x 8,80m i wys. max 5,30 m - od strony wschodniej znajduje się przedsionek (ganek) o wym. w rzucie 3,15 x 1,06m, wys. max. przy budynku 2m,90m i min. 2,70m - przedsionek (ganek) wykonany jest w technologii tradycyjnej; fundament betonowy, ściany murowane z jednostek drobno wymiarowych, zadaszenie o konstrukcji drewnianej z pokryciem z blachodachówki, - w przedsionku od strony południowej zamontowane jest okno z PCV o wym. 130 x 65cm, natomiast w ścianie frontowej (strona wschodnia) drzwi aluminiowe o wym. 100 x 200cm - elewacja w postaci podkładu z kleju na styropianie pod tynk mineralny pomalowanego farbą emulsyjną. Obecny podczas kontroli współwłaściciel obiektu Pan R. P. nie wniósł zastrzeżeń do opisu stanu faktycznego, dodatkowo oświadczył, iż budynek został zakupiony w dniu 30.11.2010 r. na podstawie aktu notarialnego, w takim stanie jak jest obecnie i przedsionka dodatkowo nie wykonywał. Wydział Geodezji Kartografii i [...] poinformował, że budynek mieszkalny został uwidoczniony w roku 1994 na podstawie pomiaru i jeszcze raz w 2010r. podczas podziału działki nr [...] i w obu przypadkach nie pokazano żadnego przedsionka. Poprzedni współwłaściciel nieruchomości P. R. W. i oświadczył, iż budynek mieszkalny nabył w drodze umowy darowizny od Państwa Z. i J. B. w roku 1999 i zamieszkiwał wspólnie z żoną do 2010r. Stwierdził ponadto, iż przedsionek przy budynku istniał lecz o wym. nie większych niż 1,50 m x 1,0 m i wykonany był z rur stalowych z wypełnieniem z płyty pilśniowej. Kolejny świadek P. S. C. oświadczył, iż urodził się i mieszkał w sąsiedniej wsi K., był zaprzyjaźniony i często przebywał u poprzednich właścicieli Państwa B. i R. W., stwierdził iż, nie było przedsionka w ten sposób wykonanego i o takich wymiarach. Przedsionek który jest obecnie został wykonany około 6 lat temu. Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w S. nie posiadał żadnych dokumentów związanych z powyższą rozbudową. Organy nadzoru budowanego przyjął, zatem, że rozbudowę budynku mieszkalnego o przedsionek o wym. 3,15 m x 1,0 m, wys. max 2,90m i min. 2,70 m wykonano niewątpliwie po 2010r. Zdaniem organów obu instancji w świetle art. 3 pkt 2 i pkt 6 Prawa budowlanego w niniejszej sprawie doszło do rozbudowy budynku mieszkalnego bowiem zwiększeniu uległa powierzchnia zabudowy, a tym samym kubatura budynku o powierzchnię dobudowanego przedsionka. Rozbudowana część budynku stanowi jego część i jest trwale z nim związana. Zgodnie z art. 28 ust. 1 art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego, który dotyczy obiektów i robót budowlanych, których wykonanie wymaga zgłoszenia do właściwego organu, a do których zalicza się budowa ganku, przedmiotowa inwestycja nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), lecz podlega obowiązkowi dokonania zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), chyba że liczba obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przekracza limit dwóch na każde 500 m2 działki. W niniejszej sprawie organy przyjęły, iż przedmiotowy ganek został wykonany bez wymaganego prawem zgłoszenia, dlatego należało zastosować tryb art. 49b Prawa budowlanego, gdyż ze zgromadzonych akt sprawy wynika, iż powierzchnia działki nr ew. [...] wynosi 1766 m˛ i nie jest zabudowana w sposób niepozwalający na zastosowanie wskazanego trybu administracyjnego. Wobec tego zgodnie z art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego należało wstrzymać roboty budowlane i nałożyć na inwestorów obowiązek przedstawienia stosownych, wymienionych w postanowieniu, dokumentów. W przypadku gdy wymagane dokumenty nie zostaną przedstawione organowi nadzoru budowlanego zastosowanie znajduje art. 49b ust. 3 i następne Prawa budowlanego. Nadto zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego zaskarżone postanowienie zostało skierowane do Pani M. P. i Pana R. P. jako obecnych właścicieli budynku. Organy wskazały, że nie naruszono art. 10 k.p.a. Nadto organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, organ administracji publicznej nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę, jeżeli uzna, iż przeprowadzenie takiego dowodu nie wniesienie nic nowego do sprawy. Podstawą do odmowy przeprowadzenia dowodu jest zatem zarówno stwierdzenie, że dowód dotyczy okoliczności niemającej znaczenia dla sprawy, jak i stwierdzenie, że dana okoliczność została już udowodniona za pomocą innych dowodów. Przewidziane w art. 78 k.p.a. uprawienie strony podlega ograniczeniom ze względu na celowość i szybkość postępowania. Skargę na powyższe postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2019r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Pani M. P. zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie: przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a., polegające na: - pominięciu przez organ odwoławczy oraz zaniechaniu przez organ I stopnia podjęcia wszelkich czynności zmierzających do wyczerpującego i prawidłowego rozpatrzenia całego materiału dowodowego niniejszej sprawy (brak analizy zdjęć satelitarnych), dokumentacji fotograficznej załączonej przez skarżącą, przeprowadzenia analizy porównawczej przedsionka z pozostałym budynkiem), - zlekceważeniu dowodów zgłoszonych przez skarżącą i oparcie postanowienia na jednym dokumencie (piśmie z dnia 9.04.2018 r. który nie mówi wprost o przedsionku, tylko o dobudówce pobudowanej w 2016 roku, a w tym czasie inwestorzy nie prowadzili żadnych prac budowlanych, a bryła budynku jest niezmienna od lat 60-tych. - błędnym uznaniu, iż pomiar dokonany w 1983 roku, 1994 roku i w 2010 roku nie ujawnia przedsionka, podczas gdy pomiary te nie uwzględniały żadnych przybudówek, ganków, tarasów, przedsionków we wszystkich budynkach przedstawionych na mapie a zeznania świadków [...] i W. zostały uznane przez Prokuraturę Rejonową w S. za niezgodne z prawdą, Zdaniem skarżącej te nieprawidłowości doprowadziły do błędnego uznania, że na gruncie skarżącej prowadzona jest budowa, podczas gdy na tej nieruchomości budowa bezspornie nie jest i nie była przez skarżącą prowadzona (nie wykonywała ona robót budowlanych), a przedsionek w takiej postaci istniał od samego początku powstania budynku wobec czego nie było podstaw do zastosowania w sprawie dyspozycji art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, bowiem przedsionek ten istniał od samego początku pobudowania budynku, tj. od lat 60-tych, Zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. nieuzasadnione zastosowanie dyspozycji art. 48 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, podczas gdy w sprawie nie było podstaw do ich zastosowania, wobec faktu, że na gruncie skarżącej bezspornie nie jest i nie była prowadzona budowa (ani roboty budowlane), bowiem stan budynku, jego bryła i powierzchnia nie uległa zmianie od dnia 30.11.2010 roku, czyli od dnia zakupu przedmiotowej nieruchomości a przedmiotowy przedsionek został dobudowany przed 1994 rokiem. Nadto, skarżąca wniosła na podstawie art. 106 §3 p.p.s.a. o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z: a) pisemnych oświadczeń świadków na okoliczność, iż stan budynku nie uległ zmianie od 2010 roku do chwili obecnej, co potwierdza, iż pismo z dnia 9.04.2018 r. nr [...] jest niezgodne z prawdą a zeznania świadków [...] i W. nie powinny otrzymać przymiotu wiarygodności. b) pism do Starostwa Powiatowego w S. z dnia 22.05.2018 r. oraz z dnia 8.02.2019 r. na okoliczność, że na działce nr [...] nie były prowadzone roboty budowlane a budynek od lat 60-tych nie zmienił bryły, c) pisma z 14.04.2018r. ze Starostwa Powiatowego, że przedsionek na mapie został uwidoczniony dopiero podczas pomiaru w 2016r., wcześniej nie był uwzględniony, d) dokumentacji fotograficznej na okoliczność, że ganek istniał w 2010r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie odwołując się do uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu orzekającego jest postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2019r. uchylające zaskarżone postanowienie organu I instancji w części obejmującej termin wykonania nałożonych obowiązków i utrzymujące zaskarżone postanowienie w mocy w zakresie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązków przedłożenia dokumentów wymienionych w postanowieniu. Oceniając stanowisko organów nadzoru budowlanego Sąd doszedł do przekonania, że naruszyły one zasady art. 7 K.p.a., art. 77 §1 K.p.a., art. 80 K.p.a. skoro nie podjęły wszelkich czynności niezbędnych do właściwego wyjaśnia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Organy prowadzące kontrolowane postępowanie ustaliły, że inwestorzy dokonali rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o ganek (przedsionek) o wymiarach 1,06 m x 3,15 m. Powyższe ustalenia w ocenie Sądu są przedwczesne, budzą uzasadnione wątpliwości i nie znajdują poparcia w jednoznacznym materiale dowodowym. Natomiast kluczowe dla sprawy jest ustalenie, kto i kiedy dokonał wybudowania spornego przedsionka (ganku). Organy nadzoru budowanego opierają swoje twierdzenia przede wszystkim na wyjaśnieniach ze Starostwa Powiatowego, który wskazał, że budynek mieszkalny, jednorodzinny został uwidoczniony na mapie sytuacyjno-wysokościowej w roku 1994 na podstawie pomiaru, następnie w 2010r. podczas podziału działki [...] i w obu przypadkach nie wskazywano żadnej dobudówki. Dopiero w 2016r. podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obiektu znajdującego się na działce [...] zmierzono dobudówkę do budynku mieszkalnego i założono kartotekę budynku. Z kartoteki tej wynika, że powierzchnia budynku wynosi 103 m˛, powstał on w 1960r. Tymczasem skarżąca dołączyła do akt sprawy zdjęcie wykonane 21 maja 2011r., na którym bez wątpienia istnieje sporny ganek. Ze zdjęcia można odczytać, że jedna z jego ścian zawierała okno i to prawdopodobnie jest ściana o szerokości 1,05 m. Trudno ustalić natomiast szerokość ganku. Nadto ze zdjęcia budynku pomalowanego w całości na kolor jasno-niebieski można także wyczytać, że ganek stanowi jedność z budynkiem mieszkalnym i mógł powstać przed listopadem 2010r. kiedy nieruchomość nabyła skarżąca. Stan fasady widocznej na zdjęciu wskazuje, że nie jest ona świeża, odnowiona, nowa, a pochodząca z okresu poprzedzającego zakup nieruchomości. Wyciągnąć stąd można wniosek, że w dniu zakupu nieruchomości istniał już ganek budynku jednorodzinnego, którego jedna ze ścian ma wymiar 1,05 m. Zdjęcie z 21 maja 2011r. z widocznym gankiem stanowczo zaprzecza twierdzeniu organu, że powstał on około 6 lat temu. Jeżeli ganek zdaniem organów wybudowała skarżąca to musiałby najpóźniej powstać między datą zakupu nieruchomości (30 listopada 2010r.), a majem 2011r., skoro ganek jest widoczny na zdjęciu z 21 maja 2011r. i to tak jednolicie wkomponowany w bryłę budynku mieszkalnego i pomalowany na ten sam kolor. To wydaje się nieprawdopodobne i potwierdzające twierdzenie skarżącej, że jednak ona ganku nie wybudowała. Istnienie ganku przez listopadem 2010r. potwierdzają bowiem zeznania poprzedniego właściciela nieruchomości i znajomego, który jego odwiedzał i znał budynek z okresu przed jego nabyciem przez skarżącą. Zeznali oni, że ganek istniał już w dacie nabycia budynku przez R. W. w 1999r., który w nim mieszkał wraz z żoną do 2010r. Zgodnie potwierdzili, że ganek miał szerokość około 1,05 m, co zgadza się też z wymiarem, wskazanym w 2016r. w szkicu geodezyjnym przy modernizacji ewidencji gruntów. Tymczasem, ganek ten nie był uwidoczniony z niewiadomych przyczyn w obrysie budynku na szkicach sytuacyjno-wysokościowych w 1994r. i 2010r. przy podziale nieruchomości (akta adm. I inst.). W ocenie Sądu są to wątpliwości, które nie pozwalają na jednoznaczne przyjęcie, że skarżąca dokonała wybudowania ganku, wątpliwości te nie zostały przez organy usunięte, a mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nadto organy nie wyjaśniły dlaczego odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej wyjaśnieniom skarżącej, która od początku postępowania stanowczo zaprzeczała twierdzeniu o wybudowaniu przez nią ganku, czym organy naruszyły art. 80 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu zasadne jest zatem uzupełnienie postępowania dowodowego na okoliczność kiedy i kto dokonał wybudowania spornego ganku. W aktach sprawy znajdują się wypisy z aktów notarialnych z 30 listopada 2010r. (umowa zamiany), a także z 13 stycznia 1999r. (umowa darowizny) dotyczące przedmiotowej nieruchomości, gdzie wskazano, że wśród dokumentów przedłożonych przez strony do aktów notarialnych znajdują się aktualne na dany okres opisy i mapy nieruchomości, wypisy i wyrysy, wypisy z rejestru gruntów i inne dokumenty wśród, których można poszukiwać danych dotyczących obrysu budynku mieszkalnego, aktualnych na dzień danego aktu, co może przyczynić się do ustalenia, czy budynek posiadał już w tamtym czasie ganek i o jakich wymiarach. Organ I instancji zwróci się, zatem do Sądu Rejonowego w S. Wydział Ksiąg Wieczystych o kopie wszelkich dostępnych dokumentów, zwłaszcza, map i wyrysów oraz szkiców geodezyjnych wskazujących na obrys przedmiotowego budynku mieszkalnego. S. także skarżąca zawnioskowała o przeprowadzenie dowodu z dostępnych zdjęć lotniczych (satelitarnych) i map pozwalających na określenie wymiarów budynku i stwierdzenie, od kiedy ganek istniał i o jakich wymiarach. Rolą organu jest bowiem wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz wyjaśnienie stronie dlaczego organ nie przeprowadził innych zawnioskowanych dowodów, czego w przedmiotowym postępowaniu zabrakło. Uchybienie to powielił organ II instancji. Organ przeprowadzi także dowód z przesłuchania świadków, których zawnioskowała skarżąca i których oświadczenia dołączyła do skargi, celem wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, które mają wpływ na jej rozstrzygniecie. Następnie w świetle art. 80 K.p.a. organ oceni zabrany materiał dowodowy w jego całokształcie, czy dana okoliczność została udowodniona, ze wskazaniem dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 K.p.a.). W tym miejscu Sąd podkreśla, że nowelizacją z 7 kwietnia 2017r. (Dz.U. poz. 935) do Kodeksu postępowania administracyjnego dodany został, z dniem 1 czerwca 2017r., przepis art. 81a § 1 i 2, zgodnie z którym jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony. Wobec brzmienia tego przepisu organ po zebraniu wszelkiego dostępnego materiału dowodowego oceni, czy pozwala on na jednoznaczne i pozbawione wszelkich wątpliwości ustalenie stanu faktycznego sprawy, a jeżeli okaże się to niemożliwe bądź stan faktyczny nadal będzie niejednoznaczny i budzący wątpliwości, to organ rozważy zastosowanie art. 81a § 1 K.p.a., czyli wątpliwości te uwzględni na korzyść skarżącej, co ostatecznie winno prowadzić do zakończenia postępowania poprzez umorzenie przedmiotowego postępowania w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o sporny ganek. Wskazać bowiem należy, że przez rozstrzyganie wątpliwości "na korzyść strony" w rozumieniu normy z art. 81a § 1 K.p.a. należy rozumieć wybór takiego sposobu oceny zebranego materiału dowodowego, przy którym prawa strony są najpełniej chronione. Przy czym zauważyć należy, że organy nie podnosiły naruszenia przepisów budowlanych dotyczących złego stanu technicznego ganku, a także takie korzystne dla skarżącej zakończenie postępowania nadzorczego nie godzi w słuszny interes publiczny skoro brak spornych interesów i wynik postępowania nie ma bezpośredniego wpływu na interesy osób trzecich (art. 81a § 2 pkt 1 K.p.a.). Skoro zaskarżona decyzja organu nadzoru budowanego II instancji, który nie dostrzegł uchybień postępowania przed organem I instancji, oraz poprzedzająca ją decyzja PINB, wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. i art. 11 K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a. i art. 15 K.p.a. – a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, niezbędnym okazało się uchylenie obu tych decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. , jak Sąd orzekł w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu sądowego w wysokości [...] zł na podstawie §2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga w niniejszej sprawie została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższe uwagi, wskazówki i oceny prawne. Przede wszystkim raz jeszcze przeprowadzi postępowanie dowodowe celem ustalenia jednoznacznego stanu faktycznego sprawy. Po wykonaniu tych czynności – a w miarę potrzeby także dalszych jeszcze czynności, jakie okażą się niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy – wyda stosowne rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, jak tego wymaga art. 107 § 3 K.p.a. W przypadku dalszego istnienia niedających się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego,w szczególności daty powstania ganku w pierwotnych wymiarach oraz tego kto go wybudował,organ wątpliwości te rozstrzygnie na korzyść skarżącej w trybie art. 81a K.p.a. i rozważy umorzenie postępowania nadzorczego. Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 P.p.s.a, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym Sąd rozpoznał sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.