IV SA/Po 273/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 16 lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wpisu od skargi /-/ P. Miładowski Postanowieniem z 12 maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 16 lutego 2009r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że skarga wniesiona została przez adwokata – profesjonalnego pełnomocnika skarżącego – bez jednoczesnego uiszczenia wpisu stałego. Wpisu tego nie uiszczono ani wraz ze skargą, ani w terminie do jej wniesienia. Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 maja 2009r. We wniosku z 21 maja 2009r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a nadto o "uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi jako bezprzedmiotowego". Uzasadniając wniosek, podniesiono że pełnomocnik obecnie zajmuje się głównie prowadzeniem spraw karnych i rodzinnych, a zasady opłacania skargi ustalił w oparciu o informacje zawarte na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Przepis § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r., nr 221, poz. 2193, ze zm., dalej: Rozporządzenie), w brzmieniu zamieszczonym na stronie internetowej, zawierał ust. 2 wskazujący, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Do wniosku dołączono wydruk przedmiotowej strony internetowej z dnia 20 maja 2009r. oraz kopię dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi, jest bezzasadny. Przepis art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) statuuje generalną zasadę o bezskuteczności czynności podjętej przez stronę w postępowaniu sądowym po upływie terminu przewidzianego do jej podjęcia. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie takiego terminu jest możliwe na wniosek strony, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Treść powołanych przepisów, a także art. 87 p.p.s.a. określają, jakie warunki musi spełniać wniosek o przywrócenie terminu. Pismo z takim wnioskiem powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), a ponadto należy uprawdopodobnić w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego jest adwokatem, należy więc do grupy pełnomocników profesjonalnych, wykonuje bowiem zawód polegający zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2002r., nr 123 poz.1058) na świadczeniu pomocy prawnej, udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Osobie pełniącej ten zawód i podejmującej się funkcji pełnomocnika procesowego strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, winne być znane przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Niedopuszczalne jest, aby profesjonalny pełnomocnik usiłował wykazywać brak winy w dochowaniu terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi, zasłaniając się treścią zawartą na stronie internetowej. Oczywistym jest, że rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, zaś warunkiem jego wejścia w życie jest zgodnie z art. 88 Konstytucji RP ogłoszenie zgodnie z przepisami ustawy. Ustawa z 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz.U. z 2007r., nr 68, poz. 449 ze zm.) w art. 2 ust. 1 nakłada obowiązek ogłoszenia aktu normatywnego w dzienniku urzędowym. Enumeratywny, zamknięty katalog dzienników urzędowych zawiera art. 8 tej ustawy i nie jest tam wskazany publikator w postaci strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej. Powyższe reguły dotyczące obowiązywania aktów prawnych, a w szczególności ich publikowania, są oczywiste i powinny być znane profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego. Powoływanie się na zapis widniejący na stronie internetowej, jak to określił pełnomocnik, "celem ostatecznego sprawdzenia zasad" opłacenia skargi, w żaden sposób nie może zostać uznane za uprawdopodobnienie braku winy, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. Profesjonalny pełnomocnik, nie może powoływać się na nieaktualną informację podaną na stronie internetowej sądu, powinien mieć bowiem świadomość, że wiążą go przepisy prawa powszechnego w brzmieniu ogłoszonym w dziennikach urzędowych. Na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006r. w sprawie sygn. akt SK 11/05 § 5 ust. 2 Rozporządzenia został uznany za nie zgodny z art. 2 Konstytucji RP i art. 221 p.p.s.a. (publ.: Dz.U. z 2006r., nr 45, poz. 322) i utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006r. Wynika stąd, że w dniu sporządzenia skargi przedmiotowy przepis od trzech lat już nie obowiązywał. Niezrozumiałe są podniesione przez pełnomocnika okoliczności odnośnie jego pracy w latach 1984/85 w Ośrodku Zamiejscowym Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, oraz wskazanie, że zajmuje się on głównie sprawami karnymi i rodzinnymi. Jako przesłanki nieznane ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mogły mieć one bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii zawinienia przy uchybieniu terminowi do wniesienia wpisu od skargi. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że wniosek o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi jest chybiony, albowiem procedura sądowoadministracyjna takiej możliwości nie przewiduje. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. uchylane lub zmieniane mogą być postanowienia nie kończące postępowania, przy czym art. 195 § 2 p.p.s.a. dopuszcza możliwość uchylenia i zmiany postanowienia na które przysługuje zażalenie. Profesjonalnemu pełnomocnikowi winno być wiadome, że orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie należy do żadnej z tych kategorii. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ P. Miładowski