IV SA/Po 274/06
WyrokWSA w Poznaniu2006-06-28
Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus, Paweł Miładowski, Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił uchylenia ostatecznej decyzji odmawiającej uznania zachorowania za chorobę zawodową, mimo wniosku o wznowienie postępowania opartego na nowych dowodach, gdy od wydania decyzji upłynęło ponad 5 lat?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił uchylenia ostatecznej decyzji odmawiającej uznania zachorowania za chorobę zawodową, ponieważ mimo wznowienia postępowania, upływ ponad 5 lat od wydania pierwotnej decyzji stanowił przeszkodę do jej uchylenia na podstawie art. 146 § 1 k.p.a. Ponadto, przedstawione przez stronę dowody nie stanowiły nowych okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż dotyczyły rozpoznania choroby, które było już znane organowi przy wydawaniu pierwotnej decyzji.Stan faktyczny
Strona B. B. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego po tym, jak decyzją z 1993 r. odmówiono uznania jej zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby za chorobę zawodową. Organ I instancji wznowił postępowanie, ale następnie odmówił uchylenia pierwotnej decyzji, argumentując, że nowe dowody nie były nieznane organowi, a ponadto upłynął 5-letni termin z art. 146 k.p.a. Organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy. Strona wniosła skargę do WSA, podtrzymując argumentację o nowych dowodach i niekonsekwencji organu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę B. B.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/P.Miładowski /-/E.Makosz-Frymus KB/
Decyzją z dnia [...]czerwca 1993 r. Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny odmówił uznania zachorowania strony na wirusowe zapalenie wątroby jako choroby zawodowej. Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości i terminach wniesienia odwołania. Strona od decyzji tej nie odwoływała się. Z okazji pobytu w Szpitalu Zespolonym B. B. w oparciu o przeprowadzone w szpitalu badania lekarskie złożyła pismo które potraktowano jako wniosek o wznowienie postępowania. Do pisma strona dołączyła orzeczenie lekarskie nr [...] Szpitala Zespolonego Oddziału Obserwacyjno Zakaźnego dla Dorosłych z [...] oraz nadto zaświadczenie o korzystaniu z urlopu bezpłatnego w zakresie zatrudnienia, kartę badań profilaktycznych, kartę badań okresowych, oświadczenie dwóch świadków. Państwowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] wznowił postępowanie w sprawie choroby zawodowej zakończone decyzją z [...]., a następnie decyzją z [...] nr [...] wskazując jako podstawę art. 151 § 2 i 146 § 1 kpa odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z [...] w sprawie nie uznania u Pani B. B. zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby jako choroby zawodowej. Organ I instancji argumentował, że wznowienie postępowania opiera się na wadach enumeratywnie wymienionych w art. 145 kpa. Jedną z podstaw wznowienia przewidziano w art. 145 § 1 pkt 1 są nowe okoliczności istotne dla sprawy lub nowe dowody istniejące w chwili wydania decyzji, nie znane organowi, gdy decyzję wydał. Tymczasem wskazywane przez stronę podstawy wznowienia to jest orzeczenie lekarskie nr [...] rozpoznające wirusowe zapalenie wątroby typu B nie jest okolicznością nową i nieznaną organowi wcześniej przy wydawaniu decyzji z 1993 r. Podobnie jak inne okoliczności wynikające z przedłożonych przez stronę dokumentów.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. B. . Odwołująca wskazywała, iż organ I instancji nie poddał przedłożonej dokumentacji medycznej wnikliwej analizie. Organ orzekający pominął "fakt choroby, jej następstwa oraz aktualny stan zdrowia". Nie może być prawdą, że oświadczenia świadków i zaświadczenie lekarskie z 2003 r. mogły być znane organowi kiedy wydawał decyzję w 1993 r. Organ postąpił niekonsekwentnie bo z jednej strony wznowił postępowanie w oparciu o nowe fakty i dowody a z drugiej strony w decyzji odmawiającej wznowienia twierdzi, że fakty te były znane.
Rozpoznając odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż okoliczności podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania nie są nowe i były znane organowi I instancji kiedy wydawał decyzję z [...] Nadto Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazywał, że uchylenie decyzji o przyczyn o których mowa w art. 145 § 1 pkt 3 - 8 kpa nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Taka przeszkoda zaistniała w tej sprawie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego wniosła B. B. . Skarżąca przywołuje argumentację zaprezentowaną w toku postępowania administracyjnego, w szczególności w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Niewadliwie organy administracji publicznej przyjęły, iż strona domagała się zweryfikowania ostatecznej decyzji administracyjnej o nie rozpoznaniu choroby zawodowej w drodze nadzwyczajnych środków odwoławczych w drodze zwyczajnego środka odwoławczego jakim jest wznowienie postępowania. Strona sama naprowadzała, iż podstawą jej żądania są ujawnione istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji lecz nie znane organowi który decyzję taką wydał. Mają rację organy orzekające w tej sprawie, iż nową okolicznością w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie jest fakt zachorowania strony na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Także rozstrzygnięcie z [...] odmawiające uznania u B. B. choroby7 zawodowej opierało się na rozpoznaniu wirusowego zapalenia wątroby typu B, co znalazło odbicie już w samej treści tego orzeczenia. Podstawą ówczesnego orzeczenia był brak związku przyczynowego z pracą wykonywaną przez stronę na stanowisku instruktora higieny żywienia i żywności a rozpoznaną u niej żółtaczką typu B. Według ustaleń wówczas poczynionych tym stanowisku nie zachodziła potrzeba kontaktu zawodowego z chorym na wirusowe zapalenie wątroby lub materiałem zakaźnym. Praca na zajmowanym przez stronę stanowisku nie była zaliczaną do pracy objętej szczególnym ryzykiem zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Także wówczas organowi znany był zakres czynności i ocena narażenia zawodowego na wirusowe zapalenie wątroby. Także przedłożona przez nią dokumentacja (karta oceny narażenia zawodowego z 29 maja 2003 r. zawiera taki sam wniosek). Przyjmuje się, iż środki dowodowe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z 3 września 2004 r.OSK 446/04). Tymczasem zarówno "nowe rozpoznanie" jak i oświadczenia świadków noszą datę późniejszą. Dokumentowanie przez stronę po 10 latach od zdarzenia poświadczenie skaleczenia w palec nie stanowią wystarczającej podstawy do wzruszenia ustaleń dokonanych wcześniej w toku postępowania zakończonego odmową stwierdzenia u B. B. choroby zawodowej, tym więcej, że przeszkodą do wzruszenia jest także wyraźna dyspozycja art. 146 kpa. Zasadnie organ odwoławczy zwraca uwagę, że uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3 - 8 nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Wbrew też zarzutom skarżącej prawidłowo organ administracji publicznej wznowił postępowanie w sprawie wydając 17 lipca 2003 r. stosowne postanowienie jeśli strona wyraźnie wskazywała na okoliczności które hipotetycznie mogą być podstawą i je dokumentowała. Nie można też mówić o niekonsekwencji postępowania organu. Generalnie bowiem przyjmuje się, iż brak przyczyn wznowienia powoduje zgodnie z art. 151 § 1 kpa konieczność wydania decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej tak jak to orzeczono w kwestionowanym rozstrzygnięciu Państwowego Inspektora Sanitarnego z [...]. Badanie sprawy o wznowienie postępowania w trybie określonym w art. 151 kpa może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (porównaj np. wyrok NSA z 11 marca 1999 r. w sprawie II SA 113/99). Ma rację skarżąca o tyle, że upływ czasu jako przesłanki ograniczającej postępowanie o wznowienie przewidziane w art. 146 kpa winien być w pierwszej kolejności podstawą wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania o ile nie ma podstaw do przywrócenia terminu, lecz uwaga poczyniona przez organ II instancji w okolicznościach tej sprawy nie stanowi uchybienia na tyle istotnego by pociągałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego w rozumieniu art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa). Zauważyć należy, że upływ czasu nie stanowi przeszkody i nie zamyka drogi stronie do zweryfikowania decyzji ostatecznej nie przyznającej uprawnienia w innym niż zastosowanym trybie.
W tych okolicznościach w oparciu o art. 151 ppsa należało skargę B. B. oddalić.
/-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/P.Miładowski /-/E.Makosz-Frymus
KB/
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło