IV SA/Po 277/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. i W. R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z 24 stycznia 2017 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku z 23 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 277/16 w sprawie ze skargi R. R. i W. R. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie dokonania wpisu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a przywrócić termin do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 277/16 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Postanowieniem z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 277/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 277/16, z powodu złożenia wniosku po terminie (k. 75-76). Zażalenie na to postanowienie zostało wniesione, przez Skarżących, w terminie (k. 82). Zarządzeniem z 15 lutego 2017 r. Skarżący zostali wezwani, między innymi, do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 88-89). Wezwanie zostało doręczone, oddzielnymi przesyłkami, w dniu 20 lutego 2017 r. (k. 94, 95). Powyższe oznacza, że ostatnim dniem do, między innymi, uiszczenia wpisu, był dzień 27 lutego 2017 r. Wpis został uiszczony w dniu 01 marca 2017 r. (k. 106). Pismem z 3 marca 2017 r. Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Napisał, że do uchybienia terminu doszło z powodu błędu popełnionego przez pracownika Biura Usług Płatniczych, który błędnie przelał przyjętą wpłatę. Skarżący podkreślił, że na dowodzie wpłaty numer konta Sądu został wpisany poprawnie, ale pracownik placówki błędnie przelał wpłatę. Skarżący ocenił, że termin 7 dni został przekroczony w wyniku błędu, niezależnego od Skarżącego. Do wniosku załączono kserokopię polecenia przelewu gotówki, ostemplowanego, z datą "2017-02-23" i nazwą "Agencja Finansowa w [...]" na odcisku stempla. Nadto załączono kserokopię potwierdzenia realizacji przelewu wychodzącego – dokumentu związanego z czynnością bankową, sporządzonego przez [...], w dniu 1 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu (§ 3). Ponadto na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z kolei spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). Tylko kumulatywne zaistnienie przesłanek określonych w art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. będzie stanowiło podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, art. 87, Nb 1). Powyższe oznacza, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), iż w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne. Wyjaśnić również należy, że przesłanka braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Zarówno w orzecznictwie, jak i nauce prawa panuje zgodność, że sąd oceniając tę przesłankę powinien przyjąć obiektywne mierniki staranności, których można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, uw. 5 do art. 87). W postanowieniu z 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 246/08 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA") Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu, jak np. nagła choroba. Stąd też stwierdzić należy, że o braku winy można mówić w sytuacji, gdy dana przeszkoda w dokonaniu czynności, skonfrontowana z obiektywnymi miernikami staranności, prowadzi do wniosku, iż zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu do jej dokonania, nawet przy użyciu największego możliwego w danych warunkach wysiłku. Innymi słowy, jeżeli przy dochowaniu należytej staranności możliwe było dokonanie czynności w wyznaczonym terminie, to zaniechanie stosownych działań, dzięki którym termin mógłby być zachowany, świadczy o niemożności stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się zatem do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy o danej okoliczności jest wiarygodne, ale musi również uwzględniać na przykład to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminu stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu (zob. wyrok NSA z 25.01.2011 r., I FSK 2000/09, CBOSA). Sąd zaznacza, że wpis od zażalenia został uiszczony po terminie (2 dni). W konsekwencji Skarżący postąpili prawidłowo, występując z wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, złożono z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało wysłane w dniu 3 marca 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu minął z dniem 27 lutego 2017 r. Równolegle z wnioskiem o przywrócenie terminu został uiszczony wpis. Rozważenia więc wymagało, czy do uchybienia tego doszło bez winy Skarżących. W ocenie Sądu Skarżący dopełnił należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej uiszczenia wpisu, skoro w terminie dokonał polecenia przelewu, wpisując prawidłowy numer rachunku bankowego odbiorcy – Sądu. Okoliczność, że pracownik punktu kasowego dokonał wadliwego przelewu wpłaconej gotówki, nie może obciążać Skarżącego, skoro Skarżący nie miał wpływu na czynności wykonane po wpłaceniu gotówki. Uznać więc należało, że Skarżący uprawdopodobnili, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminu na uiszczenie wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.