IV SA/Po 278/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę postanawia oddalić wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania Zaskarżoną decyzją z dnia [....]2011 r. nr [...] Wojewoda W. uchylił decyzję Starosty W. z dnia [...]2010 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę, przejętą na rzecz Gminy W., obejmującą działkę nr [...] o pow. [...] ha, położoną w P. gm. W., zapisaną w księdze wieczystej KW nr [...].W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda W. wskazał, że sporządzając - na potrzeby rozpoznawanej sprawy - operat szacunkowy określający wartość rynkową prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej przejętej z mocy prawa pod budowę drogi gminnej rzeczoznawca majątkowy nie zastosował się do dyspozycji przepisu § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego ( Dz. U. Nr 207, poz. 2109). Wojewoda podkreślił, że autor operatu, nie wskazując braku przesłanek do zastosowania § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. przyjął do obliczenia wartości rynkowej nieruchomości tryb przewidziany w § 36 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. W ocenie Wojewody nie do zaakceptowania jest nieuzasadniona odmowa stosowania przez rzeczoznawcę majątkowego § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Postanowieniem z dnia [...] 2011 r. sygn. IV SA/Po 278/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zarejestrowanego pod sygnaturą K 4/10. Od postanowienia tego nie wniesiono zażalenia. Pismem sporządzonym dnia [...] 2011 r. skarżący wniósł o nadanie biegu sprawie wskazując, że w dniu 14 lipca 2011 r. Rada Ministrów wydała rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 165, poz. 985). Skarżący wyjaśnił, że działki pod drogi zostały mu odebrane 2 lata temu, a pomimo to do dnia dzisiejszego nie otrzymał on odszkodowania za nie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako ppsa) Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Trybunał Konstytucyjny nie udzielił dotąd odpowiedzi na zarejestrowane pod wskazaną powyżej sygnaturą pytanie Rzecznika Praw Obywatelskich. Nie można zatem uznać aby ustała przyczyna zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowego. Z tych względów wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Również argumentacja złożonego wniosku nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Przypomnieć, bowiem należy, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej jako ppsa) sprowadzają się, co do zasady, do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka natomiast, co do istoty sprawy. W świetle powyższego przedmiotem zainicjowanego skargą S. S. postępowania, w niniejszej sprawie, stała się kontrola legalności decyzji Wojewody W. z dnia 31 stycznia 2011 r. Przeprowadzona przez Sąd kontrola dotyczyć będzie zgodności tej decyzji z prawem obowiązującym - w dacie wydania - zaskarżonego aktu. Bez wpływu natomiast na tok przedmiotowej sprawy sądowoadministracyjnej pozostaje zmiana przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 207, poz. 2109), o której wspomina wnioskodawca, gdyż rozporządzenie Rady Ministrów zmieniające rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 165, poz. 985) wydano już po zakończeniu sprawy administracyjnej zaskarżoną decyzją. Zauważyć przy tym należy, że – jak zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny - cały § 36 rozporządzenia zawiera wytyczne w przedmiocie określania wartości nieruchomości zajętych pod drogi publiczne, a poszczególne jego ustępy nie stanowią samodzielnych jednostek, bowiem odwołują się one wzajemnie do siebie, stanowiąc alternatywę (ust. 1 i 2) lub podstawę do odpowiedniego stosowania tych przepisów w innych sytuacjach faktycznych (ust. 4). Zachodzi więc uzasadniona podstawa do przyjęcia, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego może objąć w istocie całą regulację § 36, odnosząc się do wszystkich aspektów ustalania wartości nieruchomości (postanowienie NSA z 14.07.2010 r., sygn. I OZ 522/10, www.nsa.gov.pl). Tak, więc nie może budzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że zasadnicze znaczenie dla wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie będzie miał wynik przeprowadzonej przez Trybunał Konstytucyjny kontroli zgodności z Konstytucją RP przepisu § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, w brzmieniu zakwestionowanym przez RPO. Ten to, bowiem przepis - w ocenie Wojewody -przesądził o wadliwości decyzji pierwszoinstancyjnej. Wobec niezaistnienia przesłanki wskazanej w art. 128 § 1 pkt 4 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.