IV SA/Po 283/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie sędzia WSA Bożena Popowska as. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref. staż. Paweł Grzęda po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ G. Radzicka /-/ B. Popowska IH/ Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uznał brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u G. K.. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że G. K. wykonywał pracę tancerza - solisty Teatru Muzycznego w P.. Ponieważ orzeczenia: [...] Centrum Medycyny Pracy w P. z [...] r. i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdziły u G. K. zmiany zwyrodnieniowe stawów biodrowych i kolanowych, a takich jednostek chorobowych nie wymienia załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65 POZ. 294 ze zm.) stąd Inspektor Sanitarny wydał rozstrzygnięcie opisane na wstępie. Odwołanie od decyzji złożył G. K. zarzucając, organowi administracyjnemu wadliwą interpretację prawa, bowiem w jego ocenie pkt 12 załącznika do rozporządzenia RM z 18.11.1983 r. wymienia ,,przewlekłe choroby narządu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy, nadmiernym przeciążeniem-- - a wymienione dalej w przepisie jednostki chorobowe są jedynie przykładowe. Ponieważ wykonywana praca tancerza nadmiernie przeciąża narządy ruchu, to w ocenie odwołującego jego schorzenia należy zakwalifikować jako chorobę zawodową. W wyniku rozpoznania odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podzielił argumentację organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił, że wieloletnia praca tancerza spowodowała u niego stwierdzone schorzenia, a argumenty organów administracyjnych iż stwierdzone u niego schorzenia występują w populacji ogólnej nie są przekonywujące, skoro choroby populacji ogólnej wymienia załącznik do rozporządzenia w pkt 3, 10 i 11. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. z 2002 nr 153 poz. 1269 ze zm.) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozstrzygnął materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował normy prawne. Bezsporne jest, że postępowanie w sprawie rozpoznawania i stwierdzania u skarżącego choroby zawodowej wszczęte zostało przed dniem wejścia w życie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), a więc zgodnie z §10 wymienionego rozporządzenia postępowanie takie jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów - rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm.). Obowiązująca w sprawie jest więc zawarta w §1 ust. 1 tego rozporządzenia definicja choroby zawodowej, która odwołuje się do łącznego występowania następujących elementów. - oddziaływania szkodliwego dla zdrowia czynnika występującego w środowisku pracy, - powstania schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, - związku przyczynowego pomiędzy oddziaływaniem szkodliwego dla zdrowia czynnika, a powstałym schorzeniem. Jest niespornym, bo wynika to z wywiadu epidemiologicznego, że skarżący od 1979 roku do daty rozstrzygania sprawy w postępowaniu administracyjnym wykonywał zawód tancerza i praca jego wiązała się z przeciążeniem narządów ruchu. Jest to jednak tylko jeden z elementów niezbędnych do stwierdzenia choroby zawodowej. Kolejnym elementem jest powstanie schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r.(Dz. U. nr 65 poz. 294 ze zm.) W niniejszej sprawie orzeczenia medyczne wydawały: [...] Centrum Medycyny Pracy w P. dnia [...] r. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. dnia [...]r., które nie rozpoznały choroby zawodowej u skarżącego, podając, że stwierdzone zmiany zwyrodnieniowe stawów biodrowych, kolanowych w tym także w początkowej fazie martwica głowy lewej kości udowej maja etiologię samoistną i nie mogą być uznane za chorobę zawodową. W orzecznictwie Sądów administracyjnych przyjmowany jest powszechnie pogląd o związaniu organów inspekcji sanitarnej rozpoznaniem podanym w orzeczeniu lekarskim, wydanym w trybie § 7 -9 rozporządzenia i braku podstaw do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia (vide wyroki NSA z 24.03.2000 r. I SA 2334/99; 8.11.2000 r. I SA 664/00; 11.12.2001 r. I SA 746/99 -niepubl.; 9.07.1998 r. II SA 634/98 Pr. Pracy 1998/12/38). Należy z resztą podkreślić, że skarżący orzeczeń o schorzeniu nie kwestionuje, wywodzi natomiast że określenie z pkt 12 wykazujące, że chorobą zawodową są ,,przewlekłe choroby narządu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy, nadmiernym przeciążeniem : - zapalenie pochewek ścięgnistych i kaletek maziowych, - uszkodzenie łękotki, mięśni i przyczepów ścięgnistych, - martwica kości nadgarstka, - zapalenie nadkłykci kości ramieniowej, - zmęczeniowe złamanie kości nie jest wyliczeniem wyczerpującym. Poglądu tego nie można uznać za uzasadniony. Wprawdzie nie na tle chorób narządu ruchu, lecz chorób narządu głosu o których mowa w pkt 7 wykazu zapadła uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 20 maja 2002 r. sygn. OPS 3/02 z której wynika, że ,,obowiązujący wykaz chorób zawodowych, zawierający dwadzieścia pozycji tych chorób, stanowi zamknięty katalog chorób zawodowych. Oznacza to, że za chorobę zawodową może zostać uznana wyłącznie choroba, która jest wymieniona w wykazie, o ile spowodowana została działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy --. Uzasadnienie uchwały dalej wyjaśnia że ,, konsekwentnie trzeba przyjąć, że zachorowanie na chorobę, nawet w wyniku wykonywania pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia, która nie została ujęta w obowiązującym wykazie nie daje podstaw do wydania przez właściwego inspektora sanitarnego decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej--. Zacytowane powyżej wywody uchwały, jak i pozostałe wywody Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Sposób wskazania chorób narządu ruchu w pkt 12 wykazu nie pozwala na akceptację poglądu skarżącego iż wymienione tam choroby wskazane są przykładowo, bowiem znak interpunkcyjny w postaci dwukropka stawiany jest przed wyliczeniem przedmiotów (tu chorób) nazwanych uprzednio w formie ogólnej czyli przewlekłych chorób narządu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ I. Kucznerowicz /-/ G. Radzicka /-/ B. Popowska Za nieobecnego Sędziego /-/ G. Radzicka IH/