IV SA/Po 283/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-06-28

Skład orzekający: sędzia WSA Donata Starosta

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej opłatę podwyższoną za składowanie odpadów jest uzasadnione w sytuacji, gdy jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę skarżącemu i utrudnić jego funkcjonowanie?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione, gdy jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę skarżącemu lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie, analiza dokumentów finansowych skarżącego wykazała stratę netto oraz niewielkie środki na rachunku bankowym, co w połączeniu z koniecznością natychmiastowego uiszczenia wysokiej opłaty, mogłoby spowodować niedogodności w funkcjonowaniu skarżącego i społeczności lokalnej.
Stan faktyczny
Zakład Gospodarki Komunalnej w Cz. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy decyzję Marszałka Województwa W. o wymierzeniu opłaty podwyższonej za składowanie odpadów. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie wyrządziłoby mu znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki, grożąc paraliżem jego funkcjonowania z uwagi na minimalne środki finansowe.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zakładu Gospodarki Komunalnej w Cz. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej w Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] marca 2012 r. Zakład Gospodarki Komunalnej w Cz. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO) z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Marszałka Województwa W. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], wymierzającą opłatę podwyższoną za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów w miejscowości P., gmina Cz. za okres II półrocza 2007 r. w kwocie [...] zł. Jednocześnie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie wyrządziłoby jemu znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Skarżący dysponuje minimalnymi środkami finansowymi w kwocie [...] zł. Zablokowanie konta przez jego zajęcie uniemożliwia dokonywanie jakichkolwiek płatności poza wynagrodzeniami pracowników. Oznacza to w praktyce paraliż funkcjonalny skarżącego, który wobec braku wolnych środków płatniczych z momentem uiszczenia opłaty podwyższonej nie mógłby wykonywać zadań do których został powołany, na rzecz wspólnoty samorządowej. Powstała szkoda nie mogłaby zostać wynagrodzona przez zwrot pobranych środków. Nie byłoby to również możliwe po wyegzekwowaniu nałożonego obowiązku przywrócenie stanu poprzedniego (k. 4-7 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną rozpoznania wskazanego złożonego przez skarżącą wniosku jest przepis art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa). Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 powołanej ustawy, w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Zauważyć ponadto należy, że adresatem wskazanej normy prawnej jest Sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 ppsa, Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Okolicznościami uznawanymi w orzecznictwie za wysoce szkodliwe i zarazem trudne do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 ppsa są m.in.: poniesienie straty na życiu lub zdrowiu oraz pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, lex nr 281811; post. NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, niepubl.). Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., strona skarżąca. 162). Jednakże w orzecznictwie podkreśla się, że zasada powyższa obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, natomiast sąd ma obowiązek uwzględnić z urzędu, a więc bez wniosku strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2008 r. o sygn. II FSK 1072/07; niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji jest zasadny, ponieważ brak udzielenia ochrony tymczasowej mógłby wyrządzić Skarżącemu znaczną szkodę przez zachwianie sytuacji finansowej, a wraz z tym utrudnienie w dalszym funkcjonowaniu. Z analizy dokumentów finansowych Skarżącego wynika, że na koniec 2011 r. odnotował on stratę netto w kwocie [...] zł (k. 36 akt sądowych). Na rachunku bankowym nr [...] w Banku Spółdzielczym w P. w dniu [...] marca 2012 r. skarżący dysponował kwotą [...] zł (k. 42 akt sądowych). Konieczność natychmiastowego uiszczenia opłaty w kwocie [...] zł mogłaby spowodować poza tym niedogodności w funkcjonowaniu społeczności lokalnej, biorąc pod uwagę cele działalności skarżącego, którymi jest świadczenie usług komunalnych w zakresie m. in. gospodarki mieszkaniowej i gospodarowania lokalami użytkowymi, dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (§5 uchwały Rady Gminy Cz. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w sprawie przyjęcia statutu zakładu budżetowego pod nazwą "Zakład Gospodarki Komunalnej" w Cz., k. 15-20 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło