IV SA/Po 287/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Bożena Popowska (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi R.R., B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego 1. uchyla punkt 2 zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...]; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz R.R. i B.P. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 5. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części obejmującej punkt 2. Burmistrz Ś. decyzją z dnia [...].08.2008 r., nr [...] (sygn. [...]) ustalił warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K. i ul. K. z drogą powiatów numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo, lokalizacja: działki nr ewid. [...],[...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...]. B.R. pismem z dnia 3.09.2009r. wniosła o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie realizacji przedsięwzięcia polegającego na wykonywaniu prac związanych z przebudową skrzyżowania ul. K. i K. z drogą powiatową nr [...] ul. M. na skrzyżowanie typu rondo. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, iż budowa skrzyżowania narusza jej prawa podmiotowe, gdyż nie brała udziału w postępowaniu. Burmistrz Ś. przekazał powyższy wniosek do organu odwoławczego jako odwołanie od decyzji z dnia 2.09.2008 r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację ww. przedsięwzięcia. B.R., działająca jako pełnomocnik R.R. i B.P. wyjaśniła, że pismo z dnia 3.09.2009r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na to, że jej mocodawcy nie brali udziału w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza Ś., a zakończonym decyzją ostateczną o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego: przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K. i ul. K. z drogą powiatową numer [...] - ul. M. W związku z powyższym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] działając na podstawie art. 149 §1 i art. 150 §2 w zw. z art. 145 §1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) orzekło o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Ś. nr [...] z dnia [...] r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego: przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K. i ul. K. z drogą powiatową numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo, lokalizacja: działki nr ewid.: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i wyznaczyło Burmistrza Ś. do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że badanie przesłanki wznowienia postępowania wyrażonej w przepisie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa może nastąpić tylko i wyłącznie po wznowieniu postępowania. Ponieważ przyczyną wznowienia jest działanie organu I instancji, który orzekał w sprawie jako ostatni organ, realizując dyspozycje przepisu art. 150 § 2 k.p.a., Kolegium orzekło o wznowieniu postępowania i wyznaczyło Burmistrza Ś. jako organ właściwy do rozpoznania przesłanki wznowienia postępowania i wydania orzeczenia co istoty sprawy. Burmistrz Ś. postanowieniem z dnia [...].02.2010r. nr [...] ponownie orzekł o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...].08.2008 r. nr [...] a następnie decyzją z dnia [...].07.2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 151 § 1 pkt.1 kpa po ponownym rozpatrzeniu sprawy odmówił uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].08.2008 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że dokonano analizy całości akt sprawy z uwzględnieniem treści art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Stwierdzono, że w postępowaniu na podstawie złożonego wniosku ustalono strony postępowania zgodnie z regulacją zawartą w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Planowane przedsięwzięcie jest inwestycją celu publicznego zgodnie z treścią art. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1991 r. o gospodarce nieruchomościami. (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). W dniu 14.05.2008 r. do inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których realizowana była inwestycja celu publicznego, wysłano zawiadomienie o wszczęciu postępowania. W tym samym dniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Ś. wywieszono Obwieszczenie Burmistrza Ś. o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. Do dnia wydania decyzji nr [...] to jest do [...].08.2008 r. nie wpłynęło żadne pismo, z którego wynikałaby jakakolwiek przesłanka o niezasadności lub nieprawidłowości przy lokalizowaniu niniejszej inwestycji. W tym samym dniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Ś. wywieszono Obwieszczenie Burmistrza Ś. o wydaniu decyzji w niniejszej sprawie. Na wydaną w mniejszej sprawie decyzję nie wpłynęło żadne odwołanie, przez co decyzja stała się ostateczna i wykonalna. W związku z powyższym stwierdzono, iż wnioskodawczyni mogła uczestniczyć w pierwszym postępowaniu, jednak z przysługującego jej prawa nie skorzystała. R.R. i B.P., reprezentowani przez B.R., złożyli odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zarzucając jej rażące naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności treści art. 145 § 1 pkt. 1, pkt 2 i 5 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...].12.2010r. Nr [...], działając na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 2, art. 148 § 1 i § 2 oraz art. 149 § 1 i § 2 kpa, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości, uchyliło postanowienie Burmistrza Ś. nr [...] z dnia [...] .02.2010 r. o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej Burmistrza Ś. dnia [...].08.2008 r., nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż postępowanie odwoławcze jest wyłącznym trybem weryfikacji decyzji nieostatecznej, a tryb ten ma pierwszeństwo przed trybem nadzwyczajnym, w jakim dokonuje się stwierdzenie nieważności decyzji. Z uwagi na powyższe, mimo wniosku zawartego w odwołaniu o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, odwołanie zostało rozpoznane w trybie zwykłym, niezależnie od podnoszonych w nim treści. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 148 § 1 i § 2 kpa oraz art. 149 § 1 i § 2 kpa, w związku z powyższym winna ona ulec uchyleniu z przyczyn formalnych, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, rozważania dotyczące decyzji Burmistrza Ś. nr [...] z dnia [...].08.2008 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz zaistnienia przyczyny wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, zawarte w decyzji organu I instancji są przedwczesne, gdyż organ administracji publicznej winien w pierwszej kolejności rozważyć, skoro uznał odwołujących się za strony postępowania, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa. W niniejszej sprawie organ I instancji nie odniósł się do tej kwestii, zaś z akt sprawy nie wynika, kiedy strony dowiedziały się o decyzji ostatecznej Burmistrza Ś. w sprawie ustalenia warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego: przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K. i ul. K. z drogą powiatową numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zostało wszczęte postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Wydanie powyższego postanowienie oznacza, iż wydanie postanowienia Burmistrza Ś. nr [...] z dnia [...] lutego 2010 roku o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzja ostateczną Burmistrza Ś. dnia [...].08.2008 r., nr [...] było niedopuszczalne, skoro postępowanie to zostało już wznowione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 150 § 2 kpa. Skoro jednak doszło do wydania drugiego postanowienia dotyczącego wznowienia postępowania, Kolegium uznało, że zasadnym jest uchylenie przedmiotowego postanowienia. Skargę na powyższą decyzję wnieśli R.R. i B.P. reprezentowani przez B.R. W uzasadnieniu skargi, uzupełnionej pismem z dnia 4.03.2011r. wskazano, iż istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest okoliczność, iż podczas realizacji celu publicznego posadowiono oświetlenie ulicy po środku zjazdu z nieruchomości władnącej o nr kw [...] zlokalizowanego na działce służebnej o nr geod. [...] (posesja kw [...]) o szerokości 8 m od strony ul. K. Skarżąca wskazała, iż o postępowaniu [...] nie wiedziała do czasu, gdy w dniu [...].09.2009r. udała się do Urzędu Miasta celem przejrzenia akt w sprawie i zauważyła mapki geodezyjne, które naruszały pas ustanowionej służebności o szerokości 8 m. Ze skargi wynika, iż o fakcie naruszenia prawa pełnomocnik skarżących dowiedziała się w związku z wnioskiem o wydanie kopii decyzji pozwolenia na budowę w sprawie przebudowy skrzyżowania ul K., K. i M. na skrzyżowanie typu rondo. W skardze wskazano, iż akta udostępniono do wglądu w Urzędzie Miejskim oraz wydano kopie. Ponadto skarżący stwierdzili, iż nie było obwieszczenia Burmistrza w sprawie ronda z dnia 14.05.2008r. Zdaniem skarżących, w dniu 14.05.2008r. było obwieszczenie w sprawie o sygn [...] dotyczącej ronda za wiaduktem kolejowym od ul. K. jako skrzyżowanie z ul. P. W. i ul. S. W skardze przedstawiono również stan prawny nieruchomości obciążonej służebnością i nieruchomości władnącej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. odpowiadając na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do okoliczności i zarzutów podniesionych w skardze organ odwoławczy stwierdził, iż nie uzasadniają one uchylenia zaskarżonej decyzji i nie mogły odnieść skutku w przedmiotowym postępowaniu w sytuacji, gdy sprawa została przekazana organowi I instancji w celu zbadania podstawowej kwestii dla merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a mianowicie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Dopiero w dalszej kolejności organ winien zbadać spełnienie się przesłanki wznowieniowej i merytorycznie rozpatrzyć sprawę. W piśmie procesowym z dnia 2.06.2011r. wskazano, iż istota niniejszego postępowania tkwi w nieważności z mocy samego prawa decyzji z dnia [...].08.2009r. nr [...] w części dotyczącej zjazdów/wjazdów do posesji, gdyż wiąże się rażącym naruszeniem prawa i brakiem świadomości w sprawie wydania tej decyzji. Pełnomocnik podkreślił, iż przedmiotem jej żądania jest usunięcie lampy z przejazdu do posesji, by móc bez przeszkód korzystać ze służebności przejazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na częściowe uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa dokonano ustalenia stanu faktycznego a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 kpa, a więc w sposób przekonywujący. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 ppsa). Rozważania w niniejszej sprawie obejmują kilka zagadnień procesowoprawnych, związanych z zaskarżoną decyzją i decyzją ją poprzedzającą, wydanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz z postępowaniem prowadzonym z wniosku skarżących o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Należy dodać, iż nie są one wywołane zarzutami skargi, która co do istoty odnosi się do kwestii nieprawidłowości związanych z ustawieniem słupa na wjeździe na posesję przez nieruchomość obciążoną służebnością przejazdu. Jak już jednak podkreślano, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami skargi i z urzędu bada legalność zaskarżonej decyzji i wydanych postanowień w granicach danej sprawy. W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do postanowień, które zostały podjęte na skutek wniosku skarżących z dnia 03.09.2009 r. o wznowienie postępowania w sprawie warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego polegającego na przebudowie skrzyżowania dróg gminnych: ul. K. i ul. K. z drogą powiatów numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo, lokalizacja: działki nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], zakończonej decyzją Burmistrza Ś. z dnia [...].08.2008 r., nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, wydane zostały dwa postanowienia o wznowieniu postępowania w ww. sprawie. W dniu [...].01.2010 r. postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...]. 08.2008r. (nr [...]) wydało SKO w Poznaniu (nr [...]), wskazując jako podstawę prawną art. 149 §1 i art. 150 §2 kpa w zw. z 145 § 1 pkt 4 kpa. Jak wynika z uzasadnienia ww. postanowienia, organ odwoławczy wydał je, "ponieważ przyczyną wznowienia jest działanie organu I instancji" (art. 150 § 2 kpa). Ta okoliczność, jak należy wnosić, przesądziła, iż SKO uznało się za organ właściwy. Zdaniem Sądu, SKO w żaden sposób nie uzasadniło trafności zastosowania art. 150 § 2 kpa w niniejszej sprawie. Co do zasady, organem właściwym do wznowienia postępowania jest bowiem organ, który wydał decyzje w ostatniej instancji (art. 150 § 1 kpa). Dewolucja kompetencji na organ wyższego stopnia występuje tylko wtedy, gdy powodem wznowienia jest działanie organu, który wydał decyzję. Jeżeli więc podstawą wniosku jest art. 145 §1 pkt 4 kpa, to organ wyższego stopnia orzeka o wznowieniu tylko wtedy, gdy nieuczestniczenie strony bez jej winy w postępowaniu było wynikiem zamierzonego działania organu I instancji, mającego na celu uniemożliwienie stronie wzięcia udziału w sprawie. Organ wyższego stopnia, wydając za organ I instancji postanowienie o wznowieniu musi wykazać związek pomiędzy działaniem organu orzekającego a podstawą wznowienia. (zob. B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego. Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2011 s. 580 oraz podane tam wyroki). W przedmiotowej sprawie, SKO w postanowieniu z dnia [...].01.2010r. nr [...] o wznowieniu postępowania nie wykazało w/w przesłanek, w związku z czym uznać je należy za wydane z naruszeniem przepisów o właściwości. Z tego powodu, orzekający Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ppsa stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].01.2010 r (pkt 2 sentencji). Uwzględniając powyższe przepisy i ich rozumienie w literaturze i orzecznictwie, Sąd za prawidłowe uznał postanowienie Burmistrza Śremu z dnia [...].02.2010r. nr [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...]. 08.2008r. (nr [...]). Jest ono zgodne ze wskazanym wyżej art. 150 § 1 kpa. Tym samym, Sąd nie mógł pozostawić w obrocie prawnym punktu drugiego zaskarżonej decyzji, w którym uchylono ww. postanowienie Burmistrza Ś.. Wobec powyższego, orzekający Sąd, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c/ ppsa uchylił punkt 2-gi zaskarżonej decyzji (pkt 1 sentencji). Zasadniczą treścią zaskarżonej decyzji jest orzeczenie co do bytu prawnego decyzji organu I instancji, tj. decyzji Burmistrza Ś. nr [...] z [...].07.2010 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Ś. z [...].08.2008 r. nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K i ul. K z drogą powiatów numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo, lokalizacja: działki nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] (dalej decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...].08.2008 r.). Organ odwoławczy uchylił decyzję Burmistrza Ś. z [...].07.2010 r. w całości i Sąd uznaje to rozstrzygnięcie za trafne. Należy uwzględnić, iż zaskarżona decyzja jak i decyzja I instancji podjęte zostały w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji wydanej w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Podstawą podjęcia decyzji przez organ I instancji jest art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Wobec powyższego, zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena rozstrzygnięcia wydanego na podstawie tego przepisu, tj. decyzji Burmistrza Ś. nr [...] z [...].07.2010 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji własnej o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...].08.2008 r. oraz ocena zaskarżonej decyzji, w kontekście oparcia przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania na przesłance wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowania, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przepisy kpa określają wymogi formalne skutecznego złożenia podania, zawierającego żądanie wznowienia postępowania. W myśl art. 148 § 1 i 2 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, a organ jest obowiązany ustalić spełnienie ww. przesłanki. Zatem, pod tym kątem należy ocenić zaskarżoną decyzję i decyzję organu i instancji. Przeprowadzając powyższą ocenę należy mieć na względzie, iż inwestycje celu publicznego, do których zalicza się inwestycja, objęta decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...].08.2008 r. normowane są przepisami ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej upzp). Oznacza to, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 53 ust. 1 upzp, wprowadzający rozwiązanie, polegające na odmiennym, niż w kpa, uregulowaniu kwestii związanych z zawiadamianiem stron o wykonanych czynnościach procesowych. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach, uzgodnieniach dokonywanych w trybie art. 106 kpa, o których mowa w ust. 4 tego przepisu, i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Użyty w treści przepisu zwrot "także" przesądza, że wymagane jest zarówno obwieszczenie jak i poinformowanie w sposób zwyczajowo przyjęty. Taką zwyczajową formą może być umieszczenie obwieszczenia na dostępnych obiektach położonych w okolicy zamieszkania stron, tak jak zwykle dzieje się w przypadkach ogłoszeń o poborze wojskowym, wyborach do Sejmu itp. lub też umieszczenia informacji na stronie internetowej urzędu. Tylko taki sposób obwieszczenia zapewnia bowiem stronom nie będącym właścicielami nieruchomości, na terenie której ma powstać inwestycja celu publicznego, możliwość powzięcia wiadomości o toczącym się postępowaniu administracyjnym W takich przypadkach zawiadomienie uznaje się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdza, iż SKO trafnie oceniło decyzję organu I instancji, uznając ją za naruszającą art. 148 § 1 i 2 kpa oraz art. 149 § 1 i 2 kpa. Organ ten winien w pierwszej kolejności rozważyć, skoro uznał odwołujących za strony postępowania, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa. Faktem jest, że w decyzji organu I instancji wskazuje się ogólnie na niektóre czynności postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia budowlanego przebudowa skrzyżowania dróg gminnych: ul. K i ul. Kz drogą powiatów numer [...] - ul. M. na skrzyżowanie typu rondo, lokalizacja: działki nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], w tym ustalenie stron postępowania, wysłanie wymienionych zawiadomień i wywieszenie obwieszczeń. Na tej podstawie, organ uznał, iż B.R. mogła uczestniczyć w prowadzonym postępowaniu. Ma jednak rację organ odwoławczy stwierdzając, iż w decyzji I-wszoinstancyjnej nie zbadano, kiedy B.R. dowiedziała się o decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...] 08.2008 r. Trafna jest zatem konkluzja organu odwoławczego, że prowadzone w decyzji organu I instancji rozważania dotyczące decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji z [...].08.2008 r. oraz zaistnienia przyczyny wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa są przedwczesne, gdyż organ I instancji nie ustalił, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, o którym mowa a art. 148 § 2 kpa. W związku z zaniechaniem takich ustaleń, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zgodnie z prawem, uchyliło decyzję Burmistrza Śremu nr [...] z [...].07.2010 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (pkt 1 i 3 zaskarżonej decyzji). Stąd, Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3 sentencji). Oznacza to zachowanie mocy pkt 1 i 3 zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę z wniosku Skarżących o wznowienie postępowania, organ I instancji będzie obowiązany uwzględnić wytyczne zawarte w zaskarżonej decyzji w odnośnie jej pkt-u 1 i 3 oraz w niniejszym wyroku. Podsumowując, orzekający Sąd, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c/ ppsa uchylił punkt 2-gi zaskarżonej decyzji (pkt 1 sentencji), i działając na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ppsa stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 20.01.2010 r (pkt 2 sentencji). Oddalenie skargi w pozostałym zakresie nastąpiło na podstawie art. 151 ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, a o wykonalności na podstawie art. 152 wymienionej ustawy.