IV SA/Po 289/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Sądu z dnia 3 marca 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 marca 2025 r. M. J. działający jako redaktor naczelny [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Przewodniczącego Wydziału [...] z dnia 3 marca 2025 r. o nieuwzględnieniu wniosku M. J. o udzielenie informacji publicznej w postaci nadesłania skanu akt o sygn. [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że nie wyczerpano w sprawie środków zaskarżenia, bo nie złożono odwołania od rzeczonej decyzji z dnia 3 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). Jak wynika z akt sprawy, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. W wyniku rozpoznania wniosku wydano decyzję odmowną z dnia 3 marca 2025 r. Decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 11 marca 2025 r. z pouczeniem, że przysługuje od niej odwołanie do Prezesa Sądu, które wnieść należy w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Pouczono także o możliwości zrzeczenia się prawa do odwołania. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, która to ustawa w sposób kompleksowy reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej zwana u.d.i.p.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Jak stanowi art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a., z tym, że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja Przewodniczącego Wydziału [...] z dnia 03 marca 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej tj. organu, który wydał decyzję jako organ I instancji. Skarżącemu przysługiwało zatem prawo do złożenia odwołania do Prezesa Sądu (jako organu II instancji), o czym wnioskodawca został prawidłowo pouczony. Zamiast tego skarżący złożył skargę do WSA w Poznaniu. Na marginesie wskazać należy, że skarga ta pierwotnie została wniesiona bezpośrednio do tut. Sądu. W związku z tym pismem z dnia 21 marca 2025 r. przekazano ją do organu. Następnie organ przesłał ją do WSA w Poznaniu wraz z odpowiedzią na skargę. Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Z treści skargi wynika przy tym, że podmiot zobowiązany decyzją z 3 marca 2025 r. odmówił udzielenia informacji publicznej, z czym skarżący polemizował. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego skarga do WSA w Poznaniu okazała się konieczna. Brak wyczerpania trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną. W tym stanie sprawy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. taka niedopuszczalna skarga podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy tutejszy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.