IV SA/Po 292/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 292/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 7 lutego 2018r. wydał wyrok, w którym orzekając w przedmiocie skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego, odrzucił skargę [...]; odrzucił skargę [...] odrzucił skargę [...] i oddalił skargę [...]. Stowarzyszenie [...] celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. W zakreślonym terminie Stowarzyszenie wniosło sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. utrzymał w mocy ww. zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie Stowarzyszenie wniosło zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej: P.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 3 lipca 2018 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2018 r., stosując odpowiednio art. 260 § 1 p.p.s.a. Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2018 r. należy uchylić z uwagi na fakt, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 4 maja 2015 r., czyli przed nowelizacją ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ówcześnie obowiązującym stanie prawnym zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym, a na to postanowienie przysługuje zażalenie. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu. Skutkiem wniesionego przez skarżącego sprzeciwu jest utrata mocy zakwestionowanego postanowienia i konieczność merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.