IV SA/Po 301/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-04-17

Skład orzekający: sędzia WSA Maciej Busz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej przekazujące wniosek o udostępnienie akt sprawy do organu właściwego, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jest czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Pismo organu administracji publicznej przekazujące wniosek o udostępnienie akt sprawy do organu właściwego, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., jest czynnością podjętą w ramach postępowania administracyjnego. Taka czynność nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty. W związku z tym sąd administracyjny nie jest właściwy do merytorycznego rozpatrzenia skargi na takie pismo.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Pile o udostępnienie akt sprawy dotyczącej specjalnego zasiłku opiekuńczego. SKO pismem przekazało wniosek do Wójta Gminy Kaczory, który prowadził postępowanie. Skarżąca wniosła skargę na pismo SKO. Organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 12 lutego, nr [...] w przedmiocie udostępnienia akt sprawy postanawia odrzucić skargę [...], reprezentowana przez pełnomocnika [...] pismem z dnia 2 lutego 2018 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile o udostępnienie akt sprawy załatwionej z jej wniosku z dnia 8 września 2014 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Kolegium pismem z dnia 12 lutego 2018 r. nr [...] przekazało wniosek skarżącej do Wójta Gminy Kaczory, który prowadził przedmiotowe postępowanie i wydał w sprawie decyzję nr [...] z dnia 20 października 2014 r. Skargę na powyższe pismo SKO w Pile z dnia 12 lutego 2018 r. nr [...] wniosła [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że przed przystąpieniem do oceny zasadności każdej skargi Sąd ma obowiązek zbadać, czy przedstawiona mu sprawa należy do drogi sądowej, a więc czy mieści się w granicach objętych kontrolą sądową. Sąd administracyjny sprawuje bowiem sądową kontrolę działalności administracji publicznej tylko w granicach prawem określonych. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając niniejszą sprawę, w pierwszej kolejności obowiązany był zbadać, czy przedmiot skargi w ogóle należy do właściwości sądów administracyjnych. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności organów administracji publicznej. Wyraźne określone w Konstytucji RP granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zakres kontroli sądowej sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W sprawie niniejszej skarga dotyczy pisma, którym Kolegium przekazało według właściwości wniosek skarżącej o udostępnienie akt sprawy, do organu I instancji, który sprawę tę prowadził. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie Kolegium na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazało wniosek skarżącej według właściwości. Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. W niniejszej sprawie Kolegium nie było właściwym organem w sprawie, skoro nie prowadziło przedmiotowego postępowania. Wskazana czynność przekazania wniosku według właściwości jest czynnością podjętą w ramach postępowania administracyjnego i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Tym samym Sąd nie był uprawniony do merytorycznego rozstrzygni9ęcia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło