IV SA/Po 314/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. oraz W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.W. oraz W. W.. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z tytułu rozbudowy budynku gospodarczego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. Z. W. oraz W. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z tytułu rozbudowy budynku gospodarczego składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący wskazali, iż zapłacenie opłaty legalizacyjnej przekracza ich możliwości finansowe i spowoduje w konsekwencji zadłużenie oraz niedostatek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa ), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż, jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przede wszystkich w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd uznał, że spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu niewstrzymanie jej wykonania może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że postanowieniem organu pierwszej instancji zobowiązano skarżących do uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25.000 zł. Spłata w całości tak znacznej kwoty pieniężnej, niewątpliwie stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących i miałaby realny i znaczący wpływ na ich sytuację ekonomiczną. Sąd dokonując powyższej oceny miał na uwadze, iż skarżący z uwagi na niski dochód zostali objęci pomocą Ośrodka Pomocy Społecznej. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. MZ