IV SA/Po 319/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. /-/ G. Radzicka Wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...]. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o środku zaskarżenia i wymogach jego wniesienia został doręczony skarżącemu w dniu 17 stycznia 2009 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył sporządzone przez siebie zażalenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż "wyraża swoje niezadowolenie i przykrość, że W.S.A. pomija moją prośbę o informacji jawnej oraz brak artykułu i paragrafu od niezawisłego Sądu że takie istnieją zostanę pozbawiony własności gruntu i ściany." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, iż pomimo nieprecyzyjnego sformułowania pisma z dnia 19 stycznia 2008 r. Sąd potraktował je jako zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2009 r., ponieważ zostało złożone w terminie do wniesienia tego środka odwoławczego, a ponadto skarżący w jego treści wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego przepisu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 ppsa). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 ppsa przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Należy również zauważyć, iż niesporządzenie zażalenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ppsa jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej ( zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" wyd. Wolters Kluwer 2006 r. - wydanie II, str. 395, oraz post. NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.) W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił. /-/ G. Radzicka