IV SA/Po 319/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej oddala skargę /-/ I.Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ B.Popowska Pismem z dnia [...] r. A.G. zwrócił się do Burmistrza O., jako organu podatkowego, z wnioskiem o potwierdzenie "za jaki obszar opłacają podatek od nieruchomości państwo J. i J. G." Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz O. odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej dotyczącej obszaru działki, od której opłacają podatek od nieruchomości Państwo J. i J. G. zamieszkali w O. przy ul. P. [...]. Podstawą wydania decyzji były przepisy art. 104 kpa, art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001, nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 293 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w myśl art. 293 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Organ ponadto wskazał, iż informacje zawarte w aktach podatkowych, z wyłączeniem określonym w art. 182 Ordynacji podatkowej, podlegają udostępnieniu przez organy podatkowe, wyłącznie ściśle określonym w art. 298 Ordynacji podatkowej, organom i osobom wśród których nie jest wymieniona osoba fizyczna, której dane nie dotyczą. A. G. odwołał, się od powyższej decyzji twierdząc, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Nadto wskazał, iż udzielenie informacji w żądanym zakresie nie jest "tajemnicą prawa dla Obywatela a pomaganiem urzędnika na kierowniczym stanowisku w matactwie i niszczeniu posiadania Jego własności." Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżaną decyzję, działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001, nr 79, poz. 856); art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 293 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005, nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Nadto organ podniósł, iż obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne w tym i te, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Organ wskazał, iż powyższy obowiązek wykonywany jest z uwzględnieniem zastrzeżenia zawartego w art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 Nr 112 poz. 1198 ze zm.). Ograniczenia w dostępie do informacji publicznej przewiduje Ordynacja podatkowa. Organ wyjaśnił, iż tajemnica skarbowa obejmuje wszystkie informacje łączące się z konkretną osobą i jej działalnością. Dotyczy to nie tylko danych osobowych podmiotu, czy rozstrzygnięć organów podatkowych adresowanych do podatnika, ale także informacji o elementach podatkowego stanu faktycznego - czyli również podstawy opodatkowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł A. G. podnosząc, iż chce jedynie potwierdzenia za jaki obszar działki nr [...] J. i J. G. mają opodatkowany, gdyż dane te potrzebne są do rozstrzygnięcia konfliktu sąsiedzkiego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: Ppsa). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w niej argumentacją. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Sąd administracyjny dokonuje kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. W świetle art. 61 Konstytucji RP prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, które odbywa się na zasadach skonkretyzowanych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 1 ust. 1 zawiera definicję informacji publicznej, stanowiąc, iż jest nią każda informacja o sprawach publicznych, podlegająca udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem w art. 2 ust. 1 ustawa przyznaje je każdemu, zakazując równocześnie w ust. 2 żądania od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych i dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej, pochodzących z powszechnych wyborów. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu - jak o tym stanowi art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Taką tajemnicą ustawowo chronioną jest tajemnica skarbowa unormowana w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Stosownie do § 2 powołanego art. 293, przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w: 1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1, 2) aktach dokumentujących czynności sprawdzające, 3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, 4) dokumentacji rachunkowej organu podatkowego, 5) informacjach uzyskanych przez organy podatkowe z banków oraz z innych źródeł niż wymienione w § 1 lub w pkt 1. Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 ze zm.) osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Dane te stanowią dla organu podatkowego podstawę do dokonania wymiaru tego podatku, a dokumenty jak i oświadczenia składane w trakcie postępowania podatkowego stanowią akta podatkowe. Z treści wniosku, w sposób niebudzący wątpliwości, wynika, iż żądano wydania danych zawartych w aktach postępowania podatkowego, chronionych przepisem art. 293 § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej jako tajemnica podatkowa. Trafnie zatem organy obu instancji wywodzą, iż dane, ujawnienia których domaga się skarżący stanowią tajemnicę skarbową w rozumieniu art. 293 Ordynacji podatkowej, a zatem odmowa ujawnienia tych danych znajdowała oparcie w przepisach prawa. W trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być ujawnione dane podatników jedynie od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika i decyzji podjętej przez organ podatkowy w jego sprawie, a takich właśnie danych żądał wnioskodawca, (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2005 r., OSK 1060/04, Wspólnota 2005, nr 13, s. 48). Ponadto zwrócić należy uwagę, iż w niniejszej sprawie nie jest istotne czy skarżący chce jedynie potwierdzenia określonego faktu czy też uzyskania określonej informacji. Powyższe nie ma wpływu na fakt, iż dane zawarte w aktach podatkowych są objęte tajemnica skarbową i nie mogą być ujawnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W tym stanie rzeczy, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji. /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska JH