IV SA/Po 320/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do rozpoznania odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2011 r. W. P. złożył skargę na postanowienie wskazane w rubrum. Wskazując w uzasadnieniu skargi, że dotyczy ona postanowienia z dnia [...] listopada 2010 r. napisał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, zarówno materialnego jak i procesowego. Nie zgadzając się z celowością postępowania organu odwoławczego wniósł o uchylenie postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że z uwagi na znaczną ilość spraw miało prawo wskazać nowy, dłuższy termin do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przedłużenia terminu do rozpoznania odwołania i w związku z tym nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie, na które została wniesiona skarga nie jest bowiem postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę w danej instancji. Zostało wydane przez Kolegium na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Wydanie takiego postanowienia – zawierającego istotną dla strony informację - jest obowiązkiem organu powstającym w sytuacji, gdy sprawa nie została załatwiona w ustawowo przewidzianym terminie. Tym samym skarga wniesiona na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.