IV SA/Po 322/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-11-13

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zostać uwzględniony, gdy sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, ale nie orzekł o kosztach pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uznając, że wniosek o jej przyznanie jest uzasadniony na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Pomimo stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia i nieorzekania o kosztach w wyroku, sąd uznał, że pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną.
Stan faktyczny
R. S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wszczęcia postępowania. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu został uwzględniony. Pełnomocnik z urzędu złożył zarzuty i wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Burmistrza, nie orzekając o kosztach pomocy prawnej. Następnie starszy referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokat A. S. T. – D. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018r. wniosku adwokat A. S. T. – D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokat A. S. T. – D. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT, R. S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata, który rozpoznany został pozytywnie postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2018r. Adwokat A. S. T. – D. będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na mocy powyższego postanowienia, pismem z dnia 26 lipca 2018r. przedstawiła zarzuty do zaskarżonej decyzji i złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone nawet w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 października 2018r. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Burmistrza Ś. z dnia [...] grudnia 2017r., nie orzekając o kosztach pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu. Mając powyższe na uwadze rozpoznając wniosek zgłoszony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714 – dalej rozporządzenie). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 c tegoż rozporządzenia – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi [...] zł. Zgodnie z 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w w/w przepisie, a nieprzekraczającej 150% tejże opłaty, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Uwzględniając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości wyższej niż minimalna, mając na uwadze że koszty pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu nie zostały uiszczone nawet w części, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło