IV SA/Po 327/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu dnia 06 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. U. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wysokości dodatków mieszkaniowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ B.Popowska W dniu [...] r. T. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie obniżenia wskaźników procentowych służących ustaleniu wysokości dodatków mieszkaniowych. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w R. wniosła o odrzucenie skargi, wskazując iż Skarżący nie dopełnił wymogu określonego w art.101 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. 2001 r. Nr 142. poz.1591 ze zm. ). Sąd zważył co następuje : W myśl ustawy z 21.06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, popz.734 ze zm. ), finansowanie dodatków mieszkaniowych jest zadaniem własnym gminy ( art.6 ust.11 ). Zgodnie z art.18 ust.2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. 2001 r. , Nr 142, poz.1591 ze zm.- dalej ustawa ) stanowienie w tych sprawach należy do kompetencji rady gminy. W myśl art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym :każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego...". Z zebranej dokumentacji nie wynika, aby Skarżący dopełnił w/w czynności. Wymóg "wezwania do usunięcia naruszenia" unormowany w art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi umocowanie szczególne wobec art.52 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.- dalej ppsa ). W myśl art.58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę, jeżeli "z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne". Jedną z takich przyczyn jest niewyczerpanie środków zaskarżenia, bądź brak wezwania do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym ( np. postanowienie NSA z 30.11.2000 r. , I SA 794/00, LEX nr 57172 ; postanowienie SN z 10.7.2002 r. , III RN 52/02, OSNP 2003/13/2003 ). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. /-/ B.Popowska