IV SA/Po 331/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 09 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia p o s t a n a w i a odrzucić skargę B. G. (dalej: "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wskazane w rubrum nin. postanowienia [z tym że w skardze, zamiast właściwego numeru zaskarżonego postanowienia: [...], został błędnie wskazany numer: [...] – uw. Sądu] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza K. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej: "SKO") wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Po wpłynięciu skargi sąd administracyjny z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność wniesienia skargi, sprawdzając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). W szczególności bada, czy skargę wniósł podmiot wymieniony w art. 50 § 1 lub § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek odrzucić skargę: (1) jeżeli: sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, (2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, (3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, (4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, (5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, względnie (6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżący w pierwszych słowach swojej skargi jednoznacznie wyraził wolę zaskarżenia postanowienia SKO z [...] stycznia 2013 r., którym SKO utrzymało w mocy postanowienie własne z [...] października 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza K. z [...] lutego 2011 r. opiniującego pozytywnie decyzję o udzieleniu koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie złoża węgla brunatnego. Tymczasem z akt administracyjnych załączonych do skargi wynika, że Skarżący nie był adresatem skarżonego postanowienia SKO. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się natomiast postanowienie SKO z [...] grudnia 2012 r. nr [...], którym SKO stwierdziło, że wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem SKO z [...] października 2012 r. jest niedopuszczalny (tom 1 akt). SKO uznało bowiem, że Skarżącemu nie przysługuje status strony postępowania w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.). W ocenie Sądu, dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, odmawiające Skarżącemu przymiotu strony postępowania, niemożliwym jest skutecznie wniesienie przezeń skargi na postanowienie, którym rozstrzygnięto wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy złożone przez inne podmioty – strony postępowania (tj. na postanowienie SKO z [...].01.2013 r.). W takiej sytuacji Skarżący nie może być bowiem uznany za podmiot dysponujący interesem prawnym w zaskarżeniu ww. postanowienia SKO z [...].01.2013 r., czyli za uprawnionego do wniesienia skargi w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym. ja