IV SA/Po 333/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 czerwca 2015r. oddalił skargę A.P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. Pismem z dnia 24 lipca 2015r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz złożył wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu 24 czerwca 2015r. (i później) był chory i nie miał środków finansowych oraz technicznych na powiadomienie Sądu i złożenie pism procesowych. Pismem z dnia 25 sierpnia 2015r. wezwano skarżącego do wykazania zachowania 7 dniowego terminu - liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu – służącego stronie do wniesienia wniosku oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 2 września 2015r. wyjaśnił, iż uchybienie terminu powstało w związku z wykreśleniem go z PUP w L. z rejestru osób bezrobotnych. Jak podniósł skarżący uniemożliwiło to jego leczenie z NFZ co doprowadziło do odmowy leczenia go przez służbę zdrowia i komplikacji zdrowotnych, które uniemożliwiły dochowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie i udziału w rozprawie przed Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2015r., który obliczony zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. upłynął w dniu 1 lipca 2015r. A zatem, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy skarżący dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Należy w tym miejscu zauważyć, że piśmiennictwie trafnie przyjmuje się, iż "Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 został zachowany, sąd wyda rozstrzygniecie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. (tak: B. Dauter [w:] B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komenatrz, Zakamycze 2005 r., wyd. I, s. 222). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż w celu dokonania oceny, czy złożony przez skarżącego wniosek nie jest spóźniony, wezwano go do podania daty ustania przyczyny uchybienia terminu. A.P. w odpowiedzi wskazał na okoliczności uzasadniające jego zdaniem uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z podanych okoliczności nie można jednak ustalić w sposób jednoznaczny, czy w niniejszej sprawie termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. Sąd wydał, zatem rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, w którym skarżący podał, że powodem uchybienia przez niego terminu była choroba i to trwająca nieprzerwanie od dnia wydania wyroku, wskazać należy, iż nie każda choroba uzasadnia brak winy strony w uchybieniu terminu. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II FZ 746/13, LEX nr 1364189). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skarżący nie dołączył do wniosku jakiejkolwiek dokumentacji medycznej pozwalającej na ocenę, czy jego stan zdrowia uniemożliwiał złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie są wystarczające do przywrócenia terminu. Skarżący oświadczył, że przyczyną uchybienia terminu była choroba ale nie przedstawił jakichkolwiek dowodów potwierdzających zły stan zdrowia. Dalej należy wskazać, iż sam fakt wykreślenia z rejestru bezrobotnych oraz brak środków finansowych nie może być samoistną przesłanką do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Twierdzenia skarżącego prowadzące do zaistnienia okoliczności braku środków na pokrycie kosztów nadania do Sądu przesyłki zawierającej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku są również nie do przyjęcia. Koszty nadania listu poleconego są bowiem nieznaczne, a skarżący nie wykazał, iż ich poniesienie przekraczało jego możliwości finansowe w okresie pomiędzy wydaniem w sprawie wyroku a nadaniem pisma z dnia 24 lipca 2015r. Tym samym należało przyjąć, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2015 r. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu