IV SA/Po 334/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 01 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi P.&L. Polska S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie opłat związanych ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia: odmówić zawieszenia postępowania Do tutejszego Sądu wpłynęła skarga P.&L. Polska S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie opłat związanych ze wzrostem wartości nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania wniosku skarżącego do Ministra Infrastruktury o przeprowadzenie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej oraz ustalenie czy czynności podjęte w trakcie wykonywania operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego B. F. były przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa oraz czy rzeczoznawca majątkowy nie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, co może mieć wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a. ) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy zaś od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy, więc kwestii prejudycjalnej (tzw. zagadnienia wstępnego), czyli przeszkody, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania. Czynność zawieszenia postępowania powinna być uzasadniona względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, przy czym przyczyny zawieszenia postępowania w konkretnych sprawach nie mogą budzić najmniejszych wątpliwości, dlatego obowiązkiem Sądu jest sprawdzenie każdej przesłanki ustawowej z urzędu. Chodzi przede wszystkim o to, by nie prowadzić postępowania w sytuacji istnienia bezwzględnej przyczyny zawieszenia postępowania. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek warunkujących zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Powołana przez stronę skarżącą okoliczność w postaci wystąpienia z wnioskiem do Ministra Infrastruktury w sprawie zastrzeżeń do prawidłowości sporządzonego operatu okazała się bezzasadna i nie ma wpływu na bieg niniejszego postępowania głównego. Sąd jest w stanie dokonać w przedmiotowej sprawie oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a także zbadać prawidłowość działania organów administracyjnych w niniejszej sprawie, zaś odpowiedź jaką skarżąca otrzyma od Ministra Infrastruktury, nie będzie stanowić podstawy rozstrzygnięcia w toczącym się postępowaniu dotyczącym tej sprawy. W zaistniałym stanie rzeczy, z uwagi na brak przesłanek do zawieszenia postępowania, Sąd orzekł, na podstawie art. 131 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.