IV SA/Po 341/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-08-07

Skład orzekający: Damian Mataczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik strony postępowania sądowoadministracyjnego może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, przedstawiając własną sytuację majątkową i finansową?
Ratio decidendi
Pełnomocnik strony postępowania sądowoadministracyjnego nie może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, przedstawiając własną sytuację majątkową i finansową. Prawo pomocy może być przyznane wyłącznie stronie postępowania, a nie jej pełnomocnikowi. Pełnomocnik może jedynie wypełnić i podpisać wniosek o przyznanie prawa pomocy w imieniu strony, ale dane zawarte we wniosku muszą dotyczyć wyłącznie strony postępowania.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. P. na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. E. R. – K., działając jako pełnomocnik skarżącej A. P., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, przedstawiając swoją sytuację majątkową. Sąd uznał, że wniosek ten nie może być merytorycznie rozpoznany, ponieważ wnioskodawczyni nie jest stroną postępowania, a jedynie pełnomocnikiem.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. – K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018r. oddalił skargę A. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. E. R. – K. występując jako pełnomocnik skarżącej, działając w imieniu własnym wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (k. 66- 69 akt), w którym przedstawiła własną sytuację majątkową i finansową. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że skoro z treści pism kierowanych do sądu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa E. R. – K. w imieniu własnym, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania, to merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest zbędne. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawczyni nie jest stroną postępowania, a jedynie występuje jako podmiot działający za stronę skarżącą, na mocy udzielonego jej pełnomocnictwa. Ma to tyle istotne znaczenie, iż zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że podmiotami, które mogą ubiegać się przyznanie prawa pomocy są strony postępowania. W świetle art. 32 P.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 33 § 1 P.p.s.a. prawa strony przysługują również osobie, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Osoba taka jest uczestnikiem postępowania na prawach strony i również może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy. W świetle art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Prawo pomocy może być zatem przyznane tylko stronie postępowania sądowoadministracyjnego. Osoba działająca za stronę postępowania nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych i nie jest również uprawniona do wnioskowania o przyznanie prawa pomocy, w tym o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Na marginesie wskazać należy, iż pełnomocnik może podpisać w imieniu strony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, a więc może go także wypełnić (por. uchwała NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 11/09, postanowienie NSA z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt I OZ 709/08, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA), jednakże dane zawarte w formularzu muszą dotyczyć wyłącznie strony postępowania, a nie jej pełnomocnika (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1220/15 - CBOSA). W przedmiotowej sprawie oznacza to, iż E. R. – K. na mocy udzielonego jej pełnomocnictwa mogłaby wypełnić i podpisać wniosek o przyznanie prawa pomocy reprezentowanej przez nią A. P.. Z formularza wniosku musiałoby jednak wprost wynikać, iż to A. P. jest stroną wnioskującą o przyznanie prawa pomocy, a formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy musiałby przedstawiać sytuację finansową i rodzinną A. P.. Wobec powyższego na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło