IV SA/Po 359/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z dnia [...] maja 2014 r. S. W. wniosła skargę na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], którą Prezydent Miasta uchylił z dniem [...] listopada 2008 r. decyzję własną, przyznającą Skarżącej bezterminowo zasiłek pielęgnacyjny na okres od [...] października 2005 r., i odmawiającą realizacji świadczenia. Pismem z dnia 18 września 2014 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] przesłał , potwierdzoną za zgodność z oryginałem, kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu Skarżącej, która zmarła w dniu [...] lipca 2014 r. (k. 26). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, którego interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na decyzję wydaną w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. W myśl art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) zasiłek ten, stanowiący świadczenie rodzinne, przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji i przysługuje on niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek ten przysługuje uprawnionemu "na samego siebie", nie zaś na "innego członka rodziny". Przysługuje zatem osobie wnioskującej o takie świadczenie, ze względu na znaczne wydatki wywołane własną niepełnosprawnością. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że Skarżąca zmarła w dniu [...] lipca 2014 r. tj. po wniesieniu skargi. Przedmiotowa sprawa dotycząca zasiłku pielęgnacyjnego dotyczy niewątpliwie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej. Wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego brak podstaw do zawieszenia postępowania, gdyż przeszkoda do prowadzenia postępowania nie ma charakteru przejściowego. Jak stanowi art. 124 § 3 P.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W tej sytuacji, wobec śmierci Skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego, o której mowa w art. 161 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z tego też powodu orzeczono jak w sentencji.