IV SA/Po 361/17
WyrokWSA w Poznaniu2017-07-07
Skład orzekający: Maciej Busz, Ewa Kręcichwost-Durchowska, Tomasz Grossmann
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie odmowy zaliczenia spłaty należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres wsteczny, czy też powinien był rozpoznać sprawę merytorycznie?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie, ponieważ kwestia daty nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat została już rozstrzygnięta w prawomocnym rozkazie personalnym organu pierwszej instancji. Odmowa zaliczenia spłaty należności pieniężnych za okres wsteczny była wadliwa procesowo, gdyż organ pierwszej instancji powinien był odmówić wszczęcia postępowania w tej sprawie, a nie wydawać decyzję merytoryczną.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się o ponowne przeliczenie wysługi lat i spłatę należności pieniężnych z tego tytułu za okres 3 lat wstecz. Organ pierwszej instancji odmówił spłaty, wskazując na orzecznictwo sądów. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie, uznając, że rozstrzygnięcie w sprawie wysługi lat zapadło już w prawomocnym rozkazie personalnym organu pierwszej instancji. Skarżący zaskarżył decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 9 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zaliczenia spłaty należności pieniężnych oddala skargę
IV SA/Po 361/17
UZASADNIENIE
W dniu 2 marca 2016 r. [...] (dalej: "skarżący") zwrócił się z raportem do Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie o ponowne przeliczenie wysługi lat pracy za okres od 04.11.1998 r. do 04.05.2003 r.
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. skarżącemu została ustalona wysługa lat na dzień przyjęcia do służby (tj. 5 maja 2009 r.) oraz określono termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień złożenia wniosku o ponowne przeliczenie wysługi lat pracy (tj. 2 marca 2016 r.).
W dniu 30 września 2016 r. skarżący zwrócił się z kolejnym raportem do Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie o naliczenie i spłatę należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, od dnia nabycia uprawnień.
Komendant Powiatowy Policji w Jarocinie decyzją z dnia 19.12.2016r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej k.p.a.) odmówił skarżącemu zaliczenia spłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz z tytułu wysługi lat za okres pracy w rolnictwie naliczonej w rozkazie personalnym [...]z dnia 1 kwietnia 2016 r.
W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z orzecznictwem sądów w kwestii spłaty należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz od dnia nabycia uprawnień procentowy wzrost uposażenia z tytułu zmiany uposażenia przysługuje od dnia złożenia dokumentów potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat.
Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł [...].
Powołując się na orzecznictwo sądów w sprawach, w których podjęta została kwestia spłaty należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lata wstecz od nabycia uprawnień, wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 06 lutego 2014 roku, III SA/Gd 1048/13, przyjął, że terminem nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest nie dzień wpływu wniosku, lecz termin o trzy lata wcześniejszy. Takie samo stanowisko prezentuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 16.09.2014r sygn. akt III SA/Kr 582/14. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do wyroku z dnia 27 maja 2015 roku, I OSK 2323/13, wskazał, że: ,,(...)w razie zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, natomiast termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia określa się z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Oznacza to, że oprócz art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, określającego 3 letni termin przedawnienia, należy także uwzględniać art. 107 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, regulujący kwestię przerwania biegu przedawnienia. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że dzień złożenia przez policjanta udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr (tak jak wymaga tego przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r.) przerywa bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę różnicy między uposażeniem zasadniczym w wysokości uwzględniającej wzrost z tytułu nowo udokumentowanego okresu wysługi lat, a uposażeniem zasadniczym w wysokości dotychczasowej. W konsekwencji policjant traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu na nowo udokumentowanej wysługi lat jedynie za okres objęty przedawnieniem. Natomiast podjęcie przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia skutkuje tym, że zachowuje on prawo do odpowiednio powiększonego uposażenia za trzyletni nieprzedawniony okres. W przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego policjant z chwilą powstania z mocy prawa uprawnienia do wzrostu uposażenia zasadniczego posiada roszczenie o ustalenie nabycia prawa, a w konsekwencji roszczenie o jego realizację. Nie oznacza to jednak, że z tą chwilą powstaje po stronie organów Policji obowiązek realizacji świadczenia. Obowiązek ten istnieje potencjalnie i warunkowo. Uruchomienie przez policjanta jego prawa następuje poprzez złożenie wniosku, a następnie wydanie stosownej decyzji (rozkazu personalnego)."
Ponadto zarzucił, że w zaskarżonej decyzji nie wskazano podstaw materialno-prawnych rozstrzygnięcia ograniczając się jedynie do ogólnej dyspozycji kodeksu postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego raportu skierowanego do Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie z dnia 30 września 2016 roku o dokonanie spłaty i zaliczenie spłaty należności za okres 3 lata wstecz od dnia złożenia udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat.
Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu decyzją z dnia 09.02.2017r.nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie I instancji.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że skarżący raportem z dnia 02.03.2016r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie o zaliczenie do wysługi lat uwzględnianej przy ustaleniu wzrostu uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 04.11.1998r. do 04.05.2003 r. Komendant Powiatowy Policji w Jarocinie Rozkazem Personalnym Nr 26/2016 z dnia 01 kwietnia 2016r., działając na podstawie art. 6 f w związku z art. 101 ust. 1 i 2 oraz art. 106 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2015r, poz. 355 ze zm.), § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia zasadniczego oraz ustalania wysługi, od którego jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. z 2015r., poz. 1236), w związku z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. z 1990r. Nr 54, poz. 310) oraz na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002r. w sprawie okresów wliczanych do okresu pracy, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz.U. z 2002r. Nr 100, poz. 913 z późn.zm.) ustalił na dzień przyjęcia do służby, tj. 5 maja 2009r. wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: 10 lat, 6 miesięcy, 1 dzień oraz określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień 02 marca 2016r. w wysokości 17 %. Wyżej wymienioną decyzją ustalono również łączną wysługę na dzień 2 marca 2016r., od której zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, która wyniosła:17 lat, 3 miesiące, 29 dni.
Rozpatrując powyższą sprawę organ odwoławczy wskazał na art. 104 § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Przytoczony przepis art. 104 k.p.a. nie może stanowić samoistnej podstawy do wydania decyzji administracyjnej, bowiem określa on jedynie formę załatwienia sprawy toczącej się przed organem administracji publicznej. Taką podstawę może stanowić przepis prawa materialnego, a w niektórych przypadkach prawa procesowego - art. 149 § 3 czy art. 151 k.p.a. Nie można więc domniemywać władczej i jednostronnej formy działania jaką jest decyzja administracyjna tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 k.p.a, lecz podstawę prawną do wydania decyzji należy wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego.
Organ odwoławczy wskazał, iż rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zapadło już w Rozkazie Personalnym [...] z dnia 1 kwietnia 2016r. Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie wraz z przywołaniem w podstawie prawnej, m.in. art. 106 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, zgodnie z którym zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę (ust. 1).
Wskazany rozkaz personalny (decyzja), po upływie terminu do wniesienia odwołania, jako ostateczna kończył sprawę w administracyjnym toku instancji.
W świetle powyższego stwierdzono, iż zaskarżona decyzja nr [...] z dnia 19 grudnia 2016r. Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie dotknięta jest wadą nieważności. Kodeks postępowania administracyjnego wyklucza jednak możliwość stwierdzenia nieważności decyzji w postępowaniu odwoławczym, gdyż przepis art. 138 k.p.a. nie przewiduje możliwości orzeczenia o nieważności decyzji, a zastosowanie sankcji nieważności w postępowaniu odwoławczym stanowiłoby rażące naruszenie prawa. W takiej sytuacji organ odwoławczy zobligowany był do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie.
Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do WSA w Poznaniu [...] wnosząc na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a o uchylenie decyzji organu II instancji, oraz o uchylenie decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145a § 1 o zobowiązanie organu I instancji do wydania w określonym terminie decyzji lub postanowienia wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie polegające na wydaniu decyzji przyznającej skarżącemu należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych.
Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji:
1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 106 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2015r., poz. 355 ze zm.) poprzez jego nie zastosowanie polegające na braku rozważenia, czy można wypłacić należności pieniężne z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, podczas gdy powyższy przepis stanowi, że zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę, co miało wpływ na wynik sprawy,
2. istotne naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 16 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż do wypłacenia należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz konieczna jest zmiana decyzji, tj. Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016r, podczas gdy wypłacenie powyższych należności nie wymaga zmiany decyzji, tylko stanowi jej realizację. Wyżej opisane niewłaściwe procedowanie organu II instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 104 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż nie można domniemywać władczej i jednostronnej formy działania jaką jest decyzja administracyjna, tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 k.p.a., podczas gdy art. 104 §1 k.p.a. wprowadza decyzję administracyjną jako zasadniczą formę załatwienia sprawy administracyjnej. Wyżej opisane niewłaściwe procedowanie organu II instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
4. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 §1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na umorzeniu postępowania, jako bezprzedmiotowego, podczas gdy niniejsze postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe w jakimkolwiek zakresie. Wyżej opisane niewłaściwe procedowanie organu II instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swa dotychczasowa argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 9 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie z dnia 19 grudnia 2016 r. dotyczącej odmowy zaliczenia spłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz z tytułu wysługi lat oraz umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.
Skarżący wskazał w skardze, że jego intencją nie jest zmiana rozkazu personalnego nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r., a jedynie realizacja uprawnienia wynikającego z prawomocnej decyzji. Sąd wskazuje, że Komendant Powiatowy Policji w Jarocinie w rozkazie nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień 2 marca 2016 r. Wnioskodawca potwierdził otrzymanie ww. rozkazu personalnego w dniu 5 kwietnia 2016 r. W treści rozkazu zawarto pouczenie o możliwości odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Jarocinie w terminie 14 dni od doręczenia. Termin na złożenie odwołania upłynął z dniem 19 kwietnia 2016 r. W tym terminie skarżący nie wniósł odwołania, co oznacza, że rozkaz personalny jako decyzja stał się prawomocny.
Sąd podkreśla, że gdyby Komendant Powiatowy Policji w Jarocinie dokonał naliczenia i spłaty żądanych należności pieniężnych z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, od dnia nabycia uprawnień, to postąpiłby wbrew treści prawomocnego rozkazu personalnego nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. Odmowa zaliczenia spłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz z tytułu wysługi lat w decyzji nr [...] z 19 grudnia 2016 r. była wadliwa procesowo. Komendant Powiatowy Policji w Jarocinie powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia spłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz z tytułu wysługi lat, ponieważ kwestia daty nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat została już określona na dzień 2 marca 2016 r. w ww. rozkazie personalnym nr [...] z 1 kwietnia 2016 r.
Zgodnie z art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: "k.p.a.") decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.
W ocenie Sądu organ odwoławczy słusznie uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, co skutkuje jej oddaleniem, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Mimo oddalenia skargi Sąd postanowił odnieść się merytorycznie do treści rozkazu personalnego nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1782) zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Zgodnie z art. 107 roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego w § 5 ust. 2 określa, że wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu, natomiast § 5 ust. 4 wskazuje, że termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu.
Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania w ocenie Sądu rozkaz personalny nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. narusza ww. przepisy. Skoro wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, a termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu (3 lata od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne), to należy wskazać, że przedmiotowy rozkaz personalny określając termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia na dzień złożenia wniosku jest w tym zakresie wadliwy.
Sąd wskazuje, że dzień złożenia przez policjanta udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr przerywa bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę różnicy między uposażeniem zasadniczym w wysokości uwzględniającej wzrost z tytułu nowo udokumentowanego okresu wysługi lat a uposażeniem zasadniczym w wysokości dotychczasowej. W konsekwencji policjant traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu na nowo udokumentowanej wysługi lat jedynie za okres objęty przedawnieniem (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10.06.2016, sygn. akt VIII SA/Wa 78/16).
Ponadto Sąd podkreśla, że policjant nabywa prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z momentem osiągnięcia odpowiedniej wysługi lat uwzględniającej wysługę liczoną na dzień przyjęcia do służby. W przypadku, gdy już w dacie przyjęcia do służby legitymuje się on wymaganą wysługą lat, to już z tym dniem nabywa uprawnienie do wzrostu uposażenia. Uprawnienie do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest nabywane z mocy prawa. Policjant z chwilą powstania z mocy prawa uprawnienia do wzrostu uposażenia zasadniczego posiada roszczenie o ustalenie nabycia prawa, a w konsekwencji roszczenie o jego realizację. Nie oznacza to jednak, że z tą chwilą powstaje po stronie organów Policji obowiązek realizacji świadczenia. Obowiązek ten istnieje potencjalnie i warunkowo. Uruchomienie przez policjanta jego prawa następuje poprzez złożenie wniosku, a następnie wydanie stosownej decyzji (rozkazu personalnego). Czynności te nie stanowią jednak podstawy nabycia prawa do realizacji roszczenia, które w dacie ich podejmowania już faktycznie istnieje (por. wyrok WSA w Łodzi z 14.12.2016 r., sygn. akt III SA/Łd 913/16).
Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2495/14, zgodnie z którym uprawnienie do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest nabywane z mocy prawa. Złożenie przez policjanta wymaganych dokumentów i wydanie decyzji (rozkazu personalnego) ma charakter potwierdzający istniejące już uprzednio uprawnienie. Wydana w tym przedmiocie decyzja (rozkaz personalny) ma zatem charakter deklaratoryjny.
Biorąc pod uwagę powyższą wykładnię Sąd wskazuje, że rozkaz personalny nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r. wadliwie określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na 2 marca 2016 r., ponieważ prawo to istniało już w momencie przyjęcia skarżącego do służby (w dniu 5 maja 2009 r.) i organ powinien wziąć to pod uwagę określając termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia, przy uwzględnieniu 3 - letniego okresu przedawnienia roszczenia.
Jednak z uwagi na fakt, że ww. rozkaz personalny nie został zaskarżony i stał się prawomocny Sąd wskazuje, że stabilizacja porządku prawnego jest wartością większą, niż potrzeba eliminowania z obrotu prawnego decyzji wadliwych. Uruchomienie nadzwyczajnego trybu wzruszania decyzji ostatecznych jest uzasadnione jedynie w sytuacji, gdy ciężar gatunkowy naruszenia prawa przeważa nad dobrem, jakie stanowi pewność obrotu prawnego (por. wyrok WSA w Białymstoku z 12.01.2017 r., sygn. akt II SA/Bk 793/16).
Na marginesie Sąd wskazuje, że skarżący może rozważyć wzruszenie rozkazu personalnego nr [...] w nadzwyczajnym trybie wzruszania decyzji ostatecznych określonym w rozdziale 13 Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w trybie określonym w art.155k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, co skutkuje jej oddaleniem, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło