IV SA/Po 364/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 07 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez A. Z. kaucji w wysokości 270.000 tys. zł /-/ B. Popowska W dniu 18 maja 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wywiedziono, iż realizacja inwestycji, której ona dotyczy doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Życie i ruch wokół Rynku w W. zostanie sparaliżowany (zmniejszenie miejsc parkingowych, niedopuszczalne zwężenie pasów drogowych, niezachowanie odległości planowanych miejsc parkingowych od budynków i granicy działek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego, co do zasady, jest środkiem niesuspensywnym. Oznacza to, iż jej wniesienie nie powoduje automatycznie skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności - art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż wyłączną podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest grożąca w wyniku jego wykonania szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - art. 61 § 3 P.p.s.a. W stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca przewidział jednak rozwiązanie szczególne. Stosownie do treści art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm. dalej jako p.b.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez niego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania jej wykonania. Chodzi więc o to, by wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, które w istocie prowadzi do zablokowania prac budowlanych, poprzedzone zostało zabezpieczeniem ewentualnych szkód, jakie w związku z tym faktem może ponieść inwestor. Wysokość kaucji powinna zabezpieczać całą prawdopodobną szkodę, jaką może ponieść inwestor z powodu wstrzymania wykonania decyzji, a zatem zablokowania możliwości realizacji prac budowlanych - zob. H. Knysiak-Molczyk, Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, Samorząd Terytorialny, nr 7-8, s. 137 i 138. Mając na uwadze wyłożone kwestie Sąd postanowił uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez A. Z. kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Celem ustalenia ewentualnych szkód, jakie spowodowałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd, zarządzeniem z dnia 09 czerwca 2009 roku, zwrócił się do inwestora Gminy Miejskiej w W. o wyjaśnienie jaki jest stan zaawansowania inwestycji, jakie koszty zostały do chwili obecnej poniesione, czy została ona już zakończona oraz w szczególności wezwano do przedstawienia propozycji co do wysokości kaucji jej uzasadnienia, biorąc pod uwagę, iż kaucja powinna zabezpieczać w całości prawdopodobną szkodę, jaką może ponieść inwestor w wyniku wstrzymania wykonania decyzji. W odpowiedzi Burmistrz Miasta W. wskazał, iż inwestycja "Rewitalizacja Rynku w W." została praktycznie zakończona; do ostatecznego zakończenia zadania zostało dokonanie odbioru ostatecznego oraz rozliczenie finansowe inwestycji. Ponadto oczekuje się na wydanie pozwolenia na użytkowanie. Burmistrz wnioskował o ustanowienie kaucji w wymości 270.000 zł, które miałyby stanowić zabezpieczenie roszczeń gminy, na wypadek wstrzymania decyzji. Burmistrz wskazał na wiążące się z tym koszty dotyczące m.in. utworzenia dodatkowych miejsc parkingowych, opracowań projektowych, oraz koszty zmian organizacji ruchu. Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, iż wysokość przyszłych roszczeń, jaką należy zabezpieczyć wynosi 270. 000 złotych. Nadto warto dodać, iż wstrzymanie wykonania decyzji, spowodowałoby przesunięcie terminu, w którym inwestycja zaczęłaby przynosić zysk. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, iż w razie bezskutecznego upływu terminu do wniesienia kaucji Sąd wyda postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jeżeli Sąd uwzględni skargę w całości lub w części kaucja zostanie zwrócona. Jeżeli natomiast Sąd skargę oddali, kaucja przeznaczona zostanie na zaspokojenie roszczeń inwestora. Uwzględniając całość powyższego Sąd, w oparciu o art. 35a ust. 1 p.b. w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Popowska