IV SA/Po 370/17
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-09-20
Skład orzekający: Józef Maleszewski, Izabela Bąk-Marciniak, Tomasz Grossmann
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dotyczące tego samego aktu administracyjnego, może stanowić podstawę do wniesienia kolejnej skargi do sądu administracyjnego po prawomocnym odrzuceniu poprzedniej skargi z powodu uchybienia terminu?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dotyczące tego samego aktu administracyjnego, nie stanowi skutecznej podstawy do wniesienia kolejnej skargi do sądu administracyjnego, jeśli pierwsza skarga została prawomocnie odrzucona z powodu uchybienia terminu. Instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa może być wykorzystana jednokrotnie w stosunku do określonego aktu.Stan faktyczny
Starosta złożył skargę na nakaz Wojewody Wielkopolskiego w sprawie zmian w organizacji ruchu na drodze powiatowej. Pierwsza skarga została odrzucona przez WSA w Poznaniu z powodu uchybienia terminu, a postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez NSA. Następnie Starosta, zastępowany przez pełnomocnika, wniósł kolejną skargę, powołując się na kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wcześniejsze postępowanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na nakaz Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany organizacji ruchu na drodze powiatowej postanawia odrzucić skargę
Pismem z [...] sierpnia 2016 r. Starosta [...] złożył skargę na nakaz Wojewody Wielkopolskiego z [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w organizacji ruchu na drodze powiatowej, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 27 września 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 816/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił Staroście przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Rozpoznając zażalenie Skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1865/16 oddalił zażalenie. W konsekwencji, postanowieniem z 31 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 816/16 WSA w Poznaniu odrzucił skargę na ww. nakaz Wojewody Wielkopolskiego z dnia 19 kwietnia 2016 r. w przedmiocie nakazu wprowadzenia zmian w organizacji ruchu, jako wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowienie uprawomocniło się.
Pismem z [...] marca 2017 r. Starosta [...] (dalej jako Starosta), zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kolejną skargę na ww. nakaz Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w organizacji ruchu. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego; zaznaczył, że pismem z [...] stycznia 2017 r. Skarżący wezwał Wojewodę Wielkopolskiego do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi odnosząc się do zarzutów merytorycznych oraz podkreślając, że pismem z [...] stycznia 2017 r. Starosta ponownie wezwał do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie nakazu z [...] kwietnia 2016 r. Wojewoda wskazał, że pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało przez Starostę sformułowane w piśmie z [...] maja 2016 r. i poprzedzało skargę odrzuconą prawomocnym postanowieniem WSA w Poznaniu z 31 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 816/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.). Przesłanką odrzucenia skargi jest, między innymi, wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia.
Niniejsza skarga została wniesiona na nakaz w przedmiocie wprowadzenia zmian w organizacji ruchu. Zdaniem Sądu, nakaz wprowadzenia zmian w organizacji ruchu na drodze publicznej jest aktem podlegającym kognicji sądów administracyjnych, jako akt, o którym mowa jest w art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach gminnych. Także zatwierdzenie organizacji na ruchu na drodze publicznej jest czynnością podlegająca kognicji sądów powszechnych (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13 ONSAiWSA 2015/1/2).
Badając dopuszczalność skargi trzeba ustalić między innymi, czy skarga musiała zostać poprzedzona środkiem zaskarżenia, czy środek zaskarżenia został wyczerpany i czy skarga została wniesiona w terminie.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W tym miejscu Sąd zaznacza, że zaskarżony akt został wydany w 2016 r., zatem z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia [...] kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 . poz. 935, dalej jako ustawa zmieniająca) do zaskarżonego aktu należy stosować przepisy art. 52 i art. 53 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej. Oznacza to, że należało przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, z zastrzeżeniem, że termin czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - nie ma zastosowania (§ 4 art. 52 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej).
Sąd podkreśla, że Starosta dwukrotnie, pismami z [...] maja 2016 r. i z [...] stycznia 2017 r., wezwał Wojewodę Wielkopolskiego do usunięcia naruszenia prawa, dotyczącego tego samego aktu, i oba pisma zawierały to samo żądanie. Nie można uznać pisma z [...] stycznia 2017 r. za wezwanie w rozumieniu art. 52 § 4 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że skarga poprzedzona kolejnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalna i taką skargę należy odrzucić. Jak wyjaśnił WSA w Poznaniu w postanowieniu z 27 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 816/16, którym odmówił przywrócenia Staroście terminu do wniesienia skargi na przedmiotowy akt Wojewody W., warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, o której mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a. jest skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku ma zastosowanie art. 53 § 2 P.p.s.a., co oznacza, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko zostało przyjęte w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).
Sąd zaznacza, że w konsekwencji pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa Starosta wniósł skargę, zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Po 816/16. Skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Poznaniu z 31 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 816/16 jako wniesiona z uchybieniem terminu
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonego aktu lub czynności jednokrotnie. Kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi wywołującego skutki prawne wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Nie można instytucji wezwania traktować, jak czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, mogącej być powtarzaną wielokrotnie bez ograniczeń (por. postanowienie NSA z 11 maja 2017 r. sygn. akt II OZ 441/17; CBOSA i wskazane tam orzecznictwo). Jako skuteczną należy traktować pierwszą z dokonanych czynności, zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] maja 2016 r. Oznacza to, że skarga wniesiona pismem z [...] marca 2017 r. została wniesiona z uchybieniem terminu do wniesienia.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło