IV SA/Po 378/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Wojewody [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 378/19 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w obrębie geodezyjnym [...] - rejon ulic [...] postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 11 czerwca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 378/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w obrębie geodezyjnym [...] - rejon ulic [...]. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Wojewody w dniu [...] czerwca 2019 r. (k. 32v.). Pismem z [...] lipca 2019 r. Wojewoda [...], reprezentowany przez dotychczasowego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie wypada zauważyć, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszły w życie zmiany wprowadzone ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; dalej jako "nowelizacja z 2015 r."). Dotyczyły one m.in. środków zaskarżenia przysługujących od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 1 pkt 48 ww. nowelizacji nowe, następujące brzmienie zyskał art. 173 § 1 p.p.s.a.: "Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 [dotyczącego, co tu szczególnie istotne, postanowienia o umorzeniu postępowania – uw. Sądu] oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Jednocześnie przypadki wyłączone w cytowanym przepisie p.p.s.a. zostały wymienione – zgodnie z art. 1 pkt 57 lit. a nowelizacji z 2015 r. – w punktach 1a i 1b dodanych do art. 194 § 1 p.p.s.a. W efekcie przepis ten w znowelizowanym brzmieniu stanowi, że: "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: [...] 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; [...]." Z cytowanego art. 194 § 1 pkt 1b p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że na skarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 czerwca 2019 r. umarzające postępowanie sądowoadministracyjne przysługiwało zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie zawodowy pełnomocnik Wojewody wywiódł od tego postanowienia, nieprzysługujący od takiego orzeczenia środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. Nie ulega przy tym wątpliwości, że intencją pełnomocnika było wniesienie właśnie takiego środka. Wskazują na to zarówno tytuł pisma Wojewody z10 lipca 2019 r., jak i powołane w nim przepisy p.p.s.a. Jednakże nawet gdyby przyjąć, że rzeczone pismo procesowe było w istocie zażaleniem, to i tak, z uwagi na wniesienie go po upływie zakreślonego przez ustawodawcę siedmiodniowego terminu (art. 194 § 2 p.p.s.a.), podlegałoby ono odrzuceniu. Jak wynika bowiem z akt sądowych, odpis zaskarżonego postanowienia Sądu z 11 czerwca 2019 r. doręczono pełnomocnikowi Wojewody [...] czerwca 2019 r. Co za tym idzie - termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem [...] czerwca 2019 r. Tymczasem pismo procesowe Wojewody, zatytułowane "skarga kasacyjna", zostało wniesione do Sądu w dniu jego sporządzenia, tj. [...] lipca 2019 r. Z wyżej przytoczonych względów skargę kasacyjną Wojewody uznać należało za niedopuszczalną, przez co podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., o czym postanowiono, jak w sentencji.