IV SA/Po 393/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę w całości. Starosta K., po ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 27 marca 2024 roku (nr [...]), odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie do 23 farm fotowoltaicznych o łącznej mocy do 23 MW (z możliwością realizacji w etapach) wraz z niezbędną infrastruktura techniczną dla działek położonych w obrębie B. o numerach ewidencyjnych [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka nr [...] stanowi role klasy IVa o pow.0,7546 ha oraz klasy V o pow. 1,1242 ha, działka nr [...] stanowi rolę klasy IVa o pow. 1,0588 ha, role klasy V o pow. 1.3141 ha oraz role klasy VI o pow. 0,5897 ha, działka nr [...] stanowi role klasy IVa o pow. 1,2955 ha, role klasy IVb o pow. 0,7919 ha oraz role klasy V o pow. 0,4710 ha, działka nr [...] stanowi grunt rolne zabudowane na roli klasy V (Br-RV) o pow. 0,1586 ha, role klasy IVa o pow. 1,2352 ha, rolę klasy V o pow. 1,0981 ha oraz role klasy VI o pow. 0,3225 ha. Z projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, że farma fotowoltaiczna o mocy do 1MW ma być zrealizowana na gruntach stanowiących rolę klasy IVa, IVb, V oraz VI. Zestawienie powierzchni gruntów według klasoużytków dla obrębu B. wskazuje, że miejscowość ma charakter rolniczy. W strukturze obszarowej użytki rolne stanowią 87,89% w stosunku do wszystkich gruntów ogółem. Rola klasy IVa to 19,62% użytków rolnych ogółem, a rola klasy IVb to 4,17% użytków rolnych ogółem. Natomiast rola klasy V stanowi 29,63% użytków rolnych ogółem. Lokalizacja farmy fotowoltaicznej spowoduje, że grunt zostanie utracony bezpowrotnie jako grunt rolny. Budowa naziemnych instalacji fotowoltaicznych wymaga znacznej ingerencji w grunt (budowa fundamentów pod panele, linii przesyłowych i stacji transformatorowych). Użytkowanie takich instalacji trwać będzie od 15 do 30 lat od momentu ich uruchomienia. Grunty nie zostaną przywrócone do pierwotnego stanu i nie posłużą więcej jako miejsce produkcji żywności. Realizacja systemów fotowoltaicznych prowadzi do faktycznej zmiany przeznaczenia terenu z funkcji upraw rolnych na funkcję przemysłową (wyrok NSA z dnia 12.01.2016r. o sygn. akt II OSK 794/16). Tereny objęte wnioskiem są użytkowane rolniczo. Zamierzona inwestycja nie jest zabudową związaną z rolniczym wykorzystaniem działki. Zmiana przeznaczenia wnioskowanych gruntów będzie naruszała zwartość rolniczej przestrzeni produkcyjnej, doprowadzając do wymieszania funkcji rolniczej przestrzeni produkcyjnej z funkcją nierolniczą zagospodarowania terenu. Należy ograniczać wkraczanie z zabudową w otwartą przestrzeń produkcyjną. Zagospodarowanie terenów nie jest kwestią aksjologicznie obojętną, uzależnioną wyłącznie od woli właściciela gruntu. Pomimo, że przepis art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymienia prawo własności jako wartość, którą należy uwzględnić, to nie może być ona traktowana w sposób wyłączny czy dominujący. Uwzględniać należy ograniczony wymiar przestrzeni do zagospodarowania, względnie trwały charakter zabudowy, a w odniesieniu do gruntów rolnych i leśnych ograniczony areał takich powierzchni. Pobudowanie farmy fotowoltaicznej spowoduje zmniejszenie areału gruntów pod produkcję rolną, co ma znaczenie dla funkcjonowania gruntów sąsiednich. Budowa elektrowni fotowoltaicznej stanowi ingerencję w środowisko. Inwestycja spowoduje wydzielenie z dotychczasowego kompleksu o charakterze rolnym jego fragmentu ze szkodą dla dotychczasowej funkcji terenu. Starosta jako priorytet przyjmuje zachowanie jednolitości obszaru rolniczego, spójności, jednorodności terenów użytkowanych rolniczo i tym samym zapobiega nieuzasadnionej ingerencji w te tereny innej funkcji. Ochrona gruntów rolnych i leśnych polega przede wszystkim na ograniczaniu przeznaczenia obszarów gruntów wysokiej jakości na cele nierolnicze i nieleśne, a ograniczanie to powinno być postrzegane nie tylko jako procesy powodujące uszczerbek obszarowy, ale także wpływający na walory użytkowe gruntu (art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu sprawy na skutek zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. , postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2024 roku (nr [...]), utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji oraz uznał, że argumentacja dotycząca odmowy uzgodnienia jest przekonująca. Starosta przeprowadził analizę wartości jaką prezentuje sporna nieruchomość dla zachowania integralności środowiska przyrodniczego. Inwestycja zmniejszy areał gruntów przeznaczonych pod produkcję rolną oraz spowoduje naruszenie zwartego obszaru rolniczej przestrzeni produkcyjnej, doprowadzając do wymieszania funkcji rolniczej z funkcją nierolniczą zagospodarowania terenu. P. Sp. z o.o. Sp. z o.o. z siedzibą w B. skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego. Spółka zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Starosty K. , zobowiązania organu do wydania postanowienia uzgadniającego projekt warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. W ocenie Spółki zaskarżone postanowienia zostały wydane z naruszeniem: 1) art. 138 w związku z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, które narusza przepisy prawa materialnego, 2) art. 8 K.p.a. poprzez brak przyczynienia się przez organ odwoławczy do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować respektowanie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, 3) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz brak wszechstronnej oceny stanu faktycznego, w tym błędną ocenę w zakresie wpływu planowanej inwestycji na środowisko, nieuwzględnienie charakteru planowanej inwestycji i interesu społecznego, który należy przedłożyć ponad ustawowy obowiązek ochrony gruntów rolnych, 4) art. 6, art. 7, art. 107 § 3 w związku z art. 126 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia i rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych mających istotny wpływ na wynik sprawy, w tym interesu społecznego oraz słusznego interesu skarżącego, a także brak wykazania niezgodności planowanego przedsięwzięcia z przepisami z zakresu ochrony gruntów rolnych, 5) art. 3 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że te przepisy mogą stanowić podstawę do odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji gdy z wyrażonej w nich ogólnej zasady nie wynika całkowity zakaz zabudowy gruntów rolnych, ustawodawca dopuszcza przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze przy uwzględnieniu zasad określonych w art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które nie zawierają w tym zakresie zabudowy lub ograniczeń w stosunku do terenu gruntów rolnych niższych klas. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022, poz. 2492 ze zm.). Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sprawy dotyczące skarg na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, zgodnie z art. 119 pkt 3 P.p.s.a., mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym - co miało miejsce w niniejszej sprawie. Skarga okazała się nieuzasadniona. Wzorzec kontroli legalności dla kwestionowanych postanowień stanowią przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. 2023, poz. 977 ze zm. - dalej w skrócie "u.p.z.p.") w związku z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2409 z późn. zm. - dalej w skrócie "u.o.g.r.l.") Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy (art. 59 ust. 1 u.p.z.p.). Decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami (art. 53 ust. 4 pkt 6 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). Natomiast zgodnie z treścią art. 106 § 1-6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm. - dalej w skrócie "K.p.a.") jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę. Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. W przypadku niezajęcia stanowiska w terminie stosuje się przepisy art. 36-38, przy czym organ obowiązany do zajęcia stanowiska niezwłocznie informuje organ załatwiający sprawę o wniesieniu ponaglenia. Zgodnie z art. 92 ust 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 z późn. zm.; dalej w skrócie "u.g.n.") w związku z art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane w katastrze nieruchomości jako użytki rolne albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W świetle treści art. 5 ust. 1 u.o.g.r.l. właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. Gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.g.r.l.). Ochrona gruntów rolnych polega na: ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne, zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej i ruchów masowych ziemi, rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze, zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników wodnych, ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi (art. 3 ust. 1 pkt 1-5 u.o.g.r.l.). Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej (art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l.). Przeznaczenie gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze i nieleśne, wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi oraz dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 7 ust. 1, ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l.). Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości i kompletności przyjętych przez organy ustaleń faktycznych. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia oceny, że w okolicznościach kontrolowanej sprawy doszło do istotnego naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. Analiza treści skargi oraz treści zażalenia wskazuje jednoznacznie, że pomiędzy stronami (skarżącą Spółką oraz organami) nie ma żadnych rozbieżności, co do okoliczności faktycznych kontrolowanej sprawy. Analiza akt administracyjnych ujawnia, że P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. , pismem z dnia 16 listopada 2023 roku, wystąpiła do Burmistrza Ś. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie do 23 farm fotowoltaicznych o łącznej mocy do 23 MW (z możliwością realizacji w etapach) wraz z niezbędną infrastruktura techniczną na działkach położonych w obrębie B. o numerach ewidencyjnych [...] Burmistrza Ś. , pismem z dnia 6 grudnia 2023 roku (data wpływu 11 grudnia 2023 roku), wystąpił do Starosty K. z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Do akt sprawy włączone zostały: projekt decyzji wraz z analizą warunków i zasad zagospodarowania terenu, wynikami analizy oraz załącznikiem graficznym, a także zestawienie klasoużytków rolnych dla obrębu B. , gmina Ś.. Dowody włączone do akt administracyjnych potwierdzają bezsporne pomiędzy stronami okoliczności, że skarżąca Spółka ubiega się o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę farm fotowoltaicznych o łącznej mocy do 23MW na działkach: nr [...], która stanowi role klasy IVa o pow.0,7546 ha oraz klasy V o pow. 1,1242 ha, nr [...] stanowiącej rolę klasy IVa o pow. 1,0588 ha, role klasy V o pow. 1.3141 ha oraz role klasy VI o pow. 0,5897 ha, nr [...] stanowiącej rolę klasy IVa o pow. 1,2955 ha, role klasy IVb o pow. 0,7919 ha oraz role klasy V o pow. 0,4710 ha oraz nr [...] stanowiącej grunt rolne zabudowane na roli klasy V (Br-RV) o pow. 0,1586 ha, role klasy IVa o pow. 1,2352 ha, rolę klasy V o pow. 1,0981 ha oraz role klasy VI o pow. 0,3225 ha. Planowana inwestycja ma zostać zlokalizowana na gruntach klasy IVa, IVb, V oraz VI użytkowanych rolniczo. Spółka na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie zgłaszała wniosków dowodowych. Zażalenie oraz skarga do sądu nie wskazują jakichkolwiek uchybień w zakresie podejmowania czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W treści pism procesowych (zażalenie, skarga do sądu) skarżąca Spółka nie wskazuje na czym miałoby polegać naruszenie obowiązków procesowych w zakresie braku wyjaśnienia okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Sformułowane w zażaleniu, a następnie powtórzone w skardze, zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie mają samodzielnego charakteru, lecz wtórny wobec zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Spór dotyczy natomiast wykładni oraz zastosowania przepisów prawa materialnego. Brak jest podstaw dla przyjęcia stanowiska o naruszeniu prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię, czy niewłaściwe zastosowanie. To, że ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych (jako stanowiąca przepisy odrębne w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.) w sposób szczególny chroni grunty rolne klasy I-III nie niweczy oceny organu, że art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy każe chronić wszystkie grunty rolne niezależnie od tego czy są to grunty klasy I-III, czy IV-V, czy też VI. Stąd właśnie potrzeba dokonania w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy uzgodnienia, o jakim mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. Uzgodnienie, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p., jest wymagane w stosunku do wszystkich gruntów wykorzystywanych na cele rolne w rozumieniu art. 92 ust. 2 u.g.n.. Takie stanowisko potwierdza treść art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem ochrony są nie tylko grunty rolne klasy I-III, lecz także klasy IV-V, a "szczególność" ochrony gruntów klasy I-III, nie niweczy ochrony gruntów klasy IV-V. Nie może więc budzić wątpliwości, że organ uzgadniający powinien przede wszystkim kierować się wskazanymi przez ustawodawcę zasadami ochrony gruntów, biorąc pod uwagę stan prawny i faktyczny dotyczący przedmiotowej nieruchomości (wyrok NSA z 19.10.2022 r., II OSK 1528/21, LEX nr 3434843). Stosownie do art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uprzednim uzgodnieniu tej decyzji z organami wymienionymi we wskazanym przepisie. W odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne, decyzja o warunkach zabudowy podlega uzgodnieniu z organami administracji właściwymi w sprawach ochrony tych gruntów. Obowiązkiem organu administracji prowadzącego postępowanie główne (tj. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy) jest przygotowanie projektu zamierzonego rozstrzygnięcia (decyzji) w oparciu o żądanie inwestora, tj. treść złożonego wniosku. Z kolei obowiązkiem organu współdziałającego (uzgadniającego) jest ocena dopuszczalności zaakceptowania przedłożonego projektu decyzji. Ocena ta przy tym odbywa się w granicach wynikających z właściwości rzeczowej (kompetencji) organu uzgadniającego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2023 r. II SA/Gd 498/22, Legalis nr 2850261). Brak jest podstaw do formułowania oceny, że organy uzgadniające stwierdził, że lokalizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego na terenie użytków rolnych klas IVa, Ivb, V oraz VI (grunty rolny klasy VI stanowi najmniejszy fragment terenu przeznaczonego pod sporna inwestycję) jest niedopuszczalna a limie. Analiza treści uzasadnienia wydanych rozstrzygnięć nie pozostawia wątpliwości, że skarżone organy uwzględnił, iż przedmiotowy teren jest wykorzystywany na cele rolne, nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze, z ochrony korzystają grunty klasy IV-VI, na działkach przeznaczonych pod inwestycje przemysłową prowadzone są uprawy polowe, inwestycji planowana jest do zrealizowani na terenie upraw rolnych o zwartej całości, na skutek realizacji inwestycji przedmiotowe działki utracą rolny charakter. Nie może budzić wątpliwości, że odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy była wynikiem stosownej merytorycznej argumentacji organów ukierunkowanej perspektywą ochrony gruntów rolnych. Uzgodnienie dokonywane jest w ramach "uznania administracyjnego" (wyrok WSA w Krakowie z 21.09.2023 r., II SA/Kr 789/23, LEX nr 3618872). W ocenie Sądu brak jest podstaw do formułowania oceny, że kontrolowane decyzje zostały wydane z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Analiza kwestionowanych skargą postanowień doprowadziła Sąd do przekonania, że odmowa uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy została prawidłowo wsparta oceną dotyczącą ochrony ilościowej i jakościowej gruntów rolnych. Organy rozważyły zasadność realizacji planowanej inwestycji w odniesieniu do struktury użytków rolnych, sposobu zagospodarowania terenu, rodzaju inwestycji, uwzględniły interesy wynikające z prawa własności, ochrony środowiska, a także bezpieczeństwa żywnościowego. Niezgodności z prawem stanowiska skarżonych organów nie dowodzi argumentacja wskazując, iż zgoda na zmianę przeznaczenia na podstawie art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. jest wymagana jedynie w odniesieniu do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III. Okoliczność, że na planowanej do zainwestowania działce nie występują grunty rolne klasy I-III nie dowodzi obowiązku/konieczność uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Wbrew twierdzeniom skargi wadliwości odmowa uzgodnienia nie dowodzi brak wykazania "zakazu zabudowy lub ograniczeń w stosunku do terenów gruntów rolnych niższych klas" . To, że inwestor występuje o warunki zabudowy dla działki stanowiącej grunt rolny, który nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze, nie oznacza jeszcze per se, że inwestor musi takie warunki zabudowy uzyskać. Organ uzgadniający może w szczególności uznać, że planowana inwestycja na danych gruntach rolnych jest sprzeczna z celami ochrony gruntów rolnych, przewidzianymi w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2023 r. II OSK 2598/21, Legalis nr 2883281). Grunty rolne klasy IVa, Ivb, V i VI podlegają ochronie określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.g.r.l. oraz ochronie na gruncie art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l. Dostrzegać przy tym należy, że przepis art. 3 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych może stanowić samodzielną podstawę do oceny zasadności realizacji określonych inwestycji na gruntach rolnych (wyrok NSA z 4.10.2022 r., II OSK 1554/21, LEX nr 3503430). Organy bez naruszenia zasad doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania uznały, że realizacja inwestycji w zakresie systemów fotowoltaicznych służących wytwarzaniu energii elektrycznej będzie prowadzi do zmiany sposobu zagospodarowania terenu z funkcji upraw rolnych na funkcję przemysłową. Znaczna ingerencja w grunt obejmująca budowę fundamentów, posadowienie paneli, linii przesyłowych oraz stacji transformatorowych, a także użytkowanie obliczone na 15 do 30 lat od momentu uruchomienia, uzasadnia stanowisko, że grunty zostaną wyłączone z produkcji żywności (rolniczego użytkowania). Organy wyjaśniły także, że w aspekcie planowania przestrzennego oczekiwana zmiana przeznaczenia wnioskowanych gruntów stanowi wkraczanie z zabudową przemysłową w otwartą przestrzeń produkcji rolniczej przez co naruszona zostanie jej zwartość poprzez wymieszanie funkcji rolniczej przestrzeni produkcyjnej z funkcją nierolniczą zagospodarowania terenu. Organy rozważały zasadność kwestionowanego rozstrzygnięcia w kontekście ochrony prawa własności. Starosta wyjaśnił, że prawo własności jest to wartość, którą należy uwzględnić, ale nie może być ona traktowana w sposób wyłączny czy dominujący. Organ wskazał na ograniczony wymiar przestrzeni do zagospodarowania, względnie trwały charakter zabudowy oraz ograniczenie areału powierzchni gruntów wykorzystywanych rolniczo. Skoro kwestionowane skargą postanowienia znajdują podstawę prawną w regulacji ustawowej, tj. przepisach art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 u.o.g.r.l. w związku z art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p., to brak jest podstaw do formułowania oceny o naruszeniu art. 6 K.p.a. w związku z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Dowodu dowolności zaskarżonych rozstrzygnięć nie stanowi ani zarzuty braku prounijnej wykładni prawa krajowego, ani argumentacja o korzyściach dla środowiska płynących z produkcji energii z systemów fotowoltaicznych. Biogazownie rolnicze jako instalacje odnawialnego źródła energii, również zastępują produkcję energii z paliw kopalnych, zmniejszają emisję dwutlenku węgla i substancji zanieczyszczających powietrze. Natomiast grunty przeznaczone pod tego rodzaju inwestycje nie tracą rolnego charakteru (art. 2 ust. 1 pkt 3a u.o.g.r.l.). Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.