IV SA/Po 396/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) Protokolant St. sekr. sąd.Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany usytuowania budynku, 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. W. z dnia [...] listopada 2008 roku, nr [...], 2. zasądza od W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz B. M. kwotę 500 złotych (pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/E.Kręcichwost – Durchowska /-/B. Popowska /-/P. Miładowski Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. W.. umorzył postępowanie w sprawie sygnalizowanej przez B. M. zmiany usytuowania budynku gospodarczego na działce nr [...] i [...] względem map geodezyjnych z 1994 oraz 1999 roku co wg skarżącej jest dowodem na dokonanie między rokiem 1994 a 1999 przez Właścicieli posesji samowoli budowlanej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przeprowadzone oględziny budynku oraz posesji nie wykazały ewentualnych przeróbek i przebudów sugerujących zmianę usytuowania budynku, a rosnące między budynkiem mieszkalnym oraz garażowym drzewo również potwierdza, że przez ponad 20 lat nie nastąpiły zmiany lokalizacji przedmiotowego budynku. Organ podniósł, iż ekspertyza techniczna jednoznacznie potwierdziła dokonane wcześniej w trakcie oględzin ustalenia. Organ wyjaśnił, iż przedłożona ekspertyza nie wykazała, by w odległości podanej na szkicu polowym z 1989 r. tj. 4,40 m od budynku mieszkalnego znajdują się czy też znajdowały się ławy fundamentowe budynku. Ponadto organ wskazał, iż na korzyść podjętego rozwiązania przemawia również fakt, że główne wymiary budynku są identyczne lub zbliżone (w granicach błędu pomiarowego różnice 2 do 5 cm) co by sugerowało, że błędnie odczytano przy – kartowaniu – odległości od budynku. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. M. zarzucając jej naruszenie: - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej Kpa) poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej – niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewłaściwe rozstrzygnięcie, - art. 12 Kpa poprzez naruszenie zasady szybkości oraz prostoty w wnikliwości postępowania, - art. 75 i 76 Kpa poprzez dopuszczenie do postępowania jako dowodu szkicu polowego z dnia [...] maja 1989 r. i sporządzonej ekspertyzy technicznej oraz poprzez zignorowanie i nieuwzględnienie stanów stwierdzonych dokumentami urzędowymi oraz niewłaściwe przeprowadzenie innych dowodów, - art. 80 Kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i niewłaściwe przeprowadzone postępowanie dowodowe, - art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie - art. 105 Kpa poprzez jego zastosowanie. W uzasadnieniu odwołania B. M. podniosła, iż organ posiadając dowody w postaci dokumentów urzędowych nie rozstrzygnął sprawy niezwłocznie ale przystąpił do postępowania wyjaśniającego. Ponadto zdaniem skarżącej PINB bezprawnie dołączył do materiału dowodowego szkice polowe przesłane przez Starostwo Powiatowe. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, iż Starostwo Powiatowe wskazało, że w przypadku konfliktu szkiców polowych z mapami ostatecznymi, mapy są dokumentami hierarchicznie ważniejszymi. W ocenie skarżącej organ oparł swoje rozstrzygnięcie jedynie na dwóch dowodach tj. oględzinach terenu i ekspertyzie, która została przygotowana na podstawie błędnie przyjętego stanu faktycznego oraz bezprawnie dopuszczonego dowodu w postaci szkicu polowego z [...] maja 1989 r. i nie obejmowała kompleksowej oceny budynku. Skarżąca podniosła, iż wykopy przeprowadzone zostały jedynie przy jednej ze ścian budynku oraz pomija tak ważne zmiany, jak zmiany wysokości budynku. Skarżąca powołując się na orzecznictwo wskazała, iż organ prowadzący postępowanie nie może swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego, nie przeprowadzając dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w nim informacji. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżona decyzje wskazując, iż bezsporne jest, że budynek garażowo-gospodarczy stanowiący przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego został wybudowany w oparciu o ostateczną decyzję Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w O. W. z dnia [...] czerwca 1965 r. (sygn. [...]). Z kolei stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu ostatecznej decyzji organu odwoławczego z dnia [...] marca 2008 r. (sygn. [...]), zgodnie z którym "pomiędzy [...] października 1994 r., a [...] września 1999 r. wykonano roboty budowlane związane ze zmianą usytuowania budynku gospodarczo-garażowego", wynikało wyłącznie -jak zaznaczono w tej decyzji - "Z porównania map geodezyjnych zgromadzonych w aktach sprawy organów nadzoru budowlanego (...)", tj. map (skala 1:500) z dnia [...] lipca 1991 r. i z dnia [...] października 1994 r. oraz map z dnia [...] września 1999 r. i z dnia [...] kwietnia 2002 r. Organ wskazał, iż niniejsze postępowania administracyjne miało na celu wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z - zobrazowaną na wspomnianych powyżej mapach - zmianą usytuowania przedmiotowego budynku. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy administracyjnej zasadnicze znaczenie należy przypisać właśnie konieczności przeprowadzenia przeciwdowodów w stosunku do treści map z dnia [...] lipca 1991 r. oraz z dnia [...] października 1994 r. " z których wynika, że budynek gospodarczo-garażowy posadowiony był - co najmniej do [...] października 1994 r., a najpóźniej do dnia [...] września 1999 r. wyłącznie na działce nr [...] w odległości 4,40m od istniejącego na tej działce budynku mieszkalnego. Stan taki znajduje potwierdzenie w szkicu polowym z dnia [...] października 1998 r. sporządzonym przez uprawnionego geodetę (art. 76 § 2 Kpa). W ocenie organu odwoławczego istnieją dowody, które przeczą treści tych dwóch map sytuacyjnych. a które jednocześnie wskazują, że budynek gospodarczo-garażowy od momentu jego wybudowania istniał w miejscu określonym na mapach z dnia [...] września 1999 r. i z dnia [...] kwietnia 2002 r., tj, na działkach nr [...] i [...] i w odległości 9,90m od budynku mieszkalnego istniejącego na działce nr [...]. Organ wskazał, iż powyższe wynika przede wszystkim z ekspertyzy technicznej. Zdaniem organu w opracowaniu tym szczegółowo, obszernie i logicznie wykazano, że budynek gospodarczo-garażowy i budynek mieszkalny wykonano jednocześnie w latach sześćdziesiątych lub najpóźniej siedemdziesiątych i już później nie przerabiano. Organ podniósł, iż te ustalenia znajdują dodatkowo potwierdzenie w oświadczeniu pana J. S.. Organ wskazał, iż powyższych przyczyn odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dwóm mapom z dnia [...]lipca 1991 r. i z dnia [...] października 1994 r., gdyż mapy te zawierają błędy powstałe przy sporządzaniu szkicu uzupełniającego (tj. szkicu polowego; nie są to błędy powstałe przy kartowaniu). W ocenie organu odwoławczego rzeczywiste usytuowanie przedmiotowego budynku gospodarczo-garażowego nie uległo zmianie od dnia jego budowy (obiekt ten nie był rozbudowywany), a stan ten został przedstawiony na mapach z dnia [...] września 1999 r. i z dnia [...] kwietnia 2002 r. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, iż choć prokuratorowi służy prawo udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, to jednak organ administracji publicznej zawiadamia prokuratora o wszczęciu postępowania albo o toczącym się postępowaniu tylko wówczas, gdy "uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny" Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła B. M. zarzucając jej naruszenie: - art. 7 Kpa poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej – niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewłaściwe rozstrzygnięcie, - art. 8 Kpa oraz przepisów o postępowaniu odwoławczym, polegające na nie odniesieniu się przez WINB do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez skarżącą w odwołaniu i wybiórcze niekompletne rozpatrzenie odwołania, - art. 12 Kpa poprzez naruszenie zasady szybkości oraz prostoty w wnikliwości postępowania, - art. 75 § 1 pkt 1 Kpa poprzez dopuszczenie jako dowodu szkiców polowych - art. 76 § 1 Kpa poprzez odmowę wiarygodności i mocy dowodowej mapom geodezyjnym oraz nieuwzględnienie stanów faktycznych w nich stwierdzonych, - art. 77 § 1 Kpa poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i błędne rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, - art. 80 Kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności przez uchybienie zasadom logicznego rozumowania i zasadom doświadczenia życiowego, - art. 48 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie - art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego zastosowanie. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu oraz wskazała, iż twierdzenia zawarte w ekspertyzie, że rosnące drzewo jest dowodem braku rozbudowy, przy możliwościach przesadzania drzew, uznać należy za twierdzenia za daleko idące. Ocena wieku drzewa została dokonana bez zastosowania żadnej z naukowych metod, jedynie na podstawie oglądu drzewa i przypuszczeń. Zdaniem skarżącej wobec wadliwości ekspertyzy nie stanowi ona skutecznego przeciwdowodu przeciwko dokumentom urzędowym. Takim dowodem w ocenie skarżącej nie może być również oświadczenie osoby trzeciej. Skarżąca podniosła, iż organ nie jest uprawniony do swobodnej oceny ani kwestionowania treści dokumentu urzędowego, kiedy nie przeprowadzono skutecznego przeciwdowodu- w tym przypadku organ jest zobowiązany uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności ustalenia wymaga zakres prowadzonego postępowania. We wniosku z dnia [...] października 2007 r., ponowionym wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2008 r., skarżąca domagała się wszczęcia postępowania dotyczącego samowolnie i bezprawnie przeprowadzonej rozbudowy budynku gospodarczego. W szczególności zwrócić należy uwagę na wniosek z dnia [...] kwietnia 2008 r. w którym skarżąca wskazuje, iż dokonane rozbudowy zostały wykonane bez pozwolenia na budowę. Organ administracyjny w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. jak i [...] kwietnia 2008 r. (zawiadomienie o kontroli ) wskazuje, iż przedmiotem postępowania jest samowola budowlana dokonana na terenie nieruchomości przy. ul. M. nr [...] w O. W.. Pomimo tak zakreślonego przedmiotu postępowania organ administracyjny jak wynika z treści decyzji rozstrzygnął jedynie kwestię zmiany usytuowania budynku, nie odnosząc się do możliwej samowoli budowlanej. Co prawda w uzasadnieniu decyzji organ wskazuje w ślad za ekspertyzą, iż budynek wybudowana w latach sześćdziesiątych i później go nie przerobiono to jednak powyższego nie można uznać za rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie samowoli budowlanej. W tym miejscu zauważyć należy, iż również ekspertyza przeprowadzana była przede wszystkim na okoliczność zmiany lokalizacji budynku gospodarczo-garażowego. Na powyższe wskazuje m.in. postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r., którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dla pobudowanego jednokondygnacyjnego budynku gospodarczo-garażowego na działce [...] i [...] przy ul. M. nr [...] w O. W. ze szczególnym uwzględnieniem sprawdzenia zmiany lokalizacji przedmiotowego obiektu na działce (lokalizacja wg szkiców polowych z 1998 r. i 1999 r. ). Również w przypadku ekspertyzy pomimo nakazania ww. postanowieniem jednoznacznego określenia w niej czy obecnie stojący budynek gospodarczo-garażowy nosi ślady przeróbek i przebudów nie może być mowy, iż rozstrzygnęła ona w sposób nie budzący wątpliwości, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną. Ekspertyza oraz podejmowane w celu jej sporządzenia czynności, miały na celu ustalenie czy nastąpiła zmiana lokalizacji budynku. O powyższym świadczą przede wszystkim wykopy wykonane przez biegłego, jak również użyte w ekspertyzie sformułowania. Nie ulega wątpliwości, iż wykonanie wykopów w miejscach uwidocznionych w ekspertyzie służyło wyłącznie ustaleniu czy zmieniła się lokalizacji budynku. Pomiary te w żadnym stopniu nie mogły stanowić podstawy do uznania, iż budynek nie był przerabiany lub rozbudowywany. Również opis pod zdjęciem 12 załączonym do ekspertyzy tj. "tynk na drugiej ścianie bocznej wykonano juz zwykły. Otwór okienny niedawno częściowo zamurowano, co nie ma związku z kwestią lokalizacji budynku" świadczy o tym, iż ekspertyza sporządzona została dla ustalenia ewentualnej zmiany usytuowania przedmiotowego budynku. Ponadto w sporządzonej ekspertyzie w odpowiedzi na pytanie czy obecnie stojący budynek gospodarczo-garażowy nosi ślady przeróbek i przebudów, które potwierdziłyby wersję ewentualnej przebudowy, rozbudowy i zmiany lokalizacji obiektu wskazano, iż ściany zewnętrzne budynku gospodarczo-garażowego nie noszą śladów przebudów, uzupełnień po rozbiórce. Pomimo stwierdzenia, iż ściany nie noszą śladów przebudów biegły, co wskazano już wyżej pod zdjęciem 12 wskazuje, że okno zostało częściowo zamurowane. Powyższa niekonsekwencja wskazuje jednoznacznie, iż biegły sporządzając ekspertyzę skoncentrował się na lokalizacji obiektu, a nie dokonanym ewentualnym przeróbkom. Również argument, iż ściana frontowa oraz jedna ściana boczna otynkowane są takim samym tynkiem co piętro budynku mieszkalnego, a druga ściana boczna i tył zostały otynkowane tynkiem zwykłym, ponieważ "jak wynika z relacji T.A. B. zabrakło tynku szlachetnego" nie przesądza o okoliczności nie dokonywania po wybudowaniu w latach sześćdziesiątych późniejszych przeróbek. Kolejne argumenty wskazane w ekspertyzie tzn. "płot między posesjami był wykonany jednocześnie z budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym. Ściany przyziemia budynku mieszkalnego były wyłożone płytami z piaskowca. Tymi samymi płytami wyłożono płot- zarówno część wysoką, jak i cokół płotu o konstrukcji mieszanej. Układ płytek jest spójny, tworzą one regularny wzór(...)" nie udzielają odpowiedzi na pytanie czy budynek był przebudowywany. Powyższe wskazuje jak sam podniósł ekspert, iż powyższe świadczy, że lokalizacja budynku nie zmieniała się. Natomiast w żadnym wypadku nie mają one znaczenia dla ustalenia czy budynek był rozbudowywany lub poddawany przeróbkom. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z art. 7 Kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 Kpa obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, a także przewidziany w art. 107 § 1 i 3 Kpa obowiązek zawarcia w decyzji uzasadnienie faktycznego - które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także uzasadnienie prawnego, zwierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa oraz ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. W niniejszej sprawie, pomimo prowadzenia postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej, organy skoncentrowały się na ustaleniu czy budynek zmienił lokalizację nie zwracając uwagi na nieścisłości w sporządzonej ekspertyzie oraz ograniczonym jej przedmiocie. Organ nie zwrócił również uwagi na różnice istniejące między szkicami polowymi z 1989 r. a szkicem z 1999 r. Wskazać należy, iż ze szkicu z 1989 r. (a nie jak przyjmuje organ z 1998 r. – szkic został sporządzony w 1989 r. ) wynika, że ściana frontowa oddalona jest od budynku mieszkalnego o 4,40 m natomiast ściana tylnie o 14,14m. Powyższe oznacza, iż długość budynku wynosiła 9,74 m. Natomiast na szkicu z 1999 r. odległość ściany frontowej od budynku mieszkalnego wynosi 9,90 m a ściany tylnej 22,60 m. Powyższe oznacza, iż długość budynku na szkicu polowym z 1999 r. wynosi 12,7 m. Co prawda na szkicu tym budynek ten jest podzielony i odległość "ściany środkowej" wynosi od budynku mieszkalnego 19,60 m co daje długość budynku 9,70 a więc podobną ja na szkicu 1989 r. Ponadto zauważyć należy, iż na zdjęciu 12 załączonym do ekspertyzy widać fragment samego zadaszenia z tyłu budynku. Jednakże w oparciu o taki materiał nie da się jednoznacznie ustalić czy jest to samo zadaszenie czy jest tam również ściana. Odpowiedzi na powyższe nie daje również znajdujący się na stronie 13 ekspertyzy szkic, na którym budynek stanowi jedną całość bez wyodrębnienia samego zadaszenia. Ponadto w ekspertyzie czytamy, iż budynek gospodarczo-garażowy nie został zabudowany zgodnie z planem zagospodarowania działki, na który zostało wydane pozwolenie na budowę z 1965 r., zarówno jeśli chodzi o jego umiejscowienie, jak i o wymiary zewnętrzne. Pomimo takiego wskazania w ekspertyzie, organ w zakresie powyższego się nie ustosunkował i to pomimo prowadzenia postępowania w zakresie samowoli budowlanej na działce [...] i [...]. Zgodnie z art. 80 Kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów. Zasada ta polega na tym, "by organ przy ustalaniu prawdy na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, tj. zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego (wyjaśniającego) w danej sprawie ustalić stan faktyczny" (E. Iserzon (w:) Komentarz IV, 1970, s. 155). Organ prowadzący postępowanie według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Wobec powyższego obowiązkiem organu było dokonanie oceny dowodu jakim w niniejszej sprawie jest sporządzona ekspertyza. Organ pomimo, iż w ekspertyzie z jednej strony wskazuje się, iż budynek nie nosi śladów przebudów, a z drugiej, iż jedno z okien częściowo zamurowano bezkrytycznie przyjął ten dowód jako w pełni wiarygodny i w ślad za nim posługiwał się argumentami w nim użytymi. Wskazać również należy, iż organ co prawda stwierdził, że lokalizacja budynku nie zmieniła się to jednakże w żadnym stopniu nie starał się uzasadnić ani ustalić w toku postępowania różnicy w położeniu budynku. Na mapkach z 1991 r. i 1994 r. budynek znajduje się wyłącznie w granicach działki nr [...], podczas gdy na mapce z 2002 r. budynek zlokalizowany jest na działce nr [...] i [...]. Również na szkicu polowym z 1999 r. budynek zlokalizowany jest na dwóch działkach. Z pisma Starostwa Powiatowego wynika, iż szkice polowe pomiarów szczegółowych sytuacyjnych kwalifikuje się do zasobu bazowego. Natomiast zasób bazowy stanowią materiały źródłowe, służące za podstawę następnych opracowań gromadzonych w zasobie, a więc wykonywania innych prac. Organ ten zwrócił uwagę, iż przedmiotowe szkice polowe stanowią materiały pozyskane jako dokumenty geodezyjne i kartograficzne powstałe w toku aktualizacji mapy zasadniczej. W niniejszej sprawie nie jest wykluczone, że szkic polowy na podstawie którego dokonano następnie aktualizacji mapy zasadniczej został sporządzony niezgodnie ze stanem faktycznym zastanym na działce, a dopiero szkic polowy z 1999 r. i sporządzona na jego podstawie aktualizacja mapy zasadniczej (patrz mapka z 2002 r.) odzwierciedlają prawidłową lokalizację to jednakże powyższe wymaga jednoznacznego ustalenia. Powyższe uchybienia organów czynią zasadnym postawienie im zarzutu nie wyjaśnienia w sposób wystarczający istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, czym naruszyły przepisy postępowania w sposób mający wpływ na wynik spraw. Rozpoznając sprawę ponownie organ podejmie czynności mające na celu wyjaśnienie ww. wątpliwości odnośnie stanu faktycznego, nie ograniczając ustaleń wyłącznie do ewentualnej zmiany usytuowania obiektu budowlano-gospodarczego. W razie zlecenia ponownej ekspertyzy organ winien zadać pytanie skierowane nie tylko na ustalenie zmiany lokalizacji budynku ale również na jednoznacznie ustalenie czy przedmiotowy obiekt budowlany poddawany był po wybudowaniu jakimkolwiek przeróbkom wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę lub wymagających zgłoszenia do właściwego organu. Ponadto organ winien w uzasadnieniu ustosunkować się do stwierdzonych przez biegłego odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy. O wstrzymaniu wykonania nie orzeczono, ponieważ zaskarżona decyzja nie należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przy czym wskazać należy, iż przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski