IV SA/Po 398/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia [...] r. sygn. [...] wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego; postanawia odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku / - / D. Rzyminiak-Owczarczak W dniu [...] r. przed tut. Sądem rozpatrzona została skarga B. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w P. z dnia [...] r. nr [...]. Wyrokiem wydanym w dniu [...] r. Sąd skargę oddalił. W dniu [...] r. B. S. zgłosił wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na zgłoszenie wniosku z uchybieniem terminu określonego w art. 141 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Pismem z dnia [...] r. B. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którego treści wyjaśnił z jakich przyczyn uchybił terminowi. Wyjaśnił, iż nie otrzymał z Sądu zawiadomienia o terminie ogłoszenia wyroku, a następnie sentencji wydanego wyroku, co spowodowało że po bezskutecznym oczekiwaniu na korespondencję z Sądu w dniu [...] r. zgłosił wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku. Wyjaśnił, że następnie telefonicznie skontaktował się z pracownikiem biura podawczego Sądu, który poinformował go, iż pisemnie został wezwany do wniesienia opłaty sądowej w wysokości [...] zł. Wyjaśnił, iż żadnego wezwania w tej sprawie z Sądu nie otrzymał. Pismem z dnia [...] r. B. S. zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r., powołując się na okoliczności przytoczone w piśmie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 ppsa, to jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, a ponadto wykazanie, iż uchybienie to spowodowało ujemne skutki dla strony oraz dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Badając dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r. Sąd uznał, iż uchybienie terminu spowodowało ujemne skutki dla strony oraz, że wniosek ten zgłoszony został w terminie. Termin ten rozpoczął bowiem swój bieg w dniu doręczenia stronie pisma Sądu z dnia [...] r., co nastąpiło w dniu [...]r. (karta akt [...]). Wniosek o przywrócenie terminu strona wniosła w dniu [...] r., a więc zgodnie z art. 87 §1 ppsa. Co do zasady przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. (por. w tej mierze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702). Wynika stąd, że w razie, gdy ustalone przez Sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona zawinienia - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. W judykaturze podkreśla się, iż przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A zatem jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności, w tym zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca jako brak swojej winy w uchybieniu terminu wskazała W niniejszej sprawie strona argumentowała, iż uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia skargi ponieważ oczekiwała na korespondencję z Sądu; w ocenie B. S. Sąd miał obowiązek zawiadomić go o odroczeniu terminu ogłoszenia wyroku, a następnie doręczyć sentencję wydanego w sprawie wyroku. Zdaniem Sądu podnoszone okoliczności nie pozwalają uznać, iż uchybienie terminu w tym przypadku nastąpiło bez winy strony. Zgodnie z art. 139 § 1 ppsa w sprawie zawiłej sąd może odroczyć ogłoszenie wyroku na czas do czternastu dni oraz że termin ten może być przedłużony tylko raz i co najwyżej o siedem dni. Zważyć przy tym należy, iż w wypadku odroczenia terminu ogłoszenia wyroku (art. 139 §1 ppsa) sąd nie ma obowiązku zawiadomienia przez wezwanie (art. 91 § 2 ppsa) o tym terminie strony nieobecnej na rozprawie. Posiedzenie wyznaczone dla publikacji orzeczenia nie jest bowiem rozprawą, czy posiedzeniem, na których strony lub uczestnicy mogliby przedsiębrać czynności procesowe. Chodzi tu wyłącznie o ogłoszenie wyroku (postanowienia) z wyłączeniem dalszych czynności stron (uczestników) w danej instancji. O terminie tego posiedzenia strony były zawiadomione przez ogłoszenie bezpośrednio po zamknięciu rozprawy, a strona nieobecna na rozprawie, o terminie której została przez Sąd prawidłowo zawiadomiona i na którą z własnej woli nie przybyła, ma obowiązek we własnym zakresie zadbać, aby z tego powodu nie doszło do ujemnych dla niej skutków procesowych (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1968, sygn. akt III CZP 62/68, podjętą na tle analogicznie brzmiących uregulowań postępowania cywilnego, podzielna w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – por. wyrok NSA z 8.12.2005 r. sygn. II FSK 25/2005). Natomiast zgodnie z art. 139 § 4 wskazanej ustawy Sąd doręcza odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym (jeżeli uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu), podczas gdy w badanym przypadku skarga strony skierowana została na posiedzenie jawne, a wyrok wydany został po przeprowadzeniu rozprawy. W świetle powyższych regulacji uznać należy, iż mylne przeświadczenie strony o działaniach Sądu podejmowanych w sytuacji, gdy odroczona zostaje publikacja wyroku, nie zwalnia z obowiązku dołożenia należytej staranności w dbaniu o własne interesy. Z akt sprawy nie wynika, aby istniały obiektywne przeszkody, które uniemożliwiłyby B. S. zasięgnięcie w Sądzie informacji, czy w dniu [...] r. wyrok został wydany i ogłoszony oraz jaka była jego treść. Zważyć także należy, iż w piśmie z dnia [...] r. B. S. wyjaśnił, iż miał wiedzę o wyznaczonym terminie ogłoszenia wyroku, a mimo to biernie oczekiwał na informację z Sądu o terminie ogłoszenia wyroku lub na doręczenie mu sentencji wydanego w sprawie orzeczenia. Strona miała również wiedzę, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać zgłoszony w terminie siedmiu dni od daty ogłoszenia wyroku, bowiem stosowne pouczenie w tym zakresie zostało jej doręczone wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy (karta nr [...] akt sądowych). W tych okolicznościach Sąd uznał, iż strona nie uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Dodatkowo wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie wyrok ogłoszony został w dniu [...] r., tym samym termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem [...] r., a wniosek ten strona zgłosiła dopiero w dniu [...] r. W ocenie Sądu tak długi upływ czasu pomiędzy ogłoszeniem wyroku a zgłoszeniem wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia dodatkowo wskazuje, iż w tym przypadku strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, co w konsekwencji nie pozwala uznać, iż do uchybienia terminu doszło w tym przypadku bez winy strony. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 §1 ppsa postanowił, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak AT