IV SA/Po 4/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] października 2017 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 października 2017 r. odrzucające zażalenie Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie z dnia 22 września 2017 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 maja 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 31 października 2017r. w pkt 1 sentencji postanowienia odrzucił zażalenie Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 22 września 2017r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 maja 2017r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, a w pkt. 2 sentencji postanowienia odrzucił skargę. I. K. wniósł zażalenie na w/w postanowienie z dnia 31 października 2017r. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Przewodniczący Wydziału IV zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2018r. wezwał I. K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. zgodnie z §2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2018r. sygn. akt II Oz 665/18 oddalił zażalenie na w/w zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, uznając, że zasadnym było wezwanie do uiszczenia wpis od zażalenia na postanowienie zawarte Pt 1 sentencji postanowienia z dnia 31 października 2017r. Mając powyższe na uwadze pismem z dnia 25 lipca 2018r. (doręczonym w dniu 8 sierpnia 2018r. k. 365 akt), wezwano I. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2018r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie I. K. pismem z dnia 14 sierpnia 2018r. wniósł o odroczenie przynajmniej na rok obowiązku wykonania wezwania lub o zwolnienie z opłat sądowych. W uzasadnieniu powyższego pisma I. K. wskazał na pogorszenie sytuacji finansowej prowadzonego gospodarstwa rolnego w związku z suszą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył zatem, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 dalej P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na wymienione tam postanowienia i wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Nadto na mocy art. 197 § 2 tej ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (k. 377 akt) wynika, że skarżący do dnia 3 września 2018r. nie wpłacił wymaganego wpisu. Uzasadnia to odrzucenie zażalenia. Końcowo odnosząc się do treści pisma z dnia 14 sierpnia 2018r. stwierdzić należy, iż za pozbawiony podstaw prawnych uznać należy wniosek o odroczenie przynajmniej na rok obowiązku wykonania wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również fakt, iż w następstwie wezwania z dnia 25 lipca 2018r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu. Wobec uzyskania waloru prawomocności przez zarządzenie o wpisie wniosek ten nie mógł bowiem wstrzymać biegu terminu do opłacenia zażalenia oraz nie chronił przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym terminie, który upłynął bezskutecznie. Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.