IV SA/Po 402/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania A.Z. wniosła skargę na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższy wniosek został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 3 czerwca 2014r. W uzasadnieniu powyższego zarządzenia wskazano, iż skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do wypełnienia i złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 5 maja 2014r. i 13 maja 2014r, w związku z czym w dniu 21 maja 2014r. zwrócono je do Sądu. Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy przyjmując, iż wezwanie to zostało doręczone A.Z. w drodze tzw. doręczenia zastępczego z dniem 19 maja 2014 r. stwierdził, iż termin do uzupełnia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał skarżącej z dniem 26 maja 2014r. W sprzeciwie od tego zarządzenia skarżąca podniosła, iż nie miała możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na trzy tygodniowy pobyt w wodach termalnych i powrót po 20 maja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wydane w tym trybie postanowienie przysługuje zażalenie. Sprawa przyznania prawa pomocy rozpatrywana jest więc od początku w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Dalej wskazać należy, że treść art. 252 § 2 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje , że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niedochowanie tego wymogu prowadzi do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, o czym z kolei stanowi art. 257 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności podniesionych w sprzeciwie wskazujące na wadliwość przyjęcia skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazać należy, iż zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 P.p.s.a. stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Powołane przepisy regulują jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego i sprawnego przebiegu postępowania w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu zasadnym jest przyjęcie, iż przesyłka zawierająca wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu została doręczona skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego z dniem 19 maja 2014r. Przesyłka ta została bowiem przesłana na podany w skardze a zawiadomienia o złożeniu tych przesyłek (tzw. awizo) pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresatów dwukrotnie: w dniu 5 maja i w dniu 13 maja 2014 r. Zostały zatem spełnione wszystkie przesłanki formalne uzasadniające przyjęcie fikcji prawnej, iż nastąpiło doręczenie skarżącym tych przesyłek (tzw. doręczenie zastępcze) w terminie, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. Prawidłowości zastępczego doręczenia pisma zawierającego wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie zmienia powrót skarżącej do domu po 20 maja Mając powyższe na uwadze uwzględniając, że strona do chwili obecnej nie złożyła formularza wniosku o przyznanie pomocy, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 p.p.s.a., pozostawiono ów wniosek bez rozpoznania