IV SA/Po 413/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złote. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał S.W. do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej przezeń skargi – w wysokości [...] zł. Dodatkowo wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyższego należało dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania po rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono dorosłemu domownikowi F.W. w dniu 1 czerwca 2012 r. (vide k. 14 akt sądowych). W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 8 czerwca 2012r., skarżący nie uiścił wpisu sądowego i nie nadesłał odpisów skargi. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2012r. tut. Sąd odrzucił skargę S.W. – na podstawie art. 58 §1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 poz. 270 – dalej P.p.s.a.) W dniu 27 czerwca 2012r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi, argumentując że z powodu wyjazdu z domu nie mógł przeczytać listu z Sądu. Skarżący powołał się przy tym na okoliczność, iż przesyłkę odebrała matka – F.W. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie [...] zł. i przesłał 7 odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek S.W. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 P.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). W orzecznictwie przyjmuje się, że o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt: I OZ 246/08, LEX nr 479292). Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Polega on na dołożeniu szczególnej i należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Odnosząc się do okoliczności wskazywanych w treści wniosku S.W. należy stwierdzić, że strona mając na względzie możliwość odebrania przesyłki przez inną osobę winna podjąć starania o to, aby wszelka korespondencja doręczona pod jej nieobecność w miejscu zamieszkania była jej przekazywana. Rzeczą wnioskodawcy było zatem bądź to poinformować domowników o tym, aby podczas jej nieobecności nie podejmowali żadnych przesyłek, bądź też, dbając o własne sprawy, każdorazowo po powrocie do miejsca zamieszkania uzyskać od nich informację, czy odbierali jakąkolwiek adresowaną do niej korespondencję. Z treści wniosku strony nie wynika jednak aby takie działania skarżący podejmował. Ponadto skarżący nie wykazał, kiedy wrócił do domu a tym samym kiedy dowiedział się o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych. Sam fakt nieobecności w domu nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Zgodnie bowiem z art. 72 § 1 P.p.s.a odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne doręczenie przesyłki samemu adresatowi. Warunkiem doręczenia przesyłki osobie nie będącej adresatem jest to, że odbierający pismo zobowiąże się do jej przekazania odbiorcy. Strona będzie ponosić jednak konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobceności w miejscu zamieszkania. W tej sytuacji przyjąć należy, iż dokonanie odbioru korespondencji przez dorosłego domownika i nie przekazanie jej do rąk adresata nie wyłącza winy skarżącego. Nieuwagę lub zaniedbania w tym zakresie nie można kwalifikować bowiem jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ja