IV SA/Po 414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) sędziowie: sędzia WSA Donata Starosta sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. J. o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego WSA Macieja Dybowskiego w sprawie ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a Oddalić wniosek Pełnomocnik uczestnika postępowania C. J. pismem z dnia [...] lutego 2011 r. wniosła o wyłączenie sędziego sprawozdawcy: sędziego WSA Macieja Dybowskiego, od orzekania w sprawie ze skargi Uniwersytetu [...] (dalej jako Uniwersytet) na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. Uzasadniając wskazała, że w niniejszej sprawie skarga spełnia wszystkie wymagania formalne do nadania jej dalszego biegu tzn. skierowania na rozprawę. Sędzia sprawozdawca, pomimo, że brak jest jakichkolwiek przeszkód do wydania wyroku bezzasadnie przetrzymuje akta i wydaje zarządzenia, które nie zmierzają do wyjaśnienia niniejszej sprawy. W przedmiotowej sprawie, jak wyraźnie wskazują na to zarządzenia Sądu i wysłane pisma, w ocenie sędziego sprawozdawcy sprawa nabycia przez Uniwersytet prawa własności nieruchomości stanowi zagadnienie wstępne do rozstrzygnięcia sprawy. W takiej sytuacji Sąd winien zawiesić postępowanie. W ocenie pełnomocnik uczestnika postępowania, sugerowanie stronie skarżącej, jakie kroki powinna podjąć, fakt nie zawieszania niniejszego postępowania, a także nie kierowania sprawy na rozprawę, sugeruje, że sędzia w niniejszej sprawie nie jest bezstronny. C. J. jest osobą w podeszłym wieku, ma ponad 80 lat i rozstrzygnięcie sprawy, niezależnie od treści zapadłego orzeczenia jest dla niego rzeczą niezwykle ważną. Pełnomocnik podkreślił, ze za trafne należy uznać stanowisko, zgodnie z którym przyczyną wyłączenia jest sama możliwość powstania wątpliwości i to zarówno u podmiotów zgłaszających wniosek o wyłączenie jak i u innych występujących w procesie jak również u osób spoza procesu. Sędzia WSA Maciej Dybowski w wyjaśnieniach uznał, że nie zachodzą wobec niego przesłanki z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i nie zna okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Sprawę prowadzi bezstronnie i zgodnie z zasadami sztuki sędziowskiej. Sąd zwracał się do rektora Uniwersytetu, pełnomocnika uczestnika oraz Wojewody w trosce o ważność postępowania bądź ewentualne przesłanki wznowieniowe. Dzięki pytaniu Sądu Minister Infrastruktury niezwłocznie – po dwóch dniach od pytania – wydał postanowienie z dnia 26 stycznia 2011 r. (k. 79, 80, 85-87). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18–24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 powołanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania co do bezstronności sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy (post. NSA z 15 września 2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Orzeczenie w przedmiocie wyłączenia powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony. Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, dostępne na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że argumentacja wniosku pełnomocnik uczestnika postępowania nie wskazuje na istnienie po stronie sędziego Macieja Dybowskiego okoliczności mogącej budzić uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności. Skład orzekający w przedmiocie wniosku o wyłączenie nie stwierdził, aby sposób procedowania sędziego Macieja Dybowskiego rzutował negatywnie na ocenę bezstronności tego sędziego w sprawie. Podjęte przez sędziego czynności nie miały charakteru ocennego. Są to czynności pozostające w kompetencjach sędziego sprawozdawcy i nie mające wpływu na powstanie wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ze wskazanych powyżej względów, na podstawie art. 19 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ja